Druckschrift 
Incipit p[ro]hemiu[m] ad summa[m] codicis per d[omi]n[u]m azonem [com]posita[m] : [C]Vm post inue[n]t[i]onez scie[n]tie// sup[er]uenerit gr̃e plenitudo ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

in fuis. licet ſi pater inchoaſſet aliquā rem proherede vſucaꝑe etiam ip̄i ꝑficere poſſuntItē nō hꝫ locuꝫ niſi vbi quis ve̓ eſt heres. hīceſt qd̓ ſi inſtitutꝰ heres nō habet factōeꝫ teſtamenti nō vſuc̓. ꝓ herede ut. ff. e. t. l. vl̓ti.Inde etiā ꝯtingit. qd̓ ſi is qui vere eſt heres alteri quē putabat coheredem. nec erat ꝓ parteindiuiſa tͣdidit res he̓ditarias qͣs hꝫ nō ꝓcedit vſucapio ꝓ he̓de vel alio niſi tͣditio fiat excauſa tranſactōis ut. ff. de vſuca. cum ſolus Sivero tradat ꝓ ꝑte diuiſa ꝓcedet forſan vſucapio ꝓ ea ꝑte ꝙͣ tranſferre vult in coheredemnō ꝓ ea quā putat eſſe coheredis ut. ff. famil̓herc̓. cum putarē ⁊ d̓ ꝯd̓. ob. c. da. l. iij. §. ſubtilius. nam verum titulum de uoto cum q̄ritur devſuc̓. ut. ff. e. l. pnl̓t. licꝫ impetita hr̄. ꝓponendaſit ſecus Iuſtꝰ tn̄ error hͦ ſufficiet ꝓ. t. ut diximus. sͣ. d̓ vſuc̓. Item nō poteſt inchoari niſivbi quis deceſſit qui me inſtituit. et hͦ eſt qd̓ dicit̉. ff. e. l. i. ꝓ he̓de ex bonis viui nihil poſſetvſucapi ꝓ herede Si em̄ ſic gn̄alit̓ dicēs ex bonis viui nō poſſe vſucapi ꝓ he̓de .i. viuētis hominis res. falſum eſſet Si aūt defunctꝰ malāfidem vel ſciētiaꝫ rei aliene habebat. heres autē bonā. queſitum eſt utrū ꝓ herede vſucaꝑepoſſit qd̓ quidā ꝯceſſerunt ſi vellet inciꝑe tempus vſucapionis ex ꝑſona ſua Secꝰ ſi vteret̉ acceſſione tꝑis qͦ poſſedit defūctꝰ ut. jͣ. de p̄ſ. lon..x. l. i. ⁊. ff. d̓ acquir̄. poſ. l. pōp. ſed noſtri doctores id reprobant illud ꝯſiderātes. qd̓ lex int̓pretat̉ heredē ſuccedere in ſcientiā defuncti ut.jͣ. de fructibꝰ et liti. expēſ. l. ij. et. ff. de diuer..t. p̄. l. heres. non gͦ ꝓcedit arguinētatio aliorum hic heres hꝫ. t. nec eſt res vicioſa ⁊ heresbone fidei gͦ vſucap̄. Soluit̉ em̄ ꝑ int̓emptōnētercie qꝛ lex fingit eum male fidei et certe invna ꝑſona ſpectat̉ bona fides in pͥn. poſſeſſionis ut diximꝰ. cͣ. de vſuc̓. gͦ idem d̓bet eſſe in defuncto. et in herede cū ip̄i duo ꝓ vna ꝑſona reputēt̉ ut in autn̄. d̓ iur̄. iur̄. a moriente. Et ſatisvidet̉ lex ſuꝑ hͦ expreſſa. jͣ. e. l. vl̓t. Facit etiā ꝓnobis ar. iuliani neceſſariū a ꝯſequēti deſtructo. ait em̄ ex quacūqꝫ cauſa qͥs vſucaꝑet ancillam ſi nō eſſꝫ furtiua Ex eadem cauſa vſucaꝑetꝑtum ancille etiam furtiue apud ſe conceptumet editum ſi furtiuam eſſe matrē ignorēt. Sedhēs furis nō v̓ſucapit ꝑtū ancille furtiue. neceius noīe habet publicianā etiam ſi p̄tendat ignorantiā ex ꝑſona ſua. quia viciorū defunctiſucceſſor eſt ut. ff. de publicis. l. publiciana. 8.idē iul̓. et. §. ꝑtus. g nō vſucaꝑet matrē etiaꝫ ſinō eſſet furtiua ſꝫ tunc nullū aliud viciū obſtaret niſi ſcīa rei aliene ⁊ ita patet eam impedire vſuc̓. Itē ē ar. ꝓ nobis a cōtrario ſenſuqd̓ dicit lex vicium rei nō ꝑſonale ſi purgatumē nō impedire vſuc̓. ut. ff. d̓ vſuc̓. l. vbi. §. i. E vicium ꝑſonale et purgatū impedit eaꝫ Si q̄rasvbi g habet locū vſuc̓. ꝓ hr̄de. Reſponſio vbidefunctꝰ bonam fidem habebat et res nō eratvicioſa ſꝫ deſtituebat̉ titulo quē titulū .ſ. ꝓ herede. qꝛ heres habet recte vſucapi. ꝓ heredeſi eſt heres extraneꝰ nō ita in ſuo herede ut. xͣ.

diximꝰ Nec obſtat qd̓ dicit̉ in. ff. ꝓ fuo. l. pl̓e.loquit̉ em̄ cū emācipati erant filij. vel cū vſucapio cepta erat a patre. Cōia de vſucapionibusErtractatis vſucapionū ſpēalibꝰ ſupFponit de cōibus. Sciendum eſt igit̉ hͨeſſe vſucapionū cōia ſcꝫ qd̓ quis ꝓ ſuopoſſideat Nam qui ex cōducto poſſidet quāuiscorporalit̓ teneat nō tamē ſibi ſꝫ dn̄o rei credit̉poſſidere. neqꝫ em̄ coſono vel ꝯductori p̄diorūlonge poſſeſſionis p̄ſcriptio q̄rit̉ ut. jͣ. e. l. i. Itēut bona fides aſſit ī inicio alioquin non ꝓceditut. jͣ. e. l. vl̓t. Item ut res nō ſit vicioſa vel qͣſivicioſa ut. jͣ. e. l. penl̓t. Item et alia cōia ſunt q̄diligent̓ tradidi. sͣ. de vſucapͥ. ꝓ emptore. Dꝛ vſucapione traſformanda d̓ ſublata rerum differentia mancipi et nemancipiX diu̓ſitate locoꝝ diu̓ſa iura in vſucapi. ſtatuebant̉ utpote cū res īmobilesin pecūia nō poterāt vſucapi ⁊ ideo dicebant̉. nemanci. iō forte quia non videbāturꝓuinciales p̄diorum dn̄i cū ꝓ illis p̄ſtarent annua tributa In italia vero p̄ſtabant̉ res ſolobiēnio et ideo dicebant̉ mancipi. nam nec preſtabant ꝓ predijs tributa. Mancipes aūt dicūtur alias cōductores ſal̓. ut. sͣ. de vec. ⁊ cōi. l. ſiquis res aūt mobiles āno vbiqꝫ vſucapiebant̉Podie aūt viſum eſt nouā vſucapioni formamtribuere ut ſic dicamꝰ de vſuc̓. tranſformādiset d̓ ſublata differētia rerum mancipi et nemācipi .i. italicarum ⁊ ꝓuincialiū quātuꝫ ad vſuc̓et quātum ad dn̄ij trāſlatōneꝫ ut. jͣ. e. huꝰ. l. inpͥn. ⁊ in fi. ⁊ inſtit̓. d̓ rerum di. §. ꝑ traditōeꝫHodie gͦ in qualibet t̓ra res mobiles vſucapiunt̉ trienio īmobiles decēnio vl̓. xx. iuſto. t. bona fide cū res nō ſit vicioſa vel qͣſi Et fit ꝯtinuatio tꝑm ſuccedentium ⁊ eoꝝ qͥbus ſuccedit̉.de quibꝰ omībus plene. sͣ. diximus de vſuc̓. proemptore. De acqͥrēda et retinēda poſſeſſioneOſt tractatū de vſuc̓. ꝯſequēs eſt utaudiāꝰ de p̄ſcriptōibꝰ ſꝫ qꝛ poſſeſſiōiscauſa eiuſqꝫ noticia ꝑtinet ad vſucapiones de quibus diximus et ad preſcriptionesde quibus erit dicēduꝫ nō incompetent̓ in medio tractatꝰ inſeret̉ d̓ acquirenda ⁊ retinendā poſſeſſione Porro v̓ſa vice vel ecnu̓ſo in. ff..t. īprimit̉ de acquirenda ⁊ de amittenda poſſeſſione verū in cōdice ꝯuenientius inſcribit̉ deretinenda poſſeſſione qꝛ vſuc apiones et p̄ſcriptiones d̓ qͥbus hͦ agit̉ poſſeſſionis retētioneminducūt amiſſio ſecludit vel certe licet diuerſaſint verba ſenſus. tn̄ idem eſt Cū em̄ intitulat̉