dicendi in diuerſis locis ſacre ſcripture. qꝛ intelligētiā dictoꝝ ex cauſis eſt aſſumenda dicendi vt dicit hylariꝰ. Scd̓a tollit̉ ꝑ vnctionem ſpirituſſancti que d̓ omībꝰ docet. Terciaꝑ depoſitioneꝫ conſcientie erronee de qua eſtad preſens intencōIrca ſꝫm ſciēduꝫ ſꝫm eūdē alex. ꝙ duplexeſt ꝑplexitas ſcꝫ iuris et facti. Iuris ē qn̄due autoritates ꝯcurrūt circa aliqͥd facieduꝫꝯtrarie ſcd̓m apparētiam. facti eſt vt cū quisſic errat ꝙ ſi vnū peccatū fugiat aliud ſe ꝑpetrare credat. prima remoueri p̄t ab hōie in qͦcumqꝫ ſit ſtatu. ſcd̓a remoueri nō p̄t ab homine maente ī tali ſtatū vt qn̄ aliqͥs ex pctō ꝓp̓oeſt p̄plexus talis em̄ dū in illo ſtatu manet vitare non p̄t quin peccet de nouo ſcꝫ vl̓ proximum ſcādalizando vl̓ ꝯtra ꝯſcientiā faciēdovt patebit infra in quibuſdā caſibꝰ. qui tamēſi de peccato peniteret iam dubius ſiue pplexus nō eſſet. De hac ꝑplexitate greg̓. ſuꝑ illd̓iob. xl. nerui teſticuloruꝫ leuiathan perplexiſunt. loquens de ſuggeſtionibꝰ dyaboli. dicꝙ plureſ ſic peccare fcīt qſi forte fugere peccatum appecunt. hoc ſine alio peccati laqueonon euādūt. ¶ Nota etiā ꝙ duplex eſt neceſſitas peccādi ſcꝫ pronitas et ineuitabilitas. d̓ecundo mō nonprima intelligitur illud psͣ. ſaluaſti de neceſo ppter bonuꝑſitatibꝰ anima m. Et illud qd̓ dicit augꝰ. li. d̓rerū ſinenatura et gratia. ꝙ neceſſitas peccandi non ēritas retrumex cōdicone ſed ex vicio nature. audiat ergoo ei cupahomo vt hec neceſſitas non ſit. dicat deo. deneceſſitatibꝰ meis erue me. hec augꝰ. liberatem̄ deus a pronitate ita ꝙ non deducit̉ ad eſfectū. Si etiaꝫ a deo inſtanter peteret ꝓut deberet in peccandi in euitabilitatem nō caderet. aliquādo etiā n̄ caderet ſi priꝰ peniteret.Irca terctum queritur de pluribꝰ caſibꝰ.Eſto ꝙ aliquis ſit ꝓmotus ſymoīacē adſacerdotiū et ex officio teneat̉ ꝑſonaliter celebrare nunquid celebrabit. ſi ſic mortaliterpeccat. ſi non populum ſcandalizat. Reſpōdꝫidem alex. ꝙſi peccatū talis ſit occultum ſuſpenſus eſt ipſo iure quo ad ſe tantū. Et tūc ſiſit in officō celebrādi cum dolore penitentiali ꝑficiāt miſſam. ſic em̄ vitat maius malū. Sivero nondū ſit in officō celebrandi dimittatiº offico ꝓpter qd̓ tenetur ꝑſonaliter celebrare. et expectet diſpēſationis gratiam ſi poſſiteam obtinere. Si vero peccatum eius ſit maifeſtū tunc dupliciter peccaret .ſ. qūo ad ſe etquo ad alios quos ſcādalizaret. ¶ Quid de illo qui vitā heremiticam gerit ex voto et vocatur ad ciuitatem. et dicit̉ ei ꝙ multas aīasp̄t lucrari ſuo conſilio et exemplo ℟º ſecundeunde alex. non debet ire. qꝛ contra votum etꝓfeſſione ſponte venire eſt manū ad aratrummittere et retro aſpicere. Nec ꝓdeſt homī totum mundum lucrari et anime ſue detrimētuꝫpati. hoc dico excepto caſu vbi fides periclitatur et per eum releuari creditur vl̓ etiā ſi ꝑpapam cogatur ¶ Quid de exiſtente in ſeculohabente parentes pauꝑes ac ꝑ hoc timenteſi relinquat ſeculum tranſgredi preceptum d̓parentibꝰ honorādīs. et ex alia ꝑte vouit relinquere ſeculum quid tal̓is agi debet. Feſpōdet alex. an. in ſcd̓o vbi agitur de ſcādalo ꝙtalis exquo vouit iam de ꝯſilio factum eſt eip̄ceptum relinquere ſeculuꝫ. Sꝫ vlteriꝰ eſt diſtinguendū. qꝛ aūt vouit cum ꝑfinicōne tēporis aūt non. ſi lic. infra tempus illud ꝓuideātparentibꝰ ſꝫm qd̓ poteſt vltra em̄ illud non licet ſibi differre ſine diſpenſatione. Si non. tenetur ad ſtatim niſi aliqua ꝯditio interueniatimpeditiuā. Et tunc etiam pendente illa cōditione ꝓuideat eis ſcd̓m qd̓ poteſt. alias tenevel ſtatim intrare vel adminꝰ accelerare quātum poteſt dictāte ꝯſciētiā et cōſilio ſalubrialiter eſſet in periculo veritas vite. Si vero ninteruenit obligacō ſed eſt tantū conſiliumIn caſu poteſt et debet differri. p̄ceptum eniꝫpro tempore ꝓ quo eſt preceptū. eſt implendivnde vtrumqꝫ eſt implendū ſecundū priꝰ etpoſteriꝰ non ꝙ tranſgrediat̉ ſi non adimpleat conſilium. ſed vnū eſt implendū. qꝛ preceptū. aliud vero eſt faciēdū ſi velit eſſe ꝑfectꝰſecunduꝫ ꝙ dicitur in euāgelio. Nec crediturſemꝑ eſſe differendum ꝯſiliuꝫ ꝓpter ꝯtemptūnec deꝑit eius vtilitati ſpūali ſi nunc non implet ꝯſilium. ſed ſi non implet qn̄ ſpiritus deiqui omīa ſcrutatur dictat eſſe implendū. ſpiritus em̄ dei quantū eſt d̓ ſe mouebit vt fiat eomodo quo meliori ꝯuenit. h̓ alex. de hac materia vide sͣ li. i. ti. de. iiij. p̄cepto ar. iij. q. fi.¶ Quid de illo qͥ alicui iurauit ꝙ ſecreta eiꝰcelabit. et poſtea ille cui iurauit ꝓcurat alicuiꝰ homīcidiū quid ille aget. ℟º ſꝫm alex.an. monere debet eū in ſecreto fraterna correctiōe ꝓut dicit̉ At. xviij. et ſi nolit ceſſaredicere poteſt in generali ei cuiꝰ homicidiumꝓcurat̉. Aliquis te vult interficere ita ꝙ nōdeprehēdatur ab aliqua circuſtantia quis ſitille. vt habet̉ exͣ de offi. ordi. ſi ſacerdos. vl̓ſi ſit periculum dicere illi dicendū eſt alicuiqui poteſt ꝓdeſſe et non obeſſe in generali utpreſbitero ꝙ p̄moneat eum dummo ſic dicatꝙ nullo modo ꝑſonam illam ꝯprehendat. Ethoc modo ille non eſt reus periurij qꝛ ſecretum illliꝰ non indicat. ecc. x. denudare amici miſteria deſperacō eſt anīe infelicis Nunquid poteſt quis ꝯmittere veniale vt alius vitet mortale Reſpondet alex. an. ꝙ ſꝫm quoſdāꝑfectꝰ nō debꝫ ꝯmittere veīale vt aliꝰ vitetmortale. ſꝫ penā temporale p̄t ſuſtinere. Imꝑfectꝰ autē poteſt. Alij dicūt ꝙ etiā ꝑfectꝰ piꝯmittere veīale vt aliꝰ vitet mortale. ſed qd̓anmo cadit a ꝑfectiōe. vidẻ aūt ꝙ nulla ſittentio ad peccatū veīale. ſed p̄t eſſe tētio adſaluandū aliū a peccato mortali. etſi non p̄taliter ꝙ ꝑ venialē. ¶ Sed obicit̉ illud ad rōix. optabam fieri anathema ꝓ fratribꝰ meisi. ꝓ ſalute eoꝝ. Dicēdū ꝙ anathema ibi ſumitur ꝓ illa pea q̄ etiā aliqn̄ īfligỉ īiuſte. et tucn ē ibi niſi tantū pēa. et tal̓ pea ē ſuſtinēda ꝓſua et ꝓ aliēa ſalute ſpirituali. Sꝫm āt qd̓ dipenā iuſte īflicta īclud̉ pctm̄ mortale ſi totarō iuſtitie aſſit. Et h̓ mō apl̓ꝰ n̄ optabat. Multi alij caſꝰ ꝑplexi. poſſent h̓ pōi. quos omittoqꝛ eos alibi poſui in alijs locis.