viij

vel pignoris retentōnem. ſecus ſi nudo pacto.Sed aliud cum creditor diſtrahit pignus. quiaetiam in vſuram pacto debitam accepto feretvt. ff. e. in his. §. impera. et. l. paulus. 8. paulus.et. C. de vſur̄. l. ꝑ retentōnem. Si vero corpus ſiquidem in ſpecie certa. ita demū liberatur ſi itaſoluatur vt nō euincatur ex aliqua cauſa. vt. ff..e. l. qui ſibi aūt ticio. et. l. ſi rem forte. niſi cauſa p̄ceſſerit obligatōem vt in eo qui ꝑuenit adlibertatem. vt. ff. de ver. ob. ſi ſeruum. et. §. ſedſi ſit quidam. Si aūt in genere neceſſe eſt corpꝰſic ſolui vt auferri aliquo mō nō poſſit. vt. ff. e..l. cum quis. §. qui hominem. et. l. qui. x. §. vlti.In omni aūt debito regulare eſt vt plene et intotum debeat fieri ſolutō. vt. ff. e. l. etiaꝫ circa.et. l. qui ſibi aut ticio. ſed fallit in debito nō liqͥdo et in libertate et cum aliter ꝯueniūt. vt. ff.ſi cer. pe. cum quidam. et de ſtatu li. cum hereſ.et de vſur̄. tutor. §. lucius. Item omnis ſatiſfactio ꝓ ſolutōne cedit. vt. ff. e. ſatiſfacio. h̓ vtpote cum creditor eam admittat non em̄ cogitur. vt. ff. de pignor̄. act̓. ſi rem alie. §. omnis. ſꝫin caſibꝰ cogit̉. vt. jͣ. ⁊. aūt niſi. et. ff. del̓. i. ſi domus. §. in pecu. et de aū. et ar. le. l. i. in fi.¶ De acceptilationibusE vera et naturali ſolutōne. sͣ. dictū eſtNunc aūt ponit de imaginaria que dicitur acceptilatō. vt inſtit̉. quibus mo.ob. tol. §. i. Videnduꝫ ergo qualiter diffiniaturacceptilatio. Et qualiter fiat. et a quo. et quisſit eius effectus. Eſt aūt acceptilatio liberatio ꝑ mutuam interrogatōem qua vtriuſqꝫ cōtingit ab eodem nexū abſolutō. vt. jͣ. e. l. i. qd̓ dicitur ꝑ mutuam intellige dictū ꝑ cauſam p̄cedentem et originalem. quia plerūqꝫ ip̄am acceptilatōnem non p̄cedit ſtipulatio. et ideo creditor neceſſe habet ſtipulari nouandi animo pͥmum debitum et ita eſt ibi interrogatō creditoris poſtea ſequit̉ acceptilatō. et interrogatdebitor creditorē acceptum habes. et Rn̄. acceptum habeo. vt. ff. e. l. aut. §. i. et. l. an. 8. acceptū. et ita ꝓprie dicitur liberari vterqꝫ. Si vero acceptilatōnem p̄cedat ſtipulatō vnius tm̄interuenit interrogatio et fit acceptilatio vtibidem dicitur. et dicitur abſolui debitor ꝓpriecreditor minus ꝓprie. quia non fuit obligatus.ſed tn̄ et ip̄e dicitur liberari. qui a deſijt ei ꝯpetere actio. vt. ff. de exercit̓. l. i. 8. non autē. et deadminiſ. tu. l. quotiens. §. ſicut. ¶ Qualiter fiatet quidem non in diem vel ꝯdictōnem exp̄ſſamſed tacitam ineſt em̄ illa que erat in prima obligatōnē. vt. ff. e. l. iiij. et. v. et. l. ꝙ in diē. et dereg̓. iu. l. ꝙ in diem. licet aliud ſit in ſolutōe naturali. vt. ff. de ſol̓. ſub ꝯdict̉. et de acquir̄. poſqui abſenti. §. i. Fit acceptilatio ſuꝑ ea obligatōne tm̄ que verbis erat ꝯtracta. Si vero alio modo erat ꝯtracta deducitur primo in aqͥlianam ſtipulatōnem poſtea ſequitur acceptilatio. vt. ff. e. an. §. i. ¶ Eſt tn̄ notandum ꝙͣ qn̄qꝫ

fit in ea que fuerat iureiurando ꝯtracta ꝓ operis liberti. vt. ff. e. l. et ꝑ iuſiurandū. Item et inea que ſolo ꝯſenſu erat ꝯtracta et valet potiusiure ꝯſenſus ꝙͣ acceptilatōnis. vt. ff. e. l. vlt̓. etde reſcin. ven. l. cum emptor. Si vero inutiliterfiat acceptilatio vt quia ſuꝑ ea obligatōne fuit interpoſita que re erat ꝯtracta habet pactiexceptōnem. vt. jͣ. e. ſi acceptal̓. Si aūt inutilit̓.id eſt quia ſolennitas non fuit ſeruata ꝯtra. eſtvt. jͣ. e. l. an inutilis. et. l. in diem. et. l. acceptilatio. A quo fiat et quidem ꝑ ſpecialeꝫ ꝓcuratorem creditoris forte et ꝑ generalem ſi tn̄ habeat liberam. vt ſtipuletur nouādi animo hͦ tn̄fallit in ſeruo creditoris qui nec iuſſu dn̄i acceptum fert. vt. ff. e. l. pnl̓. vel ꝑ ſpecialem ꝓcuratorem debitoris ſi ꝓmittat nouandi animoquod debeo vt in curatore dicitur. vt. ff. e. l. an.8. tutor. et ita videbor ego liberari. Si vero nōeſſet ꝓcurator et ꝓmittat nouādi aīo me liberat hͦ ip̄o. et ip̄e poſtea ꝑ acceptil̓. d̓r liberari.¶ De euictionibusm̄ in vēditōibꝰ ⁊ ꝑmutatōibꝰ et diuiſionibus. de quibꝰ dictū eſt ꝯtingunt euictiones de eis ideo ſupponit. Videndūergo quiont euictio quam ita diffiniūt quidā.Euictio eſt empte rei vel ex aliqua iuſta cauſaaccepte ꝑ iudicis ſm̄am abductio vel vt putoalio euicente cauſe amiſſio. Nec em̄ neceſſariuꝫeſt ſemꝑ rem abduci vt videatur euicta. vt. ff..e. l. euicta. §. i. ¶ Quis agat de euictōne et ſi qͥdem ſciens alienum emam non agam niſi fueritmihi cautum. vt. jͣ. e. l. ſi funduꝫ. excipitur in caſu ſcꝫ cum non alienā. nunc ſed eā q̄ poterit eſſealienā in euentū ꝯdictōnis legati ſcienter emovt. C. coīa del̓. l. vlt̓. §. vlt̓. Duo em̄ ſunt idi ſpecialia. vnum ꝓ emptore aliud ꝯtra. Vel dic ibieſſe vnum ſpeciale tm̄ ꝙ emptor ſciēs qui ſtipulatus erat penam dupli non agit niſi in ſimplā.Si aūt ignorans agam ad intereſſe non ad duplum niſi cautio dimittatur ꝑ errorem. vt. ff. e.l. emptori. §. ſi ſimplā. et. l. ſi in venditōe. Agitaūt emptor et ſi ſibi non fuerit cautum dum nōſit actum in ꝯtrarium. et tunc non ad intereſſeſed ad p̄cium agit. niſi cauerit ne etiam de p̄cioagat. vt. ff. de act̓. empt̉. exempto. 8. vlt̓. et. C..e. l. non dubitatur. Agit ꝑmutator diuidēs etaccipiens inſolutam ſpeciem ꝓ quantitate. vt. jͣ..e. l. ſi p̄dium. et. l. antepnl̓. et. C. coīa vtriuſqꝫiur̄. l. ſi fratres. ¶ In donatario diſtinguitur.Ceꝑit a traditōe et tunc nō agit niſi fuerit cautum an a pactōe et tunc agitur nō ꝓprie de euictōne ſed ad intereſſe ſed quia quod ꝓmiſit nōimpleuit. vt. ff. de iure dot̓. l. i. et. jͣ. e. qm̄ auus.et. ff. de ver. ob. vbi aūt non. 8. vlt̓. Nec eſt contrarium quod dicitur del̓. i. ſi a ſubſtituto. et. l.que delegato. Nam ibi ponitur dari ꝓ tradi nāſi traditio ꝯtineatur in p̄cedenti pactōne idemeſt in obligatōe vt potior fit in poſſeſſione nōvt iure dominij nō poſſit res aduocari vt. ff. de