non plus nō ſis nimis ſollicitꝰ fore vtil̓alijs ſed eſto magis ſollicitus ut ſis vtilistibiip̄i. Volumus aliqn̄ multa ſcire proalijs ⁊ pauca ꝓ nobis verbū dei non eſtdicētis nec audiētis ſed oꝑantis illd̓ Mlti neſciētes natare intruerūt in aqͣs ut adiuuaret ꝑeutes in eis ⁊ cū ꝑeutibus ꝑierūtprius erat vnūmalū poſtea ſunt duo Sibene ꝓcuras ſalutem aīe tue bene ꝓcurab̓ſalutem oīm amicorū tuoꝝ. ſi bene facisfactum tuū bene facis oīm factum bene volētium tibi p̄dicator verbi dei poſitus eſta deo ut ſit cādela ſpeculum ⁊ vexillifer populo dei. beatus ille qͥ ita dirigit alios ꝑviam rectam ꝙ ip̄e non ceſſet ire ꝑ eam⁊ ſicnicitat alios ad currēdum ꝙ ip̄e currere nō deſiſtat et ſic eſt adiutor alijs ꝙfiāt diuites ut ip̄e ex hoc nō fiat pauꝑ. credo ꝙ bonus p̄dicator magis loqͥtur ſibiꝙ alijs videtur michi ꝙ qui vult animaspeccatoꝝ trͣhere magis debet timere ne ipſe male ab eis trͣhatur ꝙͣ ſollicitus eſſe uttrͣhat Cui quidā frater. Quo tunc. ⁊ illeau̓te oculos tuos ne videat vaitatē illi qͥdicūt nō app̄hendunt ⁊ illi qui audiūt nōintelligūt. dixit ei quidā. quid eſt meliꝰ