ſuis verbis ⁊ moribꝫ niſi in illa cōpoſicōein qua diuīa gratia cōpoſuit eum. Geatusqui ſcit cōſeruare ⁊ abſcōdere reuelacōesdei qꝛ nichil ocultū quod nō reuelet deusqn̄ p̄ſcet ſibi. Si quis eſſꝫ ſanxior homode mūdo ⁊ reputaret ſemaiore pccōremde mūdo. in hoc eſſet humilitas. humilitasneſcit loqui ⁊ paciētia nō audet loqͥ huīlitas videtur michi eſſe ſicut fulgur. ſicut enī fulgur facit ꝑcuſſiones terribiles ⁊ pꝰmodū nichil poteſt inueīri ex eo ſic humilitas diſſipat om̄e malū ⁊ eſt umica oīspcc̄i ⁊ facit hoīeꝫ nichil ſe reputare. ꝑ huilitatē inueīt hō gͣciam corā deo ⁊ pace cumproximo. Sicut rex quis magnꝰ ſi vellꝫmittere filiā ſua ad alique locū non poneret eam ſuꝑ equ non domitū ſuꝑbū et calcitroſum ſed ſuꝑ equmāſuetū ſuauit̉ anibulātem. ſic deus nō ponit gͣtiam ſua in ſuꝑbis ſed in humilibus ⁊ in manſuetis¶ De timore dn̄itimor dn̄i ſanctis omne malum timorem expellit ⁊ cuſtodit illa bonaque nō poſſunt ligua expͥmi nec etia cogitari qꝛ timorem dn̄i habere maximum donum dei eſt nec omnibus datū. Qui non