¶ Li

etiam acquiſitōes rerum quarū ſpecies diligēter ꝓſecuti ſumus. adhuc in preſenti ti. aliamſubijcit diuiſionem talem. ¶ Qd̓ reꝝ alie ſuntcorporales. alie incorporales. Corporales ſūtHe que ſui natura poſſunt tangi veluti fundushomo veſtis aurū argentum ⁊ alieres innumerabiles .i. que facile enumerari nō poſſunt ꝓpt̓multitudinem ſui. Ideo aūt dixi ſui natura.Quia ſecus eſt. ſi res non poſſunt tangi ꝓptercaſum vl̓ difficultatē accidentem ut ſi res cecidit in ꝓfundum maris vl̓ flumīs ergo ea queſunt in abiſſo vel infixa celo corporalia ſunt licet em̄ eas nullus tangere poſſit tn̄ tangi poſſunt .i. tangibilia ſunt. Quid dicemꝰ de fumode aere Et certe res ſunt corporales. Nam etaer vnum eſt ex quatuor elementis. ex quibusom̄ia corpora que creant̉ ꝯſtant Et idem eſt ineo qd̓ ſumitur et remittitur a corpore .i. flatuvel anhelitū. ¶ Incorporales aūt ſunt que tāgi non poſſunt. nec alijs corporeis ſenſibꝰ ſubiacent qualia ſunt ea que in iure ꝯſiſtunt vt hereditas vſufructus. obligatio actio. Quid ſitvnū quodqꝫ iſtoꝝ in ſpecialibꝰ ſubijciet̉ rubricis. nec obſtat qd̓ in hereditate corporales reſꝯtinentur. Nam et quod ex aliquā obligatōnenobis debet̉ plerunqꝫ corporale eſt veluti fundus homo pecunia. ſed ip̄m ius hereditatis .i.ip̄m ius qd̓ ē hereditas ut intranſitiue ponātur illa verba ius hereditatis incorporale eſtet ita dico ⁊ expono in iure vtendi ⁊ fruēdi etin iure obligatōis. Eodem numero cōtinenturetiā iura predioꝝ vel ruſticoꝝ vt jͣ. e. forte ⁊res incorporales ſunt que in iure non cōſiſtuntvt genera ⁊ ſpecies et calodemones et cacodemones ⁊ anime hominū ⁊ anima mūdi. Sed dehis ideo exēplum nō datur. quia ad leges nonꝑtinent.¶ De ſeruitutibusVia ſeruitutes inter alias incorporales res ꝯnu̓antur vt dictum eſt in ſuꝑiori. t. ponit de ſeruitutibꝰ. Et eſt ſciendum qd̓ hic nō tractat d̓ ſeruitute. quā homofit ſeruus hoīs. de ea em̄ ſpecialit̓ poſuit. sͣ. deiur̄ ꝑſonaꝝ. Sed tractat de ea quā ſubijcit̉ predium predio. ⁊ illa poteſt dici habitꝰ p̄dij. VVl̓forte diffinitur ad ſimilitudinē ſeruitutis ſuꝑioris quā homo fit ſeruus hoīs. vt ſicut illa dicitur cōſtitutio iuris gentium qͣ quis dn̄o alienō ꝯtra naturā ſubijcit̉ ut. sͣ. de iur̄. ꝑſo. §. ſeruitus. ita ⁊ iſta dicatur ꝯſtitutio quā domus dn̄ivel rus ruri ſubiugātur et ita dicūtur ſeruitutes vrbane ⁊ ruſtice. Que aūt iſte ſint Et quiscōſtituat. Et cui ⁊ qualiter admittant̉ dic vtnotaui in ſumma. C. e. t.¶ De vſufructu

Ictum eſt. sͣ. de p̄dialibꝰ ſeruitutibꝰSequitur vt videamꝰ de ꝑſonalibꝰ. Etquia int̓ alias ꝑſonales ſeruitutes ha.bet p̄rogatiuā vſufructus. Primo ponit de vſufructu. ¶ Quid aūt ſit vſufructus. et qualiterꝯſtituatur et in quibus rebꝰ. Et qd̓ in rebꝰ ſingulis ſit emolimētum vel onus vſuf. ⁊ quibusactōibus de eo agatur. et quibus modis amittatur Sic vt notauimꝰ in ſumma. C. e. t. Et videtur illud notandum qd̓ vſuf. qn̄qꝫ eſt formalis qn̄qꝫ cauſalis ut ibidē diximus. qn̄qꝫ diciturvſuf. ip̄a fructuū p̄ceptio. vt cum dicit̉ fructuarium alij locare poſſe vel vendere vſuf. etiaminuito ꝓprietario. licet aliud ſit in uaſallo ⁊ emphiteota. ut. ff. e. l. non vtitur ⁊. l. cum vſuf. ⁊.jͣ. t. i. §. i. ¶ Item notabile eſt qd̓ dn̄s vn̄ ꝓprietatis ꝯſtituit vſuf. ex cauſa legati. ut tamē valeat cum vſuf. acceſſerit ꝓprietati ſpem em̄ habet ꝓprietariꝰ qd̓ int̓eat vſuf. ⁊ niſi int̓eat nōreu̓titur ⁊ cū interierit aliꝰ reuertit̉ ⁊ alius moritur. Moritur em̄ formalis et reu̓titur cauſal̓Nam et frumēti granum ut dominꝰ ait nō al̓affert fructuꝫ niſi fuerit mortuū. Item homoiuſtus tūc oritur. cum morit̉ ſeculo.¶ De vſu et habitationeE vna ꝑſonali ſeruitute. sͣ. dictum eſtNūc ponit de alijs duabus. i. de vſu. ethabitatōe. Videndum ergo quid ſitvſus et qualiter ꝯſtituatur ⁊ in quibꝰ rebus ⁊quod ſit eius emolimentū et qualiter finiaturEt poſtea dicemꝰ de habitatōe eodem ſtilo ꝓſequentes eius materiā. Eſt aūt vſus ius vtēdi rebus alienis ſalua rerū ſubſtantia fruendienim verbum non ponitur in diffinitōne vſuſlicet ponatur in diffinitione vſufructus. Vſuarius em̄ vtitur nō fruit̉ ut. ff. e. l. ij. ⁊ de vſuf..l. i. que verba exponātur ut dictum eſt in diffinitōe vſuf. ⁊ ex ea diffinitōe patet qd̓ vſus n̄poteſt eſſe in rebꝰ q̄ ſolo vſu ꝯſumunt̉ cū in eisnō poſſit eſſe ſaluā ſubſtātia licet videatur cōtrariū qd̓ dicit̉ in illa Rubrica de vſuf. et earūrerū que. u. cō. videt̉ em̄ qd̓ vſus ſit in eis. ſedcerte ibi nō loquit̉ d̓ vſu. qui ſit ius vel ſeruitꝰſed de vſu. qui ē factum vl̓ in facto ꝯſiſtit vt bibendo ⁊ cōmedendo. Cōſtituitur aūt iſte vſusnūdus eiſdem modis quibꝰ ꝯſtituit̉ vſuf. et eiſdem etiā modis finit̉ vt. ff. de vſuf. l. iij. §. vl̓ti.et. ff. e. l. i. d̓ quā ꝯſtitutōe plene diximꝰ ſuꝑiori.t. excepto eo qd̓ vſus pars legari nō poteſtNam frui quid̓ ꝓ ꝑte poſſumꝰ. vti aūt ꝓ ꝑtenon poſſumus. Nec obſtat ſi dicas. pone quodduo habent vſum quoꝝ nulli fructus ſufficerēt nōne. ꝓ parte certa .i. dimidia diuiduntur℟º. hͦ potius occaſione quā rationē ꝯtingit utar. ff. de riuis. l. lab̓o. ⁊ ſimile eſt etiam qd̓ dn̄sqn̄qꝫ tm̄ habere vſuarium quātuꝫ habet fructuariꝰ. ut ſi vſus pecunie legatꝰ eſt vel fructivt. ff. de vſu. eaꝝ re. q̄ u. cō. l. an̄pnl̓t. §. i. ⁊ qn̄vſus legatus eſt in ſilua ex qua vſuarius nil eſſet habiturus niſi liceret ei cedere et vendere