erga eum qui nihil mali tibi fecit eſſe beniuolum et beneficū. illud vero multo grauius etmagnificentiſſime bonitatis eſt vt tuum diligas inimicum.Equitur videre de quarto ſcꝫ de caritatequantū ad ordinē ſꝫm quē eſt ex caritatevnus plus alio diligendꝰ. de quo can. ij. ordinauit in me caritatem. Et quideꝫ ordinē huiōiaugͥ. et ambro. ponūt ſimul cū numero diligedoꝝ ex caritate ex verbis ſupra poſitis ī principio articuli p̄cedentis. Sed dent quia ordoaugͥ. reſpicit caritatem ſꝫm ſe. et ideo attendit̉ſꝫm principales differētias boni que ſunt bonu̓m ſupra nos. bonū intra nos. bonū iuxͣ noset bonū infra nos que dentie attendun̉ penesbonū magis bonū. et maxime bonū. Ordo voambroſij reſpicit caritatem ꝓut eſt in naturaquā dirigit et regit. et hic ordo nō attenditurtm̄ penes differētias boni ſed etiā penes rōeꝫꝓprij et alieni ꝓpinqui et remoti. et hic ordomultiplicat̉ in ſex drn̄tias vt habitū eſt ſupraad quas quidem om̄s alie pn̄t reduci. pater eīſpūalis reducỉ ad patrem carnalē. ceteri conſanguinei ad filios. dominꝰ et ſeruus. diſcipulus et magiſter. et etiam ſꝫm petrū vxor ad doineſticos. ¶ Sciendū igit̉ ꝙ ſꝫm ordinē quemponūt augͥ. et ambro. deꝰ eſt ſuꝑ oīa et ꝓpterſe ex caritate diligendꝰ. cum ip̄e ſit ſūme bonus. Et res tm̄ eſt amabilis ꝙͣtum eſt bona. vtdicit anſ. li. ij. cur deus homo. c. xiiij. Itē plꝰdebet homo ſe diligere ꝙͣ ꝓximū. qꝛ ſcd̓ꝫ au.xj. de ci. dei. c. xxvij. h̓ eſt amor in ſpūalibusqd̓ pondus in corꝑalibꝰ pondus aūt plꝰ trahit corpus in quo eſt ad locū ſibi debitum ꝙaliud corpus ſibi annexū. Nec eſt cōtra illudaugͥ. viij. de tri. c. viij. tm̄ caritatis debemusfratribus impendere quātum nobis. qꝛ ibi tm̄ſumitur ꝓ nota ſimilitudīs non equalitatis.¶ Sed nunqͥd debet ſe homo plus diligere qͥdeum inꝙͣtum homo. Rn̄det bon̄. ꝙͣ hec determinatio inꝙͣtum. aut importat vnitatem ꝑſone et ſic xp̄us inꝙͣtum homo eſt diligendꝰ ſupra nos. qꝛ ſic eſt nr̄ creator et redeptor. Autꝯditōem nature aſſumpte et ſic eſt nr̄ ꝓximuset iuxta nos diligendus. Et idem dicendū eſtde beata virginē. Debet etiā homo ſe plus diligere ꝙ totum aliū mundum. vt expreſſe dicithu. li. de ſacramētis. ꝑte. xiij. c. ex. debꝫ tamēhomo plus diligere ꝓximū ꝙͣ corpus ꝓpriumet hoc quātum ad ſalutem aīme. ꝯſociatīo em̄in plena ꝑticipatione beatitudinis que eſt ratio diligendi ꝓximū eſt maior ratio ꝙ ꝑticipatio beatitudinis ꝑ redundantiam que eſt ratōdiligendi corpus ꝓprium. Debet etiam hō magis diligere vnum ꝓximū ꝙͣ alium et affectuet effectū. Deus em̄ tanquā obiectū formalecaritatiue dilectionis. et ip̄e diligens tanquāefficiens ꝑ caritatem. ſunt principium caritatiue dilectionis Et ideo ſꝫm māiorē ꝓpinquītatem diligibilis ad alteꝝ iſtoꝝ principioꝝ emaior dilectōis affectus. qꝛ in oībus in qͥbuſinuenit̉ aliqd̓ principiū attenditur ordo percomꝑatione ad ip̄m. Vnde qꝛ quāto diligibile eſt melius tanto eſt d̓o ꝓpinquius. tantoqꝫmagis eſt diligendū ceteris paribꝰ. Similiterquāto diligibile eſt diligenti ꝓpinquiꝰ. tantomagis eſt diligendū ceteris paribꝰ Et ſic patꝫꝙ homo debet magis ceteris ꝑibus diligereꝓximū magis bonū. et ſimiliter ſibi magis cōiunctū. Ceteris paribꝰ dico qꝛ vnus ita paruꝫexcedere poſſet alium in bonitate. et ita paruexcedi ab eo in ꝓpinquitate ꝙ magis deberetdiligere meliorē extraneum ꝙͣ minus bonumꝓpinquiorē. Quod aūt dicit augͥ. prio de docxp̄iana. ꝙ om̄s hoīes ſunt eque diligendi. Intelligi debꝫ rōne boni optati ſcꝫ eterne gloriequā oībus optare debemꝰ. ¶ Nota tamē ſcd̓mrich̓. ꝙ ꝓpter eſſe qd̓ habet̉ a ꝑentibus nō debet aliquis magis diligere aliquē ꝙͣ patremſuum. quantucunqꝫ excedat eum in bonitatenō priuilegiata. qd̓ dico ꝓpter bonitatē hūane nature xp̄i et beate virginis qui magis debent diligi ꝙ pater et mater. qꝛ ꝑ eoꝝ bonitatem ꝓuenit nobis maius bonū ꝙ ꝑ parentes¶ Sed qͥd ſi parentes nr̄i ſint mali Rn̄det bon̄ꝙ duplex eſt amor ſcꝫ ꝯplacentie et beneficecie. amore ꝯplacentie diligit quis aliqueꝫ qn̄aꝓpbat eius facta. ſed amore beneficētie diligit quis alique quando vult ei benefacere. etamat eum non tm̄ qꝛ ſit bonus. ſed vt ſit boniIn primo amore p̄ponderat bonitas. in 2º ꝓpīquītas. vn̄ dato ꝙ pater meus ſit malus et alius extraneꝰ ſit bonus. magis debeo velle etdeſiderare et ꝓcurare ꝙ pater meꝰ ſit et remaneat bonus ꝙ ꝙ alius extraneꝰ. licet eū et facta eiꝰ ꝙͣdiū ē in pctō nō debeā aꝓpbare. Sicergo debeo pr̄em meū diligere et affectu īteſiori. et effectū maiori. Debeo tn̄ magis diligere illū extraneū bonū rōe boni maioris optati. et hoc ꝓ illo ſtatu in quo ſunt ad pn̄s ꝙhoc requirit iuſticia dei. dū tn̄ pr̄ meꝰ e ī ſtatuvie. debeo velle ꝙ ip̄e ꝑueniat ad bonū ſtatūet ad maius meritū. et ꝑ ꝯſequens ad maiusp̄mium. ¶ Sed quēdebet hō magis diligereſcꝫ patrem carnalem vel ſpūalem. Reſpondetrich̓. ꝙ pr̄em carnalē oībus penſatis magis inquā .i. ītenſiꝰ et optādo ſibi maiꝰ bonū. licꝫ eimaius bonū receꝑit a pr̄e ſpūali ꝙͣ carnali. pitn̄ ſpūalis nō dedit illi niſi miniſterialiter. pvero carnalis dedit filio eſſe nature ſic̄ cā efficiens. Exteriꝰ v̓o debet fieri aliqͣ reuerētia patri ſpūali q̄ nō debet̉ carnali. qꝛ vt dicit ph̓us.ix. eth̓. nō oībus eadem reddendū neqꝫ patriom̄ia. Diligendus eſt igit̉ pr̄ ſuꝑ om̄es aliosꝓximos et ſil̓r mater. Vnde diligi debet plucex caritate ꝙͣ filij ceteris ꝑibus. licet filij magis diligant̉ dilectione naturali. Et plus qvxor om̄ibus penſatis. pater vero diligi debꝫplus ꝙͣ mater ceteris ꝑibus. filij aūt debentdiligi plus ꝙͣ domēſtici. Domeſtici tn̄ vt dicitmagiſter ſen. li. iij. di. xxiiij. ſi ſint boni ſūt malis filijs p̄ponendi. h̓ aūt exponūt aliqͥ nō ꝙͣtum ad affectū. ſed quātum ad effectu nec q̄lēcunqꝫ ſed illum qui eſt collatio beneficioꝝvel eleuatīo ad regimē alioꝝ tꝑale vel ſpūale. Poteſt etiā ſcd̓m rich̓. exponi quantū ad aſfectū. quia beatitudo debet optari bonis doineſticis nō aūt malis filijs ꝓ ſtatū in qͦ ſunt