ltra. Ailes em̄ habens ꝯtra aliquē iuſtū belii. ſuū facit licite quidqͥd capit ab hoſte vl̓d adiutoribus eiꝰ ſiue ſubditis ſiue alijs donec ſit ſibi ſatiſfactū ſcd̓m ſuaꝫ ꝯſcientiam deomni damno dato. et labore et oꝑis tam ſuisꝙ hoīm ſuoꝝ. vel donec hoſtis ius offerat etſatiſ facere velit. vltra h̓ autē nihil acciꝑe debet niſi ꝓpter immanitate crimis priuari merūerit om̄ībus bonis. vt ꝓpter hereſim vel crimēeleſe maieſtatis. ſꝫm ray. et rod̓. Scd̓o ꝯſiſtit inhoc vt nō ledat eos qui ī nullo p̄ſtant aduerſarijs ſuis auxiliū vel fauorem mouens em̄ iuſtum bellū poteſt nō tm̄ aduerſariū. ſꝫ etiā vaſallos et ſubditos eius. et ꝯplices ledere. ex.de offi. dele. c. j. Alij dicūt ꝙ nō poteſt res p̄dictoꝝ caꝑe vel ꝑſonas niſi ꝙͣdiu pugnantꝯtra eum. niſi forte de rebus illoꝝ vel edificijs lederẻ. hec hoſt. ex. de reſti. ſpō. olim. Sialiqd̓ hoꝝ deſit eſt iniuſtū bellum. Si tamenhec omīa deſint et tantū ꝓ rebus repetendisquis bellet nō tenetur reſtituere niſi illud qd̓abſtulit vltra iᵈ qd̓ habuit ille d̓ ſuo ¶ Sꝫ obicitur ꝯtra p̄dicta. illud At. xxvj. oīs qui acceperit gladium. gladio ꝑibit. ℟º vt dicit augͣli. ij. ꝯtra manicheos. Ille accipit gladiū quinulla ſuꝑiori aūt legitima ptate iubente l̓ cōcedente in ſanguine alicuiꝰ armat̉. qui v̓o exautoritate principis vel iudicis ſi ſit ꝑſonauata vel ex zelo iuſticie qͣi ex autoritate dei. ſiſit ꝑſona publica gladio vtit̉. non ip̄e gladiūaccipit ſed ab alio ſibi ꝯmiſſo vtitur. vnde eipena non debetur. Nec tamē illi qui etiā cumpeccato gladio vtunt̉ ſemꝑ gladio occiduntſed ip̄i ſemꝑ ſuo gladio ꝑeunt. qꝛ pro peccatogladij eternaliter puniūtur niſi eos peniteat¶ Obicit̉ iteꝝ illud At. v. ego aūt dico vobis non reſiſtere malo. ℟º ꝙ huiōi p̄cepta vtdicit augͥ. li. de ſermone dn̄i in monte ſꝑ ſuntſeruanda in p̄paratione aīmi. vt ſcꝫ homo ſemper ſit paratus nō reſiſtere vel ſe nō defendere ſi opus fuerit. Sed quandoqꝫ tamē aliter agendū eſt ꝓpter ꝯmune bonum et etiam eoꝝcum quibus pugnat̉ qꝛ vt dicit augͥ. in epiſtola ad marcellinū. cui licentia iniquitatis eripitur vtiliter vincit̉. ¶ Vtrum iuſte bellanspoſſit homīes capere et rebꝰ ſpoliare. ℟º bellum aūt eſt iuſtum ſimpliciter aūt ex cā. ſi ſimpliciter puta ex edicto principis. liberi hoīescapti. fiunt ſerui capientium. et in dominiumeoꝝ tranſeūt res occupate. ff. de capti. et pꝰliminio reuerſis. l. hoſtes. Et tunc peccat ſeruus ſi a domino receſſerit. xxiij. q. v. dicat.vnde res feudales in bello capte erunt occupantis. ſaluo tamen iure dn̄i innocetis. ex. dehere. excōicamꝰ. Si vero ſit iuſtum ex cā putaquia fit ad defenſionem et ꝓſecutioneꝫ iuristunc aūt bellans habet iuriſditioem ſuper illos quibus mouet hellum aūt non. ſi ſic quiaſcilicet ſubditi ſunt rebelles tūc poteſt res eorum inuadere et ſuas facere. ff. de le. iij. l. j.Si aūt nō habet iuriſditionem iuſte tamen pugnat. quia alius inuadit eum. vin vi repellere poteſt et hoīem ꝑcutere cum moderamineinculpate tutele. licet. Non licꝫ aūt ei ꝑſonaꝫvel bona eius capere vel detinere ſed res ſibiablatas poteſt vendicare. ff. de rei ven. l. ī reactio. hec hoſti. exͣ de iureiurā. ſic̄. Si aūt reseius ſint diſtracte. et ip̄e loco eaꝝ tantundeꝫde rebus illius abſtulit reſtituere non tenet̉.Debet tamen penitentia ſibi imponi ꝓ rapinaſicut dicit̉ de illo qui furatus eſt. x. li. ei quidebebat ſibi. x. ¶ Vtꝝ clericis et ep̄is liceatfacere bella. ℟º ꝙ nō. ſcꝫ bella illa q̄ ad ſanguinis effuſionē ordinant̉ quinimo potiꝰ debent eſſe parati ꝓpriū ſanguine effundere proxp̄o vt oꝑe imitent̉ qd̓ gerunt miniſterio altaris in quo ſub ſacramento rep̄ſentatur xp̄i paſſio. Et ideo ſtatutū eſt vt effundētes ſanguineetiam ſine peccato ſint irregulares. nulli aūtalicui officio deputato licet illud ꝑ qd̓ redditur indignus illo officio. hinc dicit̉ petro inꝑſona epiſcopoꝝ et clericoꝝ. Aʳ. xxvj. mittegladium tuū in vaginā. ac ſi aꝑte dicat. actenus tibi tuiſqꝫ p̄deceſſoribꝰ inimicos dei corꝑali gladio licuit ꝑſequi. decetero aūt in exēplum patiētiē gladiū in vaginā ꝯuerte. xxiij.q. viij. clerici. Poſſunt tamē p̄lati et clerici exautoritate ſuꝑioris bellis intereſſe nō vt manū ꝓpria pugnent. ſed vt iuſte pugnantibꝰ ſpiritualiter ſubueniant ſuis cohortatōibꝰ abſolutionibus et huiuſmodi ſpiritualibus ſubuētionibus. Doſſunt etiam diſponere et inducere alios ad bellandum iuſta vella. non em̄ interdicitur eis bellare quia ſit peccatum ſed qꝛnon conuenit eis tale exercitium. xxiij. q. viij.hortatū. In ꝑſona vero ꝓpria debent vti armiſſpūalibus. ſcd̓m illud. ij. coꝝ. x. arma militienoſtre nō ſant carnalia ſed ſpiritualia que quidem ſunt ſalubres admonitōnies deuote orationes contra ꝑtinaces ſententiā excōmūicationis Ad hanc etiā queſtionem valent ea que dicta ſunt li. j. ti. de homicidio. queſtione. vtrūliceat clericis maleficos occidere. De hac materia ho. ex. de ſum. tri. ſuꝑ decre. īnoc. xp̄i dilectio et modo habetur in ſexto poſitis ſuꝑhoc diuerſoꝝ ſententijs in fi. ſententiaꝫ ſuamponens. dicit ꝙ clerici habentes iuriſditōemtemporalem indiſtincte poſſunt arma ſumereꝓ ſua et ſuoꝝ defenſione. quia hec omnia iura ꝑmittūt. et ꝓbatur. xxiij. q. j. noli. et. q. fi..§. ij. his ita. vſqꝫ ad. §. in regiſtro. et. c. ſcireSi vero tꝑaleꝫ turiſditiōꝫ nō habent. tene qd̓notauit jo. et alij ſupradicti ſcꝫ ꝙ talibus nolicet ſumere arma in ꝓpria ꝑſona niſi ad deferſionem ſui. vel niſi hortando. vt. xxiij. q. fi. §ecce ꝙͣ. hec hoſti ¶ Vtrum liceat vti inſidijs ībellis. ℟º ꝙ ſic aliquō modo in bellis iuſtisInſidie em̄ ordinant̉ ad fallendū hoſtes. Dupliciter aūt poteſt quis ex dicto vel facto alterius falli. vno mō ex hoc ꝙ dicitur ei falluꝫvel nō ſeruat̉ ei ꝓmiſſum et hoc nunꝙͣ licet.Vnde hoc modo nullus debet fallere hoſtes.Sunt aūt quedam iurā belloꝝ et federa etiaꝫinter ip̄os hoſtes ſeruanda vt dicit ambro. li.de offi. Alio mō ex eo ꝙ nō aperit̉ ei ꝓpoſituꝫhoc aūt nō ſemꝑ tenet̉ homo facere. vnde deminus iuſſit ioſue inſidias ponere habitatoribus hay. vt habet̉ ioſue. viij. Et huiōi inſidie