¶ Li

Vdiuimus qualiter pignus conſtituat̉Nūc audiamus qualiter diſſoluat̉. Etcerte diſſoluit̉ qn̄qꝫ īuito creditore qͣndoqꝫ eo volente Inuito eo diſſoluit̉ ſed tamenꝓpter factū ſuum vt ſi in tantū vel in ampliuspignus reddiderit deteriꝰ qͣntū debitū fueritvt. ff. de pignor̄. act. l. vlti. Idem et ſi ꝓſtituitancillaꝫ vel aliud improbatū facere coegit vt.ff. de pignora. act. l. elegant̓. §. vl. ¶ Idē etiam ꝯtingit qn̄qꝫ ꝓpter factum debitoris. vt ſidebitor qui eſt ſoluēdo ſeruū generaliter obligatū manumiſerit vt. cͣ. de ſeruo pig. da. l. iij.vel ſi debitor creditori ſoluerit debituꝫ. vel ſoluere paratꝰ eſt cōſignādo pecuniaꝫ. vt. ff. e. l.item liberat̉. §. i. et. sͣ. de vſuris acceptam. Secus ſi ſatiſfacere paratus eſſet. vt. ff. e. l. Iteꝫ.8. ij. Idem contingit ſi extinguat̉ aliquo caſupignus vt. ff. e. fiſcus al̓ ſicut. i. ℟º. vel ſi fingatur non fuiſſe debitoris. vel ꝑ inde habeat̉ acſi non fuerit vt debitor obligauerat qͦd emērat ſub adiectōe in diem ⁊ poſtea eſt allata cōdictō melior. ſecus ſi debitor velit redibere pignus nec enim p̄iudicaret̉ creditori. vt. ff. e. ſicuius et. l. ſi debitor. Idē etiam ꝯtingit ꝓpterfactū tercie ꝑſone vt ſi imꝑator rem mihi obligatā vendiderit vt ſuā vt. sͣ. de quadri. p̄ſ. l.vl. vel executor vel creditor pͥor rē mihi obligatā vendiderit vt. sͣ. ſi antiquior creditor pignus vendiderit. ¶ Voluntate autē creditoris diſſoluit̉ pignus qn̄qꝫ expreſſa qn̄qꝫ tacitaExpreſſa vt ſi creditor remittat pignoris obligatōem. vt enim cōtrahit̉ ſolo cōſenſu ita cōtrario conſenſu debet diſſolui ip̄o iure. vt. ff.de regulis. iuris. l. nihil tam naturale et de pactis. l. ſi tibi. §. de pignore. licꝫ enim qͣntum adpignoraticiā neceſſariū ſit rem interuenire tn̄quātū ad hypochecariā ſufficit ſolus cōſenſuset ideo tollet̉ pignus ip̄o iure etiam ſi traditūerat creditori. Idem eſt ⁊ ſi creditor remittatdebitū vel in ꝑpetuū vel ad tempus. Nam ſi infra tꝑs obſtabit exceptio. vt. ff. e. ſoluit̉. i. ℟º.8. i. et videt̉ remiſiſſe debitū reddendo chirogͣphū vt. sͣ. de pact. l. lab̓o. et jͣ. e. creditor. Porro qͦd̓ dictū eſt in remiſſiōe debiti eſt intelligēdum ſi remiſſio teneat de iure. Si enim remiſſioſit inutilis. vt quia facta eſt ꝑ dolū vel mētumſicut ea non valet in debito. Ita nec valet in pignore remittēdo vt. jͣ. e. l. debitū. Poteſt tn̄ eſſe quedā rō que caſſat remiſſiōem debiti. ideoquia cōtinet donatōem vt inter virū ⁊ vxorē ⁊int̓ ꝯſocios nō tn̄ caſſat remiſſiōem pignoris qꝛea non eſt donatio vt. ff. e. l. i. §. cū venditor etde his que in frau. c̓. l. ſi pignꝰ ¶ Qd̓ dixi in creditore ſeruat̉ in eius filioſ. vel ſeruo ſi remittant peculiare debitū vel pignꝰ cum heres Hꝫliberā peculij adminiſtratōem et remittūt nōdonandi animo imo precij cā. vt. ff. e. l. ſicut. 8.an paciſci. Item qͦd dixi in creditore ⁊ debitōre ſeruat̉ in eo ꝓcuratorē quē fecerūt in rē ſuāvt. ff. e. l. ſicut. §. qui ꝓcurator. Item remittitcreditor pignus ſi cōſentiāt expreſſim debitōri vendere pignus. et creditor ſit maior. Nam

ſi pupillus eſt tutoris auctoritas eſt neceſſariaſed ſi creditoris ꝓcurator cōſentiat non preiudicat creditori niſi ſpecialit̓ erat cōmiſſum ꝓcuratori hoc facere vel niſi habebat liberam adminiſtratōnem et remittit non donandi animovt dixi. vt. ff. e. l. ſi cōſentit. ¶ Conſenſus autēvendendi ita demū repellit creditorē ſi vēditioſit ſecuta de facto et de iure nō autē exigit̉ traditio rei. Nā ⁊ ſi fc̄a ſit ⁊ de iur̄ n̄ teneat nō repellit̉ creditor. vt. ff. e. l. ſi debitor. §. vl. ⁊. l. fic̄. § ſidebitor p̄ſumit̉ āt nō eē fc̄a. ſi debitor adhuc rēpoſſidet. ſi tn̄ ꝓbaret̉ cōtrariū .i. qͦd debitor vere vendidit. ſed tamē eandē rem poſtea redimit repellet̉ creditor in hypothecaria vt. jͣ. e..l. vl. et. ff. e. l. ſicut. §. ſi voluntate et. §. ſuꝑuacuū. Secus vero eſt ſi debitor vēdiderit ſed tn̄poſtea a vēditōe voluntate emptoris diſceſſerit vel rei redibitio eſt facta vel iudicio eſt abſolutus vel ad intereſſe damnatus His enimtalibꝰ caſibꝰ reſtituit̉ priſtinū ius creditori. vtff. e. l. voluntate. Qd̓ dixi ſi creditor ꝑmiſeritvendere accipe vt ⁊ ſi legare ꝑmiſit valeat qͦdconceſſit. qͦd ita intellige vt ſi legatū repudiatū ſit cōualeſcat pignus. Si auteꝫ permiſeritdebitori vendere debitor donauit repellit̉ creditor niſi ideo cōſenſit vendere vt precio accepto ipſe qūo res expediat ¶ Hoc tn̄ magis eſtqueſtō facti. Si autē debitor cui cōceſſum eratvendere dederit in dotem vendidiſſe in hͦ caſurecte videt̉ ꝓpter onera matrīo. in contrariuꝫ¶ Si creditor cōſenſit donare et vendiderit debitor repellit̉ creditor niſi quis dicat iō cōſenſiſſe donari. quia amicus erat creditoris cui donabat̉. qͦd ſi cōſenſerit. x. vendere ille. v. vendiditnon repellit̉ creditor. ¶ Illud certū eſt repellendum eſſe creditorem ſi vendiderit pl̓is ꝙͣ cōſenſerit creditor. vt. ff. e. l. ſicut. 8. venditōniset. §. ſi debitor. In permiſſa venditōe illud ſciēdum eſt. qͦd ille cui ꝑmittit̉ et heres eius vendere p̄t. niſi incōtrariū ꝓbet̉. p̄ttamen queſtiofacti eſſe quid ītellexit creditor ſed tamē iſteſubtilitates a iudicibꝰ non admittunt̉ vt ꝑpendamus intellexerit creditor de debitore tātuꝫan de herede eius. Si tamē creditor cōſenſeritdebitori vendere. ⁊ debitor deſierit poſſidereet nouus poſſeſſor vendiderit non preiudicat̉creditori. ſed ⁊ ſi nouo poſſeſſori cōſenſit nō debitori nocet ei exceptio ita ſi nouus poſſeſſor vēdat. Item ⁊ ſi ꝑmiſerit creditor infra annū tm̄aut bienniū tantū vendere poſt hoc tempꝰ facta venditōe non preiudicat̉ creditori vt. ff. e.l. ſicut. §. penul. et antepenl̓. ¶ Item nullo mōet nullo tꝑe p̄iudicat ſibi creditori ſi cōſentiatdebitori vēdere vel alienare ſalua cā pignorisſui. ſed et ſi ip̄e vendiderit ſic tamē ne diſcederet a pignore niſi ei ſatiſfiat non nocet ei exceptio vt. ff. e. ſi debitor. §. i. ¶ Vbi autem debitor vendit vel obligat creditore ſciēte et noncōtradicente Diſtinguit̉ vtrum creditor ſciatius ſuum vbiqꝫ durare an non. ¶ In primo caſu preiudicat ſibi in ſcd̓o nō ſi tamē ſubſcripſerit in tabulis emptōnis conſenſiſſe videtur. niſi