ij

poterit enī ille cōueniri ab alijs noxali. vt. ff. fiex nox. cā agat̉. l. i. et. l. ij. et de hͦr. pet̓. l. cumidē. Sꝫ certe in nox. actōe. licet ille cui dedituseſt teneat̉ alijs. melior eſt tn̄ condictō eius. vtff. de nox. ſi qͥs a multis. qͥa forte poſterior nōpoterit ꝓbare intētōem ſuā vel ſi ꝓbauerit ip̄eet ꝓbauerit reꝰ cōtrariū et obſcura eſſent vtriuſqꝫ iura ꝓ poſſeſſore ꝓnūciaret̉. p̄te̓a iſta tabula picta p̄t dici melior cōdictō poſſidētis ꝓpter duplex bn̄ficiū. hꝫ enī doli exceptōnem pictor niſi ſoluat̉ ei p̄ciū picture vel ſi malit offerat dn̄o tabule p̄ciuꝫ tabule. et ſi nolit acciꝑeretinebit tabulā. Quid ſi tabula fuerit abraſaDicoidē ꝙ in ferrumīatis. Quid ſi ābo agātcōtra extraneū forte p̄feret̉ pictor qͥ hꝫ directā. Quid ſi pinxerit mala fide. etiā ibi dixit. p.tabulā picture cede̓ Sed nō puto verū. qꝛ cūei deneget̉ exceptio. vt. sͣ. dictum eſt g multomagis dicit̉ denegari actio. ¶ Querit̉ cur aliud ſit in ſcriptis quā in pictis ℟º. qͥa olim fereſemꝑ erat p̄cioſior carta ꝙͣ ſcripturā et econu̓ſo picturā erat p̄cioſior tabula. Vn̄ tabula cedebat picture. nec obſtat qͦd legit̉. ff. de rei vē..l. in rē. §. ſꝫ et id qͦd carta corrigit̉ enī ꝑ. l. inſtitutōm. Vel diſtingue ſit p̄cioſior pictura quātabula vel econuerſo ⁊ ad hͦ tende̓ videt̉. p. quiait locuꝫ hr̄e qͦd dicit lex tab̓. picture cede̓. itademū ſi pingat̉ hō nō vrſus et ita ſi pictura ſitde bonis coloribꝰ nō de calce vl̓ encauſto ⁊ aliaml̓ta fabulatꝰ eſt d̓ pictura. Vel ꝙ ibi dicit referēdū eſt ad ſcripturā ⁊ ad cartā. hodie autēſcriptores nr̄i tēꝑis facti ſunt pictores. et fereſemꝑ inuenit̉ p̄cioſior ſcriptura quā carta vndeꝓpter alt̓atū curſum nature vel ꝯſuetudīs poſſet hodie ꝯtrariū rn̄deri. Poteſt hͦ eadē ſpēsacceſſiōis aſſignari in textis vel in ſertis vl̓ incluſis. Nā ſi alienā purpurā qͥs intexuit veſtim̄to ſuo licet p̄cioſior eſt purpura quā veſtis acceſſiōis vice cedit veſtimēto ſuo et qͥ dn̄s fuitpurpure aduerſus eū qͥ ſurripuit hꝫ furti actōnē et cōdictōem. ſiue ipſe eſt qͥ veſtimētū fecitſiue alius. Nā extincte res licꝫ nō poſſint vēdicari ꝯdici tn̄ a furibꝰ ⁊ a qͥbuſdā alijs poſſeſſoribꝰ pn̄t. vt. jͣ. e. §. ſi tn̄ alienā. Sed p̄t agi ꝓ eisad exhibēdū. vt no. in ſumma. C. de rei ven. 8.ſic gͦ res. Itē eadē ſpēs acceſſiōis p̄t aſſignariin his qͥ nō ſunt dn̄i. ſꝫ qͣſi dn̄i. rōe tituli vel rōepoſſeſſiōis bone fidei vel rōe iuris. qͦd hn̄t iurevt qꝛ ſunt fructuarij vel vſuarij .ſ. circa fructuum obuētōem vel p̄ceptōem vt. jͣ. e. §. ſi qͥs a nōdn̄o. Fructuum tn̄ fit varia diſtinctō vt no. inſumma. C. de rei ven. 8. fructꝰ qͦ 3. Fit ec̄ acceſſio diuina natura ⁊ humana cooꝑante ⁊ querit̉ex ea dominiū. ut ecce ticiꝰ alienā plantā in fuo ſolo poſuit ipſiꝰ eſt plāta et ex diuerſo ſi ticiꝰſuā plātam in meuij ſolo poſuerit meuij plantaerit ſi modo vtroqꝫ caſu radicēs egēt ante aūtqꝫ radices egerit eiꝰ ꝑmanet cuius et fuerat.et eſt hoc adeo uerū ut ſi vicini arbor ita terrāticij p̄ſſerit ut in eius fundo radices egerit ticijeffici arborē dicimus ratōeꝫ em̄ non ꝑmitte̓ vtalteriꝰ arbores eſſe intelligātur quā cuiꝰ ī fū

do radices egiſſēt. et ideo ꝓpe cōfinium arborpoſita ſi etiā in fūdo vicini radices egerit cōisfit nō tn̄ licꝫ eas recide̓ nͥ forte p̄miſſa denūciatōe agere aūt licebit nō eſſe ei ius ſicuti tignūaūt ꝓtectū immiſſum hr̄e vt. jͣ. e. §. ſi ticiꝰ ⁊. ff.de arbo. ce. l. i. et ar. fur. ce. l. ſi plures. §. i. Veldiſtingue In radicibꝰ ſint tales ſine qͥbꝰ nō poterāt viuere. an poterat. vt in pͥmo caſu arborſit cōis. In ſcd̓o nō. ſꝫ agi poſſit ius nō eſſe. itaradices immiſſas hr̄e Qua āt rōe plāte que terra coaleſcūt ſolo cedūt eadē rōne frumēta qͦꝫq̄ ſata ſunt ſolo cede̓ intelligūt̉. Et ſic̄ his qͥ inalieno ſolo edificauit ſi ab eo dn̄s petat edificiū p̄t ꝑ exceptōem doli mali defēdi. ſꝫ ea q̄ diximus ita eiuſdē exceptōis auxilio p̄t eſſe tutꝰis qͥ in alienū fundū ſua impēſa bona fide ꝯſueuit vt. jͣ. e. §. qͣ rōe. ¶ Qd̓ aūt dixi in ſatis. et plātatis dicereꝫ. et ſi ſola diuina natura plāte velfrumēta ſolo coaluerūt. vt ſi fortuitu caſu ceciderint in t̓rā vt. jͣ. e. §. p̄terea. ꝙ ꝑ alluuionē ibiplane ſi lōgīore ⁊cͣ. Illud notādū videt̉ ex p̄dictis ꝙ iure acceſſionis qn̄qꝫ res videt̉ extingui. eo ꝙ ꝑ ſe nō cenſet̉ nec in nu̓o ponit̉ vt inrota et manica ⁊ gēma. et hͨ acceſſio nō adimitdn̄iū rei. Et idē in tigno iniūcto ⁊ in applūbatiſSecus et in ferruminatis. et plātatis et in ſatiſet in cōfuſis et in ſpecificati? ¶ Iſte enī acceſſiones trafferunt dn̄iū rei. et idem videt̉ in mīmismixtis cū alienis acqͥrit̉ etiā nobis dn̄iū ꝑ ſpecificatōem. qui enī ſpēm aliquā. de aliena materia facit dn̄s eſt ſpēi ſi bona fide id fecit non ſimala vt. ff. ad exhibendū. i. de eo. §. ſi qͥs ⁊ ſi fecit noīe ſuo vt. ff. de acqͥren. re. do. l. quicqͥd. 8.vbi. Et ſi ſpēs nō poſſit reduci ad pͥorē materiāvt ecce ſi qͥs ex alienis vuis vel oliuis aut ſpiciſvinn̄ aut oleū aut frumētū fecerit vel ex alienō melle ⁊ vino mulſum miſcuerit vel ex alieniſmedicamētis emplaſtrū vel collyriū ꝯpoſueritvel ex aliena lana veſtimēta fecerit. vel ex alienis tabulis nauē vel annariū. vel ſubſellium fabricauerit. Secus aūt vbi p̄t reduci vt ecce ſiex alieno auro vel argento vel ere vas aliqͦdfeceris. vas cōflatū p̄t̄ ad rudem maſſam aurivel argenti vel eris reduci vt. jͣ. e. §. cū ex aliena materia. In frumēto etiā facto de ſpicis qͥdā dixerūt ꝯtrariū ei qͦd diximus. sͣ. .ſ. vt ſit eiꝰcuius et ſpice fuerūt. Cū enim gͣna q̄ ſpicis cōtinent̉ ꝑfectaꝫ habeāt ſuā ſpēm. qͥ excuſſit ſpicas nō nouā ſpēm facit ſꝫ eam q̄ eſt detegit. vtff. de acqui. re. do. l. adeo. §. cū quis. ſꝫ forte eorū ſentētia corrigit̉ ꝑ. l. inſtitutōi q̄ poſterioreſt feciſſe aliquē. intelligo ſpēm. ſi ꝑ ſe fecit vl̓ꝑ eum cui mandauit. vel qui ab alio ſuo nomīefactū ratū habuit vt. ff. de vi ⁊ vi ar. l. i. §. feciſſe. Alias in om̄i caſu dn̄s materie dn̄s eſt ſpeciei multo magis gͦ. ſi ipſe fecit vel aliꝰ noīe ſuoſi ip̄e mandauit vel ratum habuit. Spēm factāintelligo etiā imꝑfectā ex quo rudis materienomē exuerit vt. ff. de auro et ar. le. l. et ſi nonſunt. §. argēto et videt̉ qͦd in ſpecificatōis mōdeficiac regula. meum eſt qͦd ex re mea ſuꝑeſtcuius vēdicandi ius habeo vt. ff. de rei ven. ſo-