concomitātem. qui em̄ ſuperbi ſunt eſtimantalios inferiores ſe. vnd̓ ex indignatione cōtumelias infligunt. Sic ergo motiuū ꝯtumeliepoteſt eſſe vl̓ appetitꝰ vindicte ſcꝫ cū ſe ꝑ heſtimat vindicari. et ſic reducitur ad iram. vl̓ꝯtēptus inferioris l̓ qͣſi īferioris et ſic ad ſuꝑbia. h̓ alex. an. Vtꝝ meliꝰ fiat vidicta vl̓ ſatiſ facto ſilēdo l̓ ꝯuīciati rn̄dendo ℟º ſi fiatconꝑaco ī genere meliꝰ ē ſilere ꝙ rn̄dere advictoriā obtinēda. plꝰ em̄ ē vincere viciuꝫ ꝯꝑſona. ſꝫm illd̓ ꝓuer. xvj. melior ē ſapiēſviroforti et qui dominat̉ aīo ſuo expug. vrbium.Si v̓o fiat ꝯꝑatio ſꝫm ꝯditiōēs ꝑſone meliuspoteſt eſſe in cau rn̄dere ꝙ ſilere. In iudicē eieſt laudabile ꝙ imponat ſtulto ſilētiū tollit̉em̄ ſibi aliqn̄ p̄ſumptio ſapīe ꝑ reſpoſionē vtſ. ſua ſtulticia recognoſcat. h̓ alex. an. Si quistn̄ hoc aīo tacerēt vt ꝯtumeliātem ꝓuocaretad iracundiā hͦ ad vindictā ꝑtinerꝫ ſꝫ ſi quistaceat vt det locū ire h̓ ē laudabile. vn̄ ecc̄.viij. nō litiges cū hōie linguato et nō ſtrueſin ignē illiꝰ lignā h̓ tho. ¶ Vtrū aliqͥs vincipoſſit in ꝯūicijs ab alio niſi priꝰ vinicat̉ a ſeip̄o ℟º ſimpliciter ꝙ nō. vincit̉ em̄ qͥs a ſe ml̓tipliciter. prio cū delinqͥt et ꝑ h̓ eſt ca ꝯuīcijſcd̓o ſi deliquit tn̄ dolꝫ de ꝯuicio ꝓpter ſe nōꝓpter ꝯuiciante. 3º cū impotēteꝫ eſtimat ſe advincēdū. ſi v̓o nullo hoꝝ modoꝝ a ſe vicatnō p̄t ab alio vici licꝫ victꝰ eſtimeʳ. vn̄ criſoˢſit aliqͥs vir mirabilis et magnꝰ et om̄ſ voceteū frireꝫ et huiuſmodi. ille v̓o n̄ moleſtet̉ necſit ſibi ꝯſciꝰ alicꝰ talis licꝫ multi de eo taleꝫhabuerit opīonē. nō ē ꝯuiciū paſſus ſꝫ illi ſeip̄os ꝯfuderūt ille aūt n̄ ē ꝯfuſus. h̓ alex. an.¶ Vtꝝ ꝯtumelia ſit gͣuior adulatiōe ℟º quātū ad h̓ ꝙ ꝯtumelia dicit bonū malū ē gͣuiorqͣntū v̓o ad hoc ꝙ ꝯtumelia magis ordīat cōgnitiuā ī bonū faciēdū vl̓ ad malū declinādeſt mīꝰ gͣuis. adulatio em̄ claudit oculū cordiſne malū videả. ꝯtūelia v̓o occaſionaliteraꝑit vt videat̉ malū et caueat̉ h̓ alex. an. ¶Vtrū ꝯtumelia ſit gͣuior detractiōe ℟º gͣuioreſt qͣntū ad hͦ ꝙ pl̓ibꝰ in ea publicat̉ maluꝫquantū vero ad h̓ ē minꝰ gͣuis qꝛ magis caueri p̄t malū qd̓ accidit ex ꝯtumelia ꝙ qd̓ accidit ex detractiōe h̓ alex. an. ¶ Quā pea puniridꝫ ꝯuiciat̉ fr̄is. ℟º pena pecuīaria facta eſtimatiōe iniurie arbitrio iudicis ſꝫm qͣlitate etqͣntitate īiurie et hͦ ſi ciuiliter agat̉. ſi auteꝫcrimīaliter exordiaria pea offico iudicis īfert̉ inſti. de iniur̄. F. in ſum. Siqͥs aūt ꝯtumeliāaūt ꝯuiciū intulerit ep̄o mox depoitus curietrādat̉. xj. q. i. ſiqͥs ſacerdotū. Idē ē ſꝫm hoſti.ſi ep̄m dn̄m ſuū publice denegauerit vt ibidēvidet̉. vl̓ ſi ei auxiliū nō p̄buerit et occidi ꝑmiſerit l̓ ī eū māꝰ violētas īiecerit. ff. d̓ re iu.om̄e d̓lictū. §. i. et fi. h̓ ho. ti. d̓ cle. maledico.¶ De detractōe et infamatōe ti. xvEinde ꝯſiderandū ē de detractōnē. EtAprio de ip̄a. 2º de eiꝰ pena. ¶ Circa primū q̄rūt̉ pl̓a .ſ. qͥd ē detractio ℟ºº detractio ē aliene fame ꝑ occulta v̓ba denigͣtioqui em̄ ꝓfert vba ꝯtra alique in occulto quātuꝫ in ſe ē audiētes facit habere malā opīonede eo ꝯtra quē loqͥtur. hoc em̄ intēdere videet ad hoc conat̉ detrahēs vt v̓bis eiꝰ credātur. vn̄ de detrahere qͣi ſubtrahere .ſ. de famaeiꝰ. qd̓ fit qn̄qꝫ directe vt cū qͥs falſuꝫ alij impoīt l̓ peccatū augꝫ vbis. l̓ reuelat occultumvl̓ iᵈ qd̓ ē bonū dic̄ intēcōe mala factū. qn̄qꝫvo idirecte .ſ. cū bonū alteriꝰ negat l̓ malicioſe tacꝫ. vn̄ ptꝫ ꝙ dtractō differt a contueliaqꝛ ꝯtumielioſus loqͥtur ꝯtra aliquē maīfeſte d̓tractor occulte. Et qͣntū ad finem intētū ſiuenocumiētū illatuꝫ qꝛ ille derogat honori detractor famē. h̓ tho. et alex. an. pleniꝰ. ¶ V.trū detracto ſit peccatū mortale. ℟º vt dictūes peccata vboꝝ maxīe ſūt ex itētiōe dicētisiudicāda. detracto aūt ſꝫm ſui rōne ordīaturad denigrādū famā alicꝰ. vn̄ ille ꝑ ſe loquendo detrahit q̄ ad h̓ de aliquo obloquỉ eo abſente vt denigret fama eiꝰ auferre aūt alicuifamā ē valde gue qꝛ inter res tꝑales vidēturfama p̄cioſior eſſe ꝑ cuiꝰ defectū hō impedita multis bn̄ agedis. ꝓpter qd̓ dicit̉ ecc̄. xlj.curā habe de noīe bono hoc em̄ magis ꝑmāebit tibi ꝙ mille theſauri magni et p̄cioſi. et ideo detractio ꝑ ſe loquēdo ē peccatū mortale vn̄ ad ro. i. de detractores do odibiles. qd̓ideo dicỉ vt dicit glo. ne leue putet̉ ꝓpter h̓ꝙ ꝯſiſtit in vbis. Cōtingit tn̄ qn̄qꝫ ꝙ aliqͦs dicit aliqͣ v̓ba ꝑ q̄ diminuit̉ fama alicꝰ nō ītendēs h̓ ſꝫ aliquid aliud hoc aūt nō eſt detrahere ꝑ ſe et formaliter loqn̄do. ſꝫ tm̄ materialiter et qͣi ꝑ accn̄s. Et ſiqͥdē v̓ba ꝑ ⁊ famā alicꝰdiminuit̉ ꝓferat ꝓpter aliqd̓ bonū vl̓ neceſſariū. debitis circūſtatijs ẜeuatis nō peccat necp̄t dici detractio. ſi aūt ꝓferat ex animi leuitate vl̓ ꝓpter aliqͥd aliud nō neceſſarium nonpeccat mortaliter niſi forte v̓buꝫ qd̓ diʳ notabiliter famā alicꝰ ledat. et p̄cipue in honeſtate vite. qꝛ hͦ ex ip̄o genere verborū rationemHꝫ peccati mortalis et tenet̉ aliqͥs ad reſtitutiōꝫ faciēdam ſicut ad reſtitutiōꝫ cuiuſlibꝫ reiſubtracte h̓ tho. ¶ Nota ſꝫm alex. an. ꝙ reuelare malū ꝓximi ei q̄ p̄t et vult prodeſſe et eoordinē qūō dꝫ et quo fine oportet cū alijs cūcūſtantijs debitis ad eiꝰ correctionē vl̓ nōcumēti qd̓ ibidē p̄t accidere vitaciōꝫ ē bonumſi v̓o debite cōditiones deſint malū. Et ſiquidē dicat̉ ex leuitate nec ſit volūtas nocendinec aggrauet̉ ex circūſtātijſ ē pctm̄ veīale. ſiaūt ex deliberacōe in nocumiētuꝫ ꝓxī ē mortale ¶ Ad h̓ etiā nota glo. ſuꝑ illꝰ ꝓuer. xxiiij.cū detractoribꝰ ne ꝯmiſceariſ. h̓ inqͥt ſpālitervico ꝑiclitat̉ fere totū genꝰ hūanū. h̓ iō dictū qꝛ pauci ꝑ viā ſalutis ābulāt. tū qꝛ pauciſnulli ſunt q̄ nō aliqn̄ ex animi leuitate aliqͣddicat vn̄ in aliquo vl̓ leuiter fama alteriꝰ minorat̉. Vn̄ hiero. diʳ raro inueīes q̄ ita irrephēſibilē velit exhibere vitā ſuā vt nō libēterrep̄hēdat aliena. ¶ Ite nota ſꝫm ray. ꝙ detractio ſiue infamatio qn̄qꝫ fit verbis planis. qn̄qꝫ verbis artificioſis .i. artificioſe excogitatis ſiue cātilenis. qn̄qꝫ nutibꝰ et ſignis. qn̄qꝫetiā ſcriptis q̄ dicūtur libelli famoſi vt cū qͦsſcribit cartam in iniuriam et in infamīam alteriꝰ et proicit occulte ī eccleſia vl̓ in platea
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten