Tercio ex ꝑte ip̄oꝝ mādatoꝝ. tū qꝛ ſūt irrep̄hēſibilia. nihil em̄ ꝯtinēt irrōnabile Ro. vij.mādatū iuſtū ſctm̄ et bonū. Tū qꝛ ſūt leuia. inchil em̄ ꝯtinēt graue. j. ioh. v. hec eſt caritasd̓i vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰ. et mādata eiusgrauia nō ſunt. vn̄ dicit hec ē caritas dei habēti em̄ caritatē dei p̄cepta ſūt facilia nō habēti ſūt difficilia. Et poīt augͥ. exēplū de aueſine plumis cui difficile ē volare hn̄ti v̓o facile. Sil̓r hn̄ti ꝑuerſaꝫ volūtatē vidēt̉ mādata difficilia q̄ hn̄ti caritatē ſunt facilia. ¶ Sꝫdicēs gͦ n̄ hn̄ti caritatē ſūt difficilia. veꝝ eſtſꝫ cuilibꝫ nō hn̄ti caritatē facile eſt ea hr̄e. qꝛdeꝰ ꝑatus ē eam dare cuiqꝫ ſe diſponēti eamreciꝑe. vn̄ deū. iij. mādatū qd̓ ego tibi p̄cipiohodie nō ē ſuꝑ te nec ꝓcul poſitū nec in celoſitum ſed iuxta te ē valde ſermo meus in oretuo et in corde tuo vt facias illum.Equit̉ videre de quīto ſcꝫ de poſſibilitate diſpēſatōis. x. p̄ceptoꝝ. Et circa hocqͣri vtꝝ p̄cepta d̓calogi ſint diſpēſabilia ℟℟ºꝙ n. p̄cepta eī legis eterne n̄ ſūt diſpēſabiliaſiue ꝑ hoīes ſiue ꝑ deū. Fidelis eſt em̄ deꝰ etſeip̄ꝫ negare nō p̄t. j. thi. ij. ſic̄ aūt dicit augͥ..xxij. li. ꝯtra fauſtū lex eterna ē rō vel voluntas diuīa ordine naturale ꝯſeruari iubēs et ꝑturbari ꝓhibēs. ī quo patꝫ ex ꝯn̄ti ꝙ nec deꝰnec hō diſpenſare p̄t ī lege nature. Eſt em̄ vtdicit augͥ. li. lxxxiij. qōnū. q. liij. trāſcripta īaīma rōnalē ex īeffabili atꝫ ſublimi reꝝ admīſtratōe q̄ fit ꝑ diuinā ꝓuidētiā. Et iō vt d̓rdiſtinctōne. v. ius naturale cepit ab exordiorōnalis creature nec variat̉ tꝑe ſꝫ ꝑmanet immutabile. Om̄ia ergo p̄cepta q̄ ex primo principio legis nature ncc̄io et īmutabiliter cōſequūtur ſūt īmutabilia et ꝑ ꝯn̄s īdiſpēſabiliatalia āt ſūt oīa p̄cepta decalogi accepta ſꝫmintētōꝫ p̄cipiētis. et iō ſic accepta ſūt ita īmutabilia ꝙ ī illis nec deus nec hō diſpēſare p̄tvn. di. vj. c. ij. his itaqꝫ rn̄det̉. d̓r. Moralia ꝑcepta ad naturale ius ſpectāt atꝫ iō nullā mutabilitatē recepiſſe mōſtrātur. In aliqͥbus aūtalijs mādatis ex primo prinº legis nature ſequētibus. nō tn̄ ita īmutabiliter quin ī paucioribꝰ ꝓpter aliqͣs ꝑticulares circūſtatias poſſit ꝯtingere vt eoꝝ obſeruatio nō eſſꝫ ſcd̓m legem nature. ſꝫ magis ꝯtra p̄t diſpenſatō locūhr̄e. vtꝫ in p̄cepto de reddendo depoſitū peteti qd̓ depoſitū ſi qͥs redderet qn̄ eſſꝫ īnotabilep̄iudiciū ip̄iꝰ petētis et reipublice. n̄ faceretſcd̓ꝫ lege nature ſꝫ magis ꝯtra. qꝛ talis redditio ꝑturbaret ordinē rōis que eterna lex et naturalis iubēt īuiolabiliter obſꝫuari. ¶ Nec p̄dctīs obſtat ꝙ deꝰ p̄cepit abrahe ꝙ filiū ſuūocciderꝫ. Gen̄. xxij. qꝛ ꝑ illud p̄ceptū nō occides. ꝓhibet̉ ſcd̓ꝫ intentōꝫ ꝓhibentis occiſiohoīs ſine cā rōnabili. īnocens aūt ex cauſa rōnabili p̄t occidi. ſcꝫ cum hͦ p̄cipit ille qͥ ē dn̄svite et mortis. Quod ip̄e dn̄s rōnabiliter p̄ttū qꝛ hō ī ſtatu nature lapſe ē debitor mortisꝓpter pctm̄ originale. tū etiā ꝓpter maioremvtilitate eiꝰ qͥ occidit̉ qͣ de cauſa afflixit iobpluſꝙͣ exigerēt pctā actualia que fecerat Iob.vj. vtina appenderēt̉ peccata mea quibꝰ irāmerui et cala. ꝙͣ patior in ſtatera qͣi are. mariſhoc gͣuior apparerꝫ ¶ Cū aūt deꝰ p̄cepit oſeeprimo facere filios fornicationū qd̓ ē ꝯtra īnō mechaberis. ītelligit̉ ꝙ illos de mulierefornicaria generaret. ad quā nō affectu fornicario ſꝫ ſic̄ ad mulierē ex mādato dei factamſuā accederet. ¶ Cū etiā p̄cepit filijs iſrl̓ ꝙ aſportarēt res egiptioꝝ nō p̄cepit eis furtū. ſꝫꝙ res illas quas dn̄s oīm tranſtulerat in iuseoꝝ ꝓpter maticiā egiptōꝝ et ꝓpter ſeruiciūqd̓ a filijs iſrl̓ receperāt portaret ſecū. ¶ Qd̓aūt dicit bern. ij. de diſpe. et. p̄. c. v. ꝙ in preceptis ſcd̓e tabule diſpēſare p̄t deꝰ et nō hōintelligit̉ nō de p̄ceptis acceptis ſcd̓m intētionē mādātis qꝛ ſic claudūt in ſe debitū ordinē ad ꝓximū quē dn̄s infringere nō p̄t. ꝓpterqd̓ idē bern. e. li. c. vj. dic̄ a deo n̄ p̄t īmutariquidqͥd de dilectōe de huīlitate ceteriſqꝫ virtutibꝰ tam ī nouo ꝙͣ in veteri teſtamēto ſpūaliter obſeruandū tradit̉. ſꝫ intelligit̉ ꝙͣtū adactus qui ſcd̓m virtutē lr̄e nō hn̄t ordinē hūcannexū. vt eſt nō occidere. ꝑentes honorarequi nō eſſent honorādi inꝙͣtum facerent ꝯtradeū et retraherent honorante a dei amore. inquo caſu dicit dn̄s luc̄. xiiij. ſi quis venit adme et n̄ odit pa. ſu. et ma. ⁊cͣ. ¶ Sed quare lexnature nō p̄t reuocari vel a ſuo mutari cōditore ſic̄ lex poſitīa. ℟º qꝛ lex nature cū ſit quedꝑtīcipatio legis eterne vt dictū eſt a deo mētibus nr̄is eſt imp̄ſſa quātum ad ſuū primū pricipiū ſeu p̄ceptū et ꝙͣtum ad. x. p̄cepta decalogi accepta ſcd̓ꝫ intētionē p̄cipiētis. ꝯtinet homis ordinē ad deū et ad ꝓximū. eo aūt ip̄o ꝙdeꝰ ē vltīꝰ finis debet hō ordinari ad deū eteo ip̄o ꝙ ꝓximꝰ ē ordinabilis ad eundē fineꝫdebet ordinari ad ꝓximū. ſic̄ ergo deꝰ nō p̄tnegare ſeip̄ꝫ eſſe vltimū finem. ita negare nōp̄t hoīem ordinari debere ad ip̄ꝫ et ꝑ ꝯn̄s necad ꝓximū. vn̄ etiā ſequit̉ ꝙ lege nature nō p̄tinfrīgere inꝙͣtū eſt ꝯtinens ordinē iſtum. lexaūt hūana cū nō ꝯtineat niſi p̄cepta q̄ ſunt determīatōnes quēdā p̄ceptoꝝ legis nature. etꝯcluſiones tales que vt in paucioribuſ ꝓptercircūſtātias aliquas ꝑticulares pn̄t a lege nature deuiare nō habꝫ p̄dictū ordinē dupliceꝫīmutabiliter ānexū. et iō magis p̄t reuocari l̓mutari a ſuo cōditore vel a ſua ꝯditōne ꝙͣ lexnature. hec rich ¶ Dixerūt tn̄ quidā ꝙ deꝰdiſpenſare poterat in p̄ceptis ſcd̓e tabule qꝛꝑ p̄cepta ſcd̓e tabule ordinả hō ad ꝓximū. ꝑp̄cepta vero prime tahule ordinat̉ ad deū ſic̄ad fine vltimū. ſublato aūt ordīe rei ad finetollit̉ ordo vnius rei ad aliā et nō ecōuerſoCuiꝰ rō ē qꝛ ille ordo eſt ꝓpter illū et nō ecōuerſo et iō ſublatō ordīe ad ꝓximū adhuc remanet ordo ad deū nō ecōuerſo. et iō deus diſpenſare p̄t in iſtis p̄ceptis nō in illis. ¶ Sedꝯtra hoc obỉ. qꝛ ordinem hoīs ad deū facitamor dei et ordinē hoīs ad ꝓximū facit amorꝓximi. ſed remoto amore ꝓximi remouetur amor dei. j. ioh. iiij. ſi quis dixerit qꝛ diligo deum et frēm ſuū odit mēdax eſt ergo ⁊cͣ. Preterea ꝑ hoc ꝙ filij iſrl̓ mādato dei acceperuntvaſa egiptioꝝ non tollebatur ordo ꝓximi ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten