vij

Si autem contineātur plures ſpecies alternatiue et rn̄detur in vna nihil valet ſtipulatō. et ꝓbantur hec. ff. de verbo. obl̓. l. i. §. ſi quis. et. 8.cum adijcit. et. §. ſi ſtipulanti. et. l. inter ſtipulātem. §. ſi ſtipulāte. et inſtit̓. e. §. p̄terea. Et eſtillud notandū ꝙ ſi ꝓmiſſor reſpondeat ſimpliciter ꝓmitto videtur omnia ꝓmiſiſſe que ꝯtinebantur in interrogatōe. vt inſtit̓. e. §. p̄tereahec tn̄ materia ſcd̓m Iob ꝯfuſe fuit ꝓpoſita etdeſcripta. Habetur quoqꝫ mixta ꝯſideratio ꝑſonarum ad inuicem vt ſi ſtipuleris ab eo qui iuri tuo ſubiectus eſt. vel ſi is a te ſtipuletur ſedſeruus quideꝫ nō ſolum dn̄o ſuo obligari nō p̄tSed nec alij quidē vlli homini niſi naturaliter.Filij vero fa. alijs pn̄t obligari. vt inſtit̓. eo. §.item inutilis. et de fideiuſ. §. hac ne. ¶ Item rerum et ꝑſonaꝝ habetur ꝯſideratio mixta. remem̄ meam mihi dari pure ſtipulari non poſſumverbis expreſſis. Tacitis aūt et velatis poſſumvt ſi ſtipulor a fure. ꝙ eum oportet mihi dareex ꝯdictōne furtiua. vt. ff. de ver. ob. ſcire. al̓.ſi re. §. ſi a fure. ¶ Item ſub ꝯdictōne poſſumſtipulare vt teneat ſtipulatō ſi tꝑe exiſtētis cōditōnis res non ſit mea. vt. ff. del̓. i. l. cetera. etde verbo. obl̓. l. nemo rem ſuam futuraꝫ. et. l. ſirem meam. hͦ ſi ſtipulor rem meā mihi dari. rēautē meam mihi reſtitui bene ſtipulor. vt de v̓.obli. l. nemo rem ſuam vtiliter. nec obſtat p̄dictis. quod dicitur. ff. de verb̓. obl̓. l. ſi filius. Inſtipulatōnibus ſpectatur pn̄s tēpus ſpectaturenim quantum ad acquiſitōnem non quantū advalitudinem ſtipulatōnis.¶ De duobus reis ſtipulandi et de duobus promittendiVoniam in ſtipulatōnibus et alijs contractibus de quibus dictū eſt fiūt plures rei loquamur de duobus reis ſtipulandi et ꝓmittēdi. in noīe duoꝝ tres plureſvedebent intelligi. vt inſtit̓. e. in prin. t. et. §. duo.Videamus ergo quis dicatur reus ꝓmittēdi. Et vnde et qualiter obligatō duoꝝ reorumꝯſtituatur. Et qualiter exꝑiuntur et ꝯueniātur¶ Eſt aūt reus ſtipulandi ille qui ſtipulatur. etreus ꝓmittendi ille qui ꝓmittit. vt. ff. e. l. i. etdicitur reus nō a reatū. ſed a re. quia eandē rēꝓmittit vel ſtipulatur. vel dicebatur reus qͥafirmiter et omnino verum erat eum obligatuꝫvel ſtipulatū. Nam verbum reus ſignificat firmitatem. vnde et ſic poſuit virgilius. Voti reus. et eſt in p̄cedentibus verbis porticiam. licꝫquidā alij grāmatici dicāt ibi debere eſſe ꝓphiciam. ¶ Cōſtituitur obligatō duoꝝ reoꝝ ſtipulatōne. emptōne. venditōne. locatōne. ꝯductōne. depoſito. cōmodato et teſtamēto. vtputa ſi pluribus heredibus inſtitutis teſtator dixit ticius et meuius ſempronio. x. dato. hͦ actoin omnibus p̄dictis vt quilibet teneatur in ſolidum. vt. ff. e. l. eandem. Alioquin quilibet teneretur ꝓ hereditarijs portōnibus. vt. ff. e. ſiue a

certis. et nihil refert in ꝓmiſſione ſimul ſpondeant an ſeꝑatim ꝓmittant cum actū hoc ſit inter eos vt duo rei ꝯſtituātur neqꝫ ulla fiet nouatio. Nam licet ante prior reſpōderit poſt poſterior et ſi ex interuallo ꝯcipiatur interrogatio. vel etiā fiat ex interuallo. ℟º. Conſequēseſt dicere priſtinam obligatōnem durare et ſequentem ei accedere. ſi modo in cōtinenti fiatreſponſio aliter non immo et ſi alter nullo mōdo reſponderit verius eſt illum qui reſponderitobligari. Neqꝫ enim ſub condictōne interrogatio in vtriuſqꝫ perſona fit. vt ita demum obligetur. ſi aliter quoqꝫ reſpondit. Heniqꝫ ſeruatur in duobus reis ſtipulandi. ſi interrogatusaduobus reſpondiſſet vni ſe ſpondere. Nam eiſoli tenetur. vt. ff. e. l. iij. et. l. duos reos. et. l. ſiex duobus. Licet autem dixerim longum interuallum impedire conſtitutōnem duorum reoꝝtamen modicum interualluꝫ temporis nihil impedit quo minus ſint duo rei. ¶ Item et interpoſitio extranei actus impedit quo minus ſintduo rei. Secus autem eſt in actū qui non eſt obligatōni contrarius. vnde et fideiuſſor interrogatus inter duorum reorum reſponſa. ſi reſponderit non impedit obligatōnem reorum. quianon longum ſpacium nterponitur. nec is eſt actus qui contrarius eſt obligatōni. vt. ff. eo. l.duos. §. duo. ¶ Item nil refert in duobꝰ reispromittendi ſiue ita interrogati ſpondetis Reſpondeant. ſpondeo aūt ſpondemus. ſiue ita interrogati ſpondes. Reſpondiſſent ſpondemusvt. ff. eo. l. duo rei. ¶ Item duo rei promittēdi ſic fieri poſſunt. vt vnus pure alius in diem.vel ſub condictōne obligetur. Nec erit impedimento dies aut condictio quo minus ab eo quipure obligatus eſt petatur. vt inſtit̓. eo. §. vlt̓.et. ff. eo. l. ex duobus. Non tamen ſic fiunt duorei. vt vnus teneatur de dolo et culpa. Alterautem de dolo tantum. ſi tamen vterqꝫ ceperitteneri de dolo et culpa et vni poſtea remittatur culpa nihilominus vt duo rei cōueniuntur.quia poſterior conuentio que in alterius perſona interceſſit ſtatum et naturam obligationis que duos reos in initio fecit mutari non poteſt. quare ſi ſocij ſint. et cōmunis culpa interceſſerit etiam alteri pactum cum altero factuꝫꝓderit. vt. ff. eo. l. eandem. §. ſed et ſi quis. ergo ſuperior diuerſitas in die vel condictōne qꝛeſt in qualitatē. non impedit conſtitōnem. Hecautem diuerſitas doli et culpe eſt in quantitate potius naturale eſt enim obligatōnis vt fiat ſub condictōne. vel pure. vel indiem. ¶ Itēfiunt duo rei debēdi. nedum vbi datio eſt in obligatōne. ſed etiam vbi factum. veluti opera.Nam nemo eſt qui neſciat alienas operas poſſe promitti et fideiuſſorem adhiberi in ea obligatōne. ideo nihil prohibet duos reos ſtipulādi vel promittendi conſtitui ſicuti ſi ab eodemfabro duo rei ſtipulandi eaſdem operas ſtipulentur et econtrario duo fabri eiuſdem peritieeaſdem operas ꝓmittere intelliguntur. vt. ff.eo. l. nemo eſt. licet enim vere non ſint eedem