Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

et ē ſemꝑ peccatū. Vn̄ g̓g̓. īcaute ſe humiliātqui mētiēdo ſe illaq̄ant Ad h̓ nota ꝙ amosvij. n̄ mentit̉ dicēs n̄ ſum ꝓpheta. h̓ em̄ dicitqꝛ n̄ erat de genere ꝓphetaꝝ. Nec ſal̓ on ꝓu.xxx. vbi a d̓o ꝯfortatꝰ ꝯfitẻ ſe eſſe ſtultiſſimūhͦ em̄ dicit ſcd̓ꝫ humanā reputatōꝫ qꝛ ſcꝫ mūdana q̄ hoīm ſapiētia q̄rit ꝯtēnit Vtꝝ yronia ſit minꝰ pctm̄ ꝙͣ iactātia. ℟º vtraqꝫ mētitur vel v̓bis l̓ quibuſcūqꝫ exterioribꝰ ſigniscirca idē ſcꝫ circa ꝯditōem ꝑſone. vn̄ rōe ma.terie ſiue obiecti circa qd̓ ſunt. ſūt eqͣlia pctāſꝫ vt plurimū iactātia ꝓcedit ex turpiori motiuo .ſ. ex appetitu lucri vl̓ honoris. yronia v̓oex hoc ꝙ fugit licꝫ īordinate ꝑ elatōꝫ et quoad iᵈ ē gͣuius. Et ſcd̓ꝫ hͦ d̓r. iiij. ethi. ꝙ īactātia ē gͣuius peccatū yronia. Contingit tn̄ qn̄ꝫꝙ hec minora de ſe fingit ex alio motiuo puta vt doloſe decipiat. et tūc yronia ē grauiorEt ſic d̓r ecc̄. xiiij. e qui neq̄ter ſe humiliat iteriora aūt eius plena ſunt dolo De amicicia et adulatōne et litigio ti. xxixOſtea ꝯſiderand̓ ē de amicicia et de viVcijs ſibi oppoſitis. Et prīo de ipſa amicicia. ſcd̓o de adulatōne. tercio de litigio. hec em̄ duo opponunt̉ virtuti amicicie. Circa primū ſciend̓ ꝙ ꝑ virtutē amicicie ordinat̉ hō ad alios hoīes in cōi ꝯuerſatōe taꝫin factis ꝙͣ ī dictis .ſ. vt ad quēlibꝫ ſe habeatſcd̓ꝫ qd̓ decet. Dicit̉ ec̄ hec virtꝰ affabilitascuiꝰ etiā actꝰ p̄cipit̉ ecc̄. iiij. ꝯgregatōi paupeꝝ affabilē te fac. loquit̉ aūt ph̓s. vj. ethi.de duplici amicicia quaꝝ q̄libet ꝯſiſtit prīcipaliter ī affectū qūō vnꝰ diligit aliū. Et hecꝯſequi p̄t ꝙͣcunqꝫ virtutē qꝛ q̄libet v̓tus ē cauſa amicicie. qꝛ bonū oībus ē amabile. vt dicdyo. iiij. c. de di. noībus. Et ſcd̓ꝫ h̓ dicit ph̓sviij. ethi. ꝙ amicicia ꝑfecta ē q̄ ē ꝓpter virtute. q̄ aūt ꝑtineant ad hāc amiciciā infra dicecū de caritate agẻ. Alia v̓o ꝯſiſtit in ſolis exterioribꝰ verbis vel factis. Et h̓ n̄ hꝫ ꝑfectaꝫamicicie rōem. ſed quādā eius ſimilitudineminꝙͣtū ſcꝫ quis decēter et delectabiliter ſe hꝫad eos cū quibꝰ ꝯuerſat̉. Non quidē ꝯuerſationē laſciua quā virtus cauet ſed honeſtā ſacundū illud psͣ. ecce ꝙͣ bonū et ꝙ io. ha. fra.in vnū. Quādoqꝫ tn̄ ꝓpter aliqd̓ bonū ꝯſeqn̄svl̓ aliqd̓ malū excludes n̄ refugiet virtuoſuseos quibꝰ ꝯuiuit ꝯtriſtare vt de iiij. ethi. neſcꝫ videat̉ eoꝝ peccato ꝯſentire et peccandaudaciā mīſtrare. vn̄ ecc̄. vij. filie tibi ſunt ſerua corpꝰ illaꝝ et n̄ on̄das faciē tuā hylareꝫad illas.Equit̉ videre de ſcd̓o .ſ. de adulatōe. Cnca qua q̄runt̉ plurā .ſ. qͥd ē adulatio. ℟ſcd̓m alex. an. adulatio ē pctm̄ ex ſermone vane laudis alicui exhibite intētione placēdi.Sunt aūt qͣtuor differētie eiꝰ. vna ē q̄ bonumn̄ habitū attribuit. Scd̓a ē q̄ bonū habituꝫ extollit plꝰ ꝙͣ ſit. Tercia ē q̄ malū nutrit laudādo et dicēdo malū bonū Quarta ē q̄ malū nutrit diminuēdo ipſuꝫ. hec alex. an. Vtꝝ adulatio ſit peccatū. ℟º ꝙ ſic amicicia em̄ vbioportet ꝓpter aliqd̓ bonū ꝯſequendū l̓ malūvitandū n veret̉ ꝯtriſtare vt ſupra dictuꝫ ē ſiergo aliquis in oībus velit ad delectatōeꝫ alteri loqui excedit modū in delectādo. et ideopeccat ꝑ exceſſum. Etſi facit h̓ ex intētōne tm̄delectādi d̓r placidus ſcd̓m ph̓m. ſi aūt intetione alicuius lucri d̓r blanditor ſiue adulator. Cōmuniter tn̄ nomē adulatōis attribui ſolet oībus qui ſupra modū v̓tutis volūt aliosverbis vel factis delectari ī cōmuni ꝯuerſatione. Ad h̓ nota ꝙ ꝯtingit aliquē laudareet bene et male ſcꝫ ꝓut debite circūſtantie l̓ſeruant̉ vel p̄termittunt̉. ſi em̄ aliqͣs velit aliquē delectare laudādo vt ex hoc eū conſolet̉ ne in tribulatōe deficiat vel etiā vt in bono ꝓficere ſtudeat alijs debitis circūſtantijsſeruatis hoc ꝑtinebit ad virtute amicicie. pertineb̓it aūt ad adulatōꝫ ſi velit aliquē laudare in quibus n̄ ē laudādus qꝛ forte ſunt malaſcd̓m iᵈ psͣ. laudat̉ peccator in deſi. ani. ſ. ⁊cͣvel qꝛ n̄ ſunt certa ſcd̓ꝫ iᵈ eccͣ. xxvij. an̄ ſermonē ne laudes virū. vel etiaꝫ ſi timeri poſſit nehūana laus ad vanā gloriā eū ꝓuocet ſcd̓ꝫ illud ecc. xj. an morteꝫ ne laudes hoīem. Sil̓velle placere hoībus ꝓpter caritatē nutriēdāet vt in eis ſpūaliter ꝓficere poſſit ē laudabile ꝙ aūt aliquis hoībus velit placere ꝓptervanā gloriā vel ꝓpter lucꝝ vel etiā in malish̓ eſſet peccatū ſcd̓m illud psͣ. dn̄s diſſipauitoſſa eoꝝ qui ho. placet. hec tho. Vtꝝ adu̓latio ſit pctm̄ mortale. ℟º ſcd̓ꝫ alex. an. multiplex ē adulatōis genꝰ. vnū ē qd̓ dic̄ malū bonū fouēdo ſcꝫ peccatorē in peccato. et hoc ēpeccatū mortale. Alias v̓o aliqͥs adulat̉ autintēdens alicui ꝓdeſſe et nulli obeſſe. et tūce̓ veniale. Aut alicui obeſſe licꝫ alteri ꝓſit ettūc ē mortale. vỉ aūt h̓ fieri ex libidine mortali Si aūt n̄ obeſt nec ꝓdeſt ſꝫ dei generat ꝯtemptum ꝓpter aſſiduitatē tunc ē mortale. Sivero fiat ex libidine veniali vt cum quis laudat ex ſurreptione aliquē in bono aūt quē debet nec intentōe placendi ꝓpter ſe. tunc ē veniale. Et de tali adulatione loquitur augͥ. incan̄. numerās eā inter peccata minuta Eſtoꝙ aliquis ꝑ adulatione impetrauerit bn̄ficiūnunquid reſignare tenet̉ ipſum. ℟º ſuꝑ h̓ diuerſi diuerſimode rn̄dent. vidẻ tamē ſecundalex. an. ꝙͣ adulatio debeat ad munus ab obſequio reduci. vnde ſi ei in alio non ſeruiret īdigne reciperꝫ et reſignare deberet ſicut illequi ſeruit de officio turpi. Offitium turpe d̓rꝓprie cui ē peccatū annexū. Et ad hoc facerevidet̉ ꝙ dicit yſidorus .ſ. ꝙ tria ſunt muneraquibus ꝑuertỉ homo .ſ. fauor amicicie. adultio laudis. et munus rei corporalis. Ad h̓nota tria remedia contra adulationem vnumintra nos .ſ. teſtimonium bone conſciētie queſemꝑ de ſe minus eſtimat. Et in agendis ſuistimēt nequid reprehenſibile inueniat̉. Reliō̄duo ſunt exͣ nos. vnum ex ꝑte hominis maliſcꝫ detractio ne in bonis extollamur. ſed magis humiliemur. Alterū ē arguitio boni noſtri nequid in bonis noſtris rep̄henſibile īueueniat̉. primū et terciū remediū ponunt̉ ſuꝑillud psͣ. oleū aūt peccatoris ⁊cͣ. ſcd̓ꝫ vero ponit gregoꝰ. hec tho. et alex.