¶ Ii

quis ꝑticeps. Illud certum eſt eum nō videri infraudem acciꝑe a debitorē. qui ꝯſentientibꝰ creditoribus accepit. vl̓ ſtipulatus eſt vel alit̓ contraxit. Nemo em̄ videt̉ fraudare eos qui ſciuntet ꝯſent̓iunt. vt. ff. e. l. qui aūt. §. p̄terea. ¶ Itemet excuſat̉ accipiēs a debitore. ſi ille qui accepiterat creditor. et anteꝙͣ bona debitoris poſſideātur vigilauit vt debitor ſibi ſatiſfaceret. ſed etdebitor impune ſoluit cū eum p̄ſes inuituꝫ ſoluēcogeret. Poſtea aūt cum bona poſſeſſa ſunt quilibet creditor in portionem vocandus eſt et ceteris exequandus. Nec debꝫ quis p̄ciꝑe ceteriscum condictio creditoꝝ iam ſit parificata.¶ Idemqꝫ eſt et ſi vtroqꝫ creditore inſtante debitor vni voluit gratificare. Nam et ibi accceptūdebet ꝯmunicari omnibꝰ. vt. ff. e. l. qui autem. §.apud. et. §. ſciendum eſt. et de bonis auc. iu. poſ..l. ſi nō. 8. i. Sic et quaſi idem eſt cū creditor vnꝰanteꝙͣ alij mittant̉ in poſſeſſionem bonoꝝ debitoris. debitorem ꝯmunem fugientē et ſecum pecūiam ferentem ꝯſecutus abſtulerit qd̓ ſibi debetur. Nec em̄ tenet̉ ex hoc edicto. vt. ff. e. l. ait.§. ſi debitorem. Item nō requirit̉ fraus in accipiente rōne etatis. vt ſi pupillus a debitore vendente in fraudem creditoꝝ emerit. vt. ff. eo. l.qui aūt. §. ſi quid. ¶ Si autē tutor pupilli emeritin fraudem tenet pupillus quatenus ad eum ꝑuenit. Sic et ex fraude filij vl̓ ſerui ementis tenetur dominus qͣtenus ad eum ꝑuenit. vl̓ de peculio vel d̓ in rem verſo. Sed ſi dn̄s fraudem emērit ſuo nomine ꝯuenit̉. vt. ff. e. l. ait. §. ait p̄tor. et.l. qui aūt. §. ſimili mō querit̉. Datur aūt hͦ actiocreditoribus fraudatis et re ip̄a et ꝓpoſito.Quid ergo ſi debitor vnū ⁊ nō alios fraudare ꝓpoſuerit et ſatiſfactū eſt ei quē ꝓpoſuerat fraudare certe deficit actio. quia qui ſuꝑſunt fraudati non ſunt. Non tn̄ ſi dicat aliquis offero qd̓Sebet̉ ei quem ſcio fraudatum erit audiendus.vt eludat actionem fraudati. et volentis reuocare quicquid eſt alienatum. licet ſit vltra debitum. quia ꝓficiet creditoribꝰ alijs. vt. ff. e. ait. §.illud certe ¶ Item quid ſi debitor in fraudē vnius creditoris alienauit. et illo dimiſſo aliuꝫ ſortitus eſt quē uoluit fraudare debitor certe n̄ reuocabit poſterior alienationē. niſi pͥor dimiſſus eſteius pecūia. vt. ff. eo. l. ait. §. i. Item datur hecactio heredibus creditorū. vt. ff. e. l. ait. 8. vlti.Datur in eos qui acceperūt a fraudatore ſcd̓mqd̓ diſtinximus. ſed nō in ſucceſſores eoꝝ niſi inquantū ad eos ꝑuenerit. vt. ff. e. l. ait. §. vlt̓. et. l.caſſius. ¶ Quid aūt ſi debitor in fraudem creditoꝝ vendiderit et creditores rem aduocent abemptore. Nunqͥd ei debent reſtituere p̄cium etcerte nō. Illud tn̄ ꝯſiderabit p̄tor vt ſi numi ſoluti extent in bonis iubeat eos reddi. qͥa ea ratione nemo fraudat̉. vt. ff. e. l. ſi debitor. et. l. exhiſ. Item quid ſi ille a debitore qui emerit aliqͥdin fraudem. alij vendiderit accipienti bona fidecerte ſcd̓us nō tenet̉ qui caret fraude. ſed pͥmusemptor qui ex ſua venditione habet p̄cium in ſolidum p̄cium rei qd̓ accepit tenebit̉. vt. ff. e. l. ꝙa debitore. Conera eū aūt qui alienauit in fraud̓

creditoꝝ. hͨ actio nō datur. quia nulla actio ineum ex ante geſto poſt venditionem bonoꝝ daretur et iniquū eſſet actiōem dari in eum cui bona ablata eſſent ⁊ nūdꝰ exulat et hoſtiatim mēdicat niſi ita diſꝑdiderit res in fraudem creditoruꝫ. vt nulla rōne recuꝑari poſſint a creditoribꝰtunc em̄ nihilominꝰ dabit̉ actio in eum vt quicquid habet ab eo auferat̉ vſqꝫ ad baculū et peram. forte et in carcerem detrudetur vt ait. P.Nam p̄tor nō tantū emolimentū actionis intueri in eo videtur qui exutus eſt bonis quā penaꝫvt. ff. e. l. vl 8. vl. ¶ Item dat̉ contra eum qui exacceptilatione alijfacta liberatꝰ eſt. vt ecce debitor meus in fraudem meam et ceteroꝝ accepto tulerit fideiuſſori ſibi obligato. tenet̉ enimfideuiſſor ſi ſciat fraudē. Itē et reus ſi fraudē ſciuit ul̓ ſi alt̓ tm̄ ſciuit fraudē tenebit̉ ille ⁊ ſi ille n̄ſit ſoluēdo tenebit̉ alt̓. Gi aūt reo accepto tulittenebitur et fideiuſſor ſi ip̄e fraudem ſciat. Si autem neſciat nō videtur teneri. quia magis detrimentū non patit̉ quā lucrum faciat. Quid autēſi debitor iſte cum eſſet creditor duoꝝ correorūdebendi vni accepto tulit. certe ſicut ille tenet̉cui accepto latū ē. vel nō tenetur ẜm diſtinctionem ſcientie ⁊ lucratiue cāe. Ita et alt̓ quia parvtriuſqꝫ cauſa eſt. vt. ff. e. l. vlti. i. ℟º. Venit inhanc actionem corporal̓ rei reſtitutio in fraudem creditoꝝ alienate. Item et fructus qui alienationis tꝑe terre coherent. ¶Item qui poſt litem ꝯteſ. ꝑcepti ſunt. vel ꝑcipi potuerūt. medioaūt tempore fructus ſati. et ꝑcepti nō veniunt.Sic et in ancilla alienata a debitore. Diſtinguendum eſt erat tunc p̄gnans. an ceꝑit eſſe mediotempore. ⁊ peꝑit ante litem ꝯte. an ceperit eſſep̄gnans poſtea. vt. ff. e. l. ait p̄tor. §. ꝑ hāc. et. l.vl. §. nō ſolum. et. §. ꝓculus. ¶ Impenſaꝝ auteneceſſariaꝝ retentionem habet reus. vt in p̄dicta. l. ait p̄tor. ſed vtiles aufert ſine leſione rei cūſit malefidei poſſeſſor. vt. sͣ. de rei ven. Somum.hͦ ſi fiant expenſe in rem .i. ad ꝑpetuam rei vtilitatem. vt. ff. de impenſiſ. l. iij. §. nos. Si vero fiant expenſe gratia fructuū in diſtincte ſeruateos quilibet poſſeſſor. ff. fa. herc̄. l. funduſ. Vbiaūt debitor in fraudeꝫ creditoꝝ rem in corporalem alienauit. quia accepto fert debitori. ſiquid̓purā erat obligatō reſtituenda eſt ei pecūia nōobligatio. Si aūt erat in diem vel ſub ꝯdictionereſtituitur obligatio in eandeꝫ diem et in eandēꝯdictionem. vl̓ ſi obligatio erat talis cuius diesfinitur .i. finitus eſt fiat reſtitutio tanti temporis quanti ſuꝑerat obligationi tꝑe acceptilationis. nō vtiqꝫ infra annum ſed vl̓ infra ſpaciumh vel vltra ꝓut ſuꝑerāt. vt dictum eſt. Item ⁊veniunt vſure. ſi ceperant currere vel venire inpͥma actiōe iure actionis vl̓ iudicis officio ex mōra. alioqͥn contra. vt. ff. e. l. ait p̄tor. §. p̄terea. etde iure do. l. licet. §. quot̓ ¶ Datur hec actio intra annum vtilem. ſi conueniat̉ quis qui nō fecitdolo. ſed habebat titulum lucratiuū. vel donator lucratus erat a donatario. vt notaui. sͣ. e. l.vlt. Iſti enim etiam de eo qd̓ ꝑuenit nō tenent̉.niſi infra annum. Sed doloſus de eo quod ad ſe