Li
inſtit̉. de rerum diuiſione. §. p̄terea flumina em̄vice cenſitarū habent̉ ut ex pͥuato impublicuꝫadducāt et ex publico in pͥuatū ut. ff. de acqͥr̄.re. do. l. g §. alluuio Itē locū habet ius alluuionis in agris qui nō ſunt limitati. Ager em̄manūcaptꝰ ab hoſtibꝰ ⁊ militibꝰ aſſignatꝰ uteius t̓minarent̉ fines ⁊ ſic ſciret̉ quid cuiqꝫ datum eſſet qͥd veniſſet. et qͥd in publico relictuꝫeſſet. nō habet ius alluuionis vt. ff. de acquir̄.re. do. l. in agris. ¶ Item ratione vicinitatisilli agro. nō accreſcit inſula. ut. ff. d̓ flumīe. nequid in flumīe publico. l. i. §. ſi inſula. Hoc aūtqd̓ ꝑ alluuionē q̄ſitum eſt ſeꝑatim nō cenſebit̉vel eiꝰ noīe ſeorſum publica functio nō exigetur. ne alluuionū ignorare vicia .i. pͥuilegia velpoteſtates vel rem noxiā videam̉ poſſeſſoribꝰinduce̓ ut. jͣ. e. l. vl̓t. exiget̉ tn̄ cenſus totiꝰ pr̄imonij vl̓ p̄dij facta ꝯputatōe. et ita augebit̉tributū vl̓ cēſus angaria et ꝑ āgaria. ſic̄ ⁊ ecōtra diminuit̉ in ꝑſona eius cuiꝰ res aluuione diminuta eſt ut. jͣ. e. l. ij. Si queras quid g ꝓdeſtſi ſeꝑatim nō cenſeat̉ qd̓ accreuerit. ℟. ad hͦquia ſi ſeꝑatim cenſeri debe̓t nec offerret cartulā ꝓfeſſionis ius om̄e amitteret ut. sͣ. d̓ vec.et co. l. neqꝫ. hic aūt nō iō amittit De palludibꝰqͦꝫ et paſcuis ad meliorē ſtatum tranſlatis. idēdicit̉ .ſ. ut ſeꝑatim nō debeāt cenſeri ne doleātdiligentes oꝑaꝫ ſuā agri. dediſſe culture ut. jͣ. e..l. vl̓ti. §. ſimilit̓.¶ De ſentencijs p̄fectorū pretorioXpedimꝰ qualit̓ res q̄rant̉ per p̄ſcriptōes. nūc quēadmō aliomō ciuiliter.i. ꝑ iudicū ſnīas q̄rāt̉ videamꝰ vl̓ alit̓Diximꝰ in pͥmo libro de legibꝰ qͣſi de ſentencijsimꝑatoꝝ. nūc dicamꝰ de alioꝝ mgr̄atuū ſentēcijs. vl̓ alit̓ Diximꝰ d̓ officio actoris intendētis et rei p̄ſcribentis nūc dicamꝰ d̓ officō iudicum ⁊ qꝛ p̄cipuū iudicū officiū ꝯſiſtit in ꝓnūciandis ſentencijs. ſoquam̉ de ſentēcijs. ⁊ quia p̄fecti p̄torio maiores ſunt ceteris magiſtrati.bus et iudicibꝰ de ſentēcijs eoꝝ dicamus q̄ ſinteoꝝ pͥuilegia in ſentēcijs velalibi ⁊ certe triplici vident̉ gaude̓ pͥuilegio. ⁊ t̓nā ſpēalitateletari Ecce em̄ abeoꝝ ſmīa appellare nō licetquia appellatio iniqͥtatis ſnīe ꝯtinet q̄relam utff. de mi. l. p̄fecti. Sed p̄fectos p̄torio non eſtveriſil̓ ē miq̄ iudicaſſe. credidit. em̄ pͥnceps eosqui ob ſingularē induſtriā exploratā eoꝝ fideet gͣtuitate ad huiꝰ officij. magnitudinē adhibent̉ nō aliter iudicaturos ꝓ ſapientia ⁊ luce dignitatis ꝙͣ ip̄e foret iudicaturꝰ ſibi ut. ff.de off. p̄. l. i. Sꝫ tn̄ licet ſupplicare ab eoꝝ ſentencijs. quia ſupplicatio ꝯtinet petitōeꝫ venieꝓprij erroris vl̓ allegatōeꝫ circūuentōis adu̓ſarij ut. ff. de min̄. l. p̄fecti. Hec aūt ſupplicatiofieri poteſt eiſdē p̄fectis vl̓ eorum ꝯſiliarijs vl̓cauſas introducētibꝰ intra. x. dies Et ſi quidēfiat infra. x. dies nihilomīꝰ mandat̉ executōiſnīa Sꝫ victor tenet̉ ſatiſdare de reſtituēdo eoqd̓ obtinuit ſi retͣctabit̉ pͥma ſententia Si aūt
non ſupplicet̉. jͣ. e. x. dies licet in frabiēniū ſupplicare principi poſt ſucceſſionē iudicis numerandū. qd̓ paſſiue intelligo .i. poſtꝙͣ p̄fecto p̄torio iudici ſucceſſit princeps ꝑ inuocatōeꝫ ſuꝑplicātis ut in autn̄. ut ſpon. lar. 8. aliud ⁊ jͣ. e. l.vna vel ſic Poſtea ꝙͣ iudici p̄fecto cepit poſſeſuccedi h̓ eſt a tꝑe late ſnīe a prefecto Habētetiā pͥuilegium ne minores ꝯtra eoꝝ ſnīas abalijs reſtituant̉ niſi ap̄fectis ut. ff. d̓ of. p̄fec.p̄to. l. i. Itē habēt pͥuilegiū qꝛ legem cōduntut. sͣ. d̓ of. p̄f. p̄to. l. normā al̓ formā.¶ Quomodo ⁊ quādo iudex ſentēciā ꝓferre debꝫ pn̄tibꝰ ꝑtibꝰ vel vna abſenteVnc de ſnīs gn̓aliter tractaturi explicemꝰ Quot modis ſnīa dicat̉. qͦt modis diſtinguat̉ ⁊ qͣliter diffiniat̉. qualis ſnīa debeat ferri. et qn̄. ⁊ qd̓ remedium det̉ꝯdēnato Poteſt aūt dici ſnīa cuiuſqꝫ or̄onisſignificatio Item quicqͥd cuiqꝫ d̓ quacunqꝫ replacet ſnīa dicit̉ de gn̓ibus ⁊ ſpeciebꝰ d̓ diſpoſitione bonoꝝ ut. sͣ. qui facere teſtamēta poſ. l.hac ꝯſultiſſima 8. at cū humana Item abſolute dicit̉ ſnīa deportatio ut. jͣ. de ſent̉. paſ. l. vl̓t.Excōmunicatio qͦꝫ inde increbuit ut Sicat̉ iſteſubiacet ſnīe .i. excōmunicatꝰ eſt ¶ Item ſnīavocat̉ quodcūqꝫ iudicātis p̄ceptū nō nature n̄iuri nō bonis moribꝰ ꝯtrariū. ẜm hanc ſignificatōꝫ triphariā diſtīguit̉ Eſt em̄ ſnīa alia difnitiua ut. jͣ. d̓ ſentēcijs exꝑi. reci. l. ij. Alia dicit̉ꝯuētionalis vt ꝯpoſitio amicabil̓ ut. qjͣ d̓ donat̉.l. donatio ſiue directa Alia d̓r admoīcio q̄ fitut reꝰ veniat ad cāꝫ ut. sͣ. de ep̄is ⁊ cle. l. iubemus. §. om̄es ⁊. l. cū cleric̓. ⁊. l. om̄s et. ff. d̓ arbitris. l. qualē ⁊ ibi ponit̉ ſnīa ꝓ magiſtri opinione et ibidē ponit̉ ꝓſnīa diffinitiua ⁊ qn̄qꝫponit̉ ꝓ qualibet int̓locutoria ſnīa vel dilatione danda. vl̓ de teſte ꝓducendo vl̓ nō ꝓducēdo ⁊ ſimilibꝰ q̄ tales ſnīe mutari poſſunt ut. ff.de re. iu. l. quid iuſſit Et qn̄ꝫ ferūt̉ cauſa plenecognita ut indilatōne dandā et. sͣ. de dila. l. aꝓcedente Quādoqꝫ cauſa cognita ſemplenaut in decernēda bonoꝝ poſſeſſione q̄ nō tribuit ius ut. ff. quis or. in bo. poſ. ſer. l. ij. §. diesEſt aūt diffinitiua ſnīa vel res iudicata q̄ finēꝯtrou̓ſiarū ꝓnūciatōe iudicis accipit qd̓ vl̓ abſolutōe vel ꝯdēnatōne ꝯtingit ut. ff. de re. iu..l. i. Fert̉ diffinitiua ſnīa pleniſſime habitanegocij inqͥſitōe niſi in caſibꝰ ut notauimꝰ. sͣde iu. §. in cognitōne aūt. ¶ Pabita aūt plenecauſe cognitōne. ſiquidē vt̓qꝫ .i. actor ⁊ reusfuerit pn̄s qn̄cunqꝫ jͣ. triēnium ẜm om̄s poterit ferri ſnīa ꝑ. l. ꝓperand̓. vl̓ ꝑ aut̄. de litig̓. §.om̄eꝫ. fert̉ qn̄qꝫ. jͣ. biēnium ⁊ vi. menſes. Si v̓oneut̓. eorū fuerit p̄ſens .i. neqꝫ actor neqꝫ reusnullo. tꝑe. ẜm om̄s fert̉ diffinitīa ſnīa Si v̓o alter eorum fuerit p̄ſens. alter v̓o abſens. ſiquid̓reus tm̄ eſt abſens ꝯtrahet̉ h̓modiciū etiā ẜmveteres leges. actore aūt abſente et reo p̄ſente ꝯtrahit̉ hermodicium per. l. ꝓperandū vl̓ ꝑ