exaltari huīliate. Si vis honorarideſpice te ⁊ honorā deſpiciētes te. ſi vis haberebonū ſuſtīe malū. ſi vis eē in qͥete labora ſivis bn̄dici deſidera maledici. O ꝙͣ magͣſapiētia ē ſcire hec facere ⁊ qꝛ hec mag̓ ſūt nōoībꝫ data ſūt. Si mille anis vixeit hō nechaberet ex os ſuū ſatis haberꝫ facere intrͣī corde ſuo nec poſſet ad ꝑfectū ꝯplemētūperuenire tātum haberet facere ſolū intusNullꝰ deberet velle videre aliqͥd ul̓ audireſiue loqͥ de aliqͣ re niſi uſqꝫ ad vtilitatemſuā nec vltra ꝓcedere vllo mo. Qui nonvult cognoſcere non cognoſcetur ſed venob̓ qm̄ illi qͥ habēt doͣ dei nō cognoſcūt⁊ qͥ nō habēt nō qͣrunt hō fingit deū qͣlemvult ſꝫ ſemꝑ ip̄e ē qͣlis ip̄e eſt ¶ De ſciētia⁊ vtili⁊ inutili ⁊ de p̄dicacōe verbi diuiniVi vult ſcire ſatis inclinat caput ſatis ⁊ oꝑetur ſatis ⁊ trahit vetrem ꝑterra ⁊ dn̄s docebit eū ſatis. Suma ſapiētia ē boͣ oꝑa facere ⁊ bn̄ ſe cuſtodire ⁊ iudicia dei ꝯſideare. Dixit ſel̓ cuidā volēti iread ſcolas cā diſcēdi. cur vis ire ad ſcolasSumma tocius ſapientie eſt timere et amare hec duo ſufficiūt tibi. Tantam ſapientiam habet homo ꝙͣ tum boni operatur