et benignitati. Quid qͥt fit ſine amore ⁊deuocōe. nō eſt placitū deo nec ſāctis eiꝰEx ſuis efficitur homo pauꝑ ⁊ ex diuicijsefficitur diues: ergo diuinā debet hō diligere ⁊ alia ꝯtēpnere. Quid eſt magis ꝙſcire eſſe gratū beneficijs dei ⁊ ſcire rep̄hendere ſe de malis ꝓprijs. in hac ſcola vellemſtuduiſſe ab micio mundi ⁊ ſtudere vſqꝫad fine mūdi. ſi tamē vixiſſem et victurꝰeſſem ſcꝫ in cōſideracōne ⁊ commedacōnebeneficioꝝ dei ⁊ ī cōſideracōe ⁊ rep̄henſione maleficioꝝ meoꝝ. tamē ſi defectu habere ī rep̄henſione mei de maleficijs meisnullum defectū habere in conſideracōnē deivides ꝙ ioculatores ⁊ mimi ꝯmendat miro mō eos qͥ dant eis vnū cimiciū veſtimeti. Quid enim debemꝰ facere dn̄o deo noſtro; Multū deberes eſſe fidelis illi qͥ vultte liberari ab oī malo ⁊ tribuere tibi omēbonum¶ De humilitateEmo poteſtt venire in cognitionē deiniſi ꝑ humilitate viā eundi ſurſū eſtire deorſum. Et oīa ꝑicula ⁊ omēs caſusmagni qui acciderūt in mūdo non niſi ꝑ eleuacōeꝫ capitis acciderūt ſicut pꝫī illo qͥfuit creatus in celo ⁊ in adam in phariſeo