Li

hypothecas huic ꝯtradicit lex que dicit eā cūꝯditōe admittēdā vt. sͣ. de iure do. v̓. et p̄tereacū videā qͦd fiſcus qui pari paſſu ambulat cummuliere. vt. sͣ. de priuil̓. fiſ. l. quāuis nō p̄ferat̉prioribꝰ hn̄tibꝰ exp̄ſſas vt dictū eſt gͦ nec mulier. Alij dixerūt mulierē p̄ferendā in prioribꝰhypothecis exp̄ſſis vel tacitis. que nūda cōuētōe obligate erāt ſed nō ita in prioribꝰpigno.ribꝰ que tradita erant creditoribꝰ et p̄t ꝓ hisinduci ar. in. ff. inquibꝰ cauſis pi. ta. ꝯtra. l. penul̓. hoꝝ opinio nō valet. qͥa quātū ad hypothecariā actōem non refert int̓ pignus et hypothecā. vt inſti. de act. §. int̓ pignus Vulgaris āt opinio eſt vera vt diſtinguamus. an prior creditor habeat hypothecam ex pacto ſuoan ex aucͣte vel priuil̓. legis. in primo caſu prefert̉ creditor mulieri non mulier ei. ſed in ſcd̓oprefert̉ mulier creditori. et hͦ eſt qͦd dicit lr̄alicet āterioris tꝑis priuilegio ſint vallati. vt. jͣ..e. l. aſſiduus. §. ad hec. Lex enī mihi ius meūnoluit adime̓. ſed bn̄ficiū ſuū qͦd mihi dat qn̄qꝫ adimit alteriuſgr̄a hͦ niſi prior tacita hypotheca nitat̉ eadē equitate qͣ ⁊ dos nec enī dosſcd̓i matri. p̄fert̉ doti pͥmi matri. duabuſ enimdotibꝰ ab eadē ſubſtātia debitis ex tꝑe p̄rogatiuā manere volumus vt. jͣ. e. l. vl. vt tamen ſic̄aꝑꝑet ex rebꝰ dotis ſcd̓e mulieri ſeruet̉ vel filius eius cui et in rē actio ꝯpetit alioquin ſiue ſuperſint ambe dotes mulieris ſoluto matri. ꝑ diuorciū ſiue alterā dumtaxat extet ſiue ambe defecerint pͥor om̄mo ſiue q̄libet ſoboles eius ſuperior habet̉ qd̓ licet ꝯtinet̉ in. l. vlt̓. iſtius. ti.noua tn̄. l. clariꝰ ſcītū ē vt ī aūt̓. v̓ ex actōe īſtāte dotis pͥme. coll̓. vij. ¶ Hoc priuilegiū dotisnō hꝫ locū in donat̉. ꝓpter nup. in illa enim mulier p̄fert̉ poſterioribꝰ et non prioribꝰ. vt. jͣ. e. l.vl. ¶ Itē fallit p̄dicta regula ꝓpter priuilegium militie. qͦd potentius eſt pͥuilegio dotis. ſienī crediderit quis alij pecuniā in ſcriptis ad hͦvt ip̄e emerit militiā et ex ea pecunia emat̉ poſtea militiā prefert̉ iſte creditor talis alijs creditoribꝰ priobꝰ imo etiam p̄fert̉ mulieri et eſtaliud ſpēale. quia hoc ip̄o. qͦd debitor inuenit̉poſt mutuū militiam emiſſe p̄ſumit̉ qͦd emeritex pecunia mutuo accepta. vt inde emeret̉ militia. Amplius nec eſt neceſſariuꝫ creditori vtꝓbet ſe cōueniſſe militiā ſibi obligatā eſſe. qͥaex aucͣte legis inducit̉ tacite hypotheca in militia. vel qͦd eſt veriꝰ loquit̉ lex. qn̄ debitori obligauit om̄ia bonā et ita querebatur an militiā poſtea empta caderet in cām pignoris qͦdverū eſt. vbi aūt nō apparet creditorē ad hͦ dediſſe mutuū inde emat̉. militia ſꝫ credidit pecuniā ſimplicit̓ debitor v̓o poſtea inuenit̉ militiaꝫemiſſe. vn̄ preſumit̉ empta ex pecunia mutuata vt dictuꝫ ē. p̄fert̉ quidē iſte creditor prioribꝰ creditoribꝰ om̄ibꝰ niſi mulieri aut filijs eius.vt. sͣ. de pig. l. vl. ⁊ in aut̓. de exi. reis. §. optimūet in aut̓ de equa. doris. §. qͥa v̓o ⁊ huius. ¶ Magna eſt ptās eius creditoris. quia alijs prefertur in pignore. Habꝫ enī exceptōem ſi cōueniat̄ ab alijs. et ſi alij poſſideāt p̄t ab eis auccare

rem. Creditor autē ſcd̓s ab omni ꝑauocare rem p̄terꝙͣ a priore. vel qui ab eo hꝫcām vt. ff. e. l. creditor. i. ℟º ⁊. l. ſi prior. §. ſi ſimplicit̓ et rōe iniquitatis ſentencie ꝯtingit qn̄qꝫrem deduci in anguſtiā. et anxietatē quandaꝫQuid enim ſi creditor terciꝰ egit hypothecaria cōtra primū et remobtinuit ſcd̓s certe creditor rem ab eo iuſte poterit auocare qͦd ſi acciderit prius creditor poterit excitari et ab eoꝑ ſentēciā rem obtinere. quia res iudicata int̓eum et terciū ſibi non debet nocere cōtra ſcd̓mqͦd ſi acciderit iterū infurget tercius ꝯtra primū aucͣte prime ſentēcie iniuſte ⁊ ſic erit res incirculo vt notari p̄t. ff. e. l. claudius. nec enī neceſſariū eſt ar. ego vinco te et tu vincis illumergo debeo vincere illū. ꝓbabile tn̄ eſt vt. jͣ. dediu̓. tem. p̄ſcpͥ. l. de acceſſiōibꝰ. fallit enim ꝓpteraucͣtē ſentēcie cuius vigor nō extēdit̉ ad aliosniſi inter quos iudicatū eſt. Item fallit in naturalibꝰ liberis qui repellūt agnatos ⁊ agnati repellūt vxorē defūcti non tn̄ ipſi repellunt vxorem defūcti imo vxor facit vt ipſi repellant̉ vtdiximus. sͣ. de naturalibꝰ liberis. Itē ſi ego vaſallus tuus ſum ⁊ tibi debeo ſeruire. tu autē vaſall̓ es alterius non ideo teneor illi ſeruire. Itēet ſi diligo te. tu diligis illū nō iō diligo illum.¶ De his qͥ in pͥoꝝ c̓ditoꝝ loco fuccedūt.E his qui ſuo iure potiores ſunt alijsdictum eſt. videamus de his qui alterius beneficio potiores cēſent̉. .i. de hisqui in prioꝝ creditoꝝ locū ſuccedūt. ¶ Sciendum eſt itaqꝫ prioꝝ creditori ſolui pecuniā qn̄qꝫ a debitorē qn̄qꝫ ab extraneo qn̄qꝫ a ſcd̓o creditore. Si a debitore ſoiuat̉ ⁊ de ſua pecunia .ſ.quā non accepit ab alio mutuo non eſt ꝓpt̓ talem ſolutōnem ſucceſſio in pignore ſed ip̄o iureliberatū eſt pignus ab illo creditore. Si autemſoluat debitor creditori pecuniaꝫ ꝙͣ ab alio puta ticio mutuo accepit ⁊ velit ticiꝰ ſuccedere inpignꝰ qͦd fuerat obligatū ei cui ſolutū eſt triaexigunt̉ vt ſuccedat .i. qͥd ad hͦ det mutuo vtliberet̉ pignus. Itē qͦd paciſcat̉ de ſuccedēdoinius prioris. Item qͥd pecunia ꝑueniat ad pͥmū tunc enī ſuccedit iſte ticius in ius primi. i. inptātē vendendi pignoris licet ricius non cōuenerit de pignorē vendēdo imo forte ꝯuenit nevende̓t vt. fi. q̄ res pi. vel hypo. l. ariſto. Itemſuccedit in ordinē tēꝑis .i. ut preferat̉ eis quibꝰ p̄fe̓bat̉ ille vt. ff. qͥ p̄t ī pi. l. ſi pͥor. §. a ticio.⁊ .g. ſi t̓ciꝰ Item ſuccedit in priuilegiū ꝑſonaliūactōnum. vt. jͣ. deceſ. bo. l. ij. et eſt hoc mirabileqͦd ex pacto debitoris ſuccedit̉ in ius ſui creditoris ſi tamen ad creditorem primū ticij ꝑueniat pecunia vt ꝓbat̉. ff. qui p̄t in pi. ha. l. ſi prior. §. a ticio ſed fortehͦ eſt. qͥa creditor accipiēdo pecuniā eidem pacto ꝯſenſit. Ilud tamennon audeo dicere. qͦd hypothecaria que dababat̉ primo det̉ ſcd̓o. quia illa eſt extincta. cumextinctū ſit principale debitum ſed ordines et