triēnij ut. sͣ. de ſacro. ſanc. ⁊ aut̓. quas actōnesItem ꝓpter publicam vtilitatē ꝓhibet̉ alienatō rei et ita vſuc̓. rei. ut ī fūdo dotali ut. ff. d̓fundo do. ſi fundum Et idem eſt vbicūqꝫ curioſus lector inueniet aliqͣ ratione ꝓhibitam alienationeꝫ a lege ¶ Sunt aūt in vſucapione hectria neceſſaria. ſcꝫ ꝙ res in ſe nō habeat viciūvel quaſi vicium d̓ qͥbus. sͣ. plene dictū eſt Iteꝫvt ille qu ivſuc̓. hēat bonā fidem Item ꝙ habeat inſtum. t. ut inſtit̉. d̓ vſuc̓. 8. nouiſſimeQuid eſt bona fides .ſ. qd̓ credat tradentē eſſedn̄m vel habere ius diſtrahēdi ut. ff. d̓ v̓. ſi. l.bone fi. Et hͦ bona fides ſemꝑ p̄ſumit̉ niſi ꝓbetur ꝯtrarium. cū lex dicat p̄ſumi ignorantiamniſi ꝓbet̉ ſcīa ut. ff. d̓ ꝓbac̓. l. verius ¶ Quandoqꝫ tamen p̄ſumit̉ ꝯtrarium ꝓpt̓ denūciatōisvigorem. ut quia denūciatum eſt alicui ne emēret ut. sͣ. de rei ven. ſi fundū vel quia aliqͥs mercat̉ ꝯtra interdicta le. ut. jͣ. de agri ⁊ cen. quēadmodū vl̓ qꝛ emit quis a ꝓcuratore meo percolluſionem vel qꝛ emiſti. a me luxurioſo cū ſcires me ꝓtinus daturū ſcorto pecuniā ut. ff. devſuc̓. ꝓ empt̄. l. qͥ fundū. §. qui ſciens ⁊. l. ſi quisluriſ aūt ignorantia nō ꝓdeſt. ut quis videaturbona fide ut. ff. e. l. ij. §. ſi a pu. ⁊ de v̓ſuca. l. nūꝙͣ ¶ Exigit̉ hec bona fides in principio traditionis. nō exigit̉ tꝑe ꝯtractus niſi in emptionevbi ⁊ tempore emptōis ⁊ tꝑe traditōis exigitur bona fides ut. ff. ꝓ ſoluto. l. pnl̓t ⁊ ꝓ empti. l. ij. i. ℟. Et ſel̓ hīta bona fides in pͥn. nō interrūpitur ex poſteriore aliene rei ſcīa ut. jͣ. devſuc̓. tranſfor. l. vna .ſ. vſucopientis vel vniu̓ſalis ſucceſſionis ſecꝰ in ſingulari ut. jͣ. e §. diutina ⁊. ff. e. l. ij. §. ſi eam nec dico fieri furtum. vl̓fieri rem furtiuaꝫ ex poſteriore ſcīa. ꝓpter iuſtum iniciū Nam nec executor furti tenet̉ quirem vendit cōtra dn̄i voluntatē ſaluo eo. ꝙ. sͣ.in ꝑtu dixi bona fides exigit̉ ementis noīe ſuoNam ſi emerit quis noīe alieno ut qꝛ ꝓcuratorerat vel ſeruꝰ. ⁊ emit noīe ſuo vel noīe peculiari in cuiꝰ ꝑſona ꝯſiderari debeat ſcīa vel ignorantia Diſtingue ut notauimꝰ. sͣ. de edil̓. edic.act̓. §. ſi aūt q̄ras Item exigit̉ bona fides vendentis cū diſtinctōe tn̄. ut in autn̄. ut ſpō. lar..§. rurſus Quādoqꝫ tn̄ ſpēale eſt ut licet quishēat ſcīaꝫ rei aliene in principio nihilomīꝰ vſucapiat et hec eſt ꝓpt̓ decretū iudic̄. ut ſi te conueni noxali actōne ꝓ ſeruo alieno quē poſſideset eum mihi ꝓnoxa dediſti cū ſcirem alienumeſſe ut. ff. de noxͣ. l. gn̓aliter ¶ Item exigitur invſuc ap. t. ut dictum eſt. ff. d̓ vſuc̓. l. celſus. titulum accipe om̄eꝫ quo ſolet acqͥri dn̄ium ut ꝓ ſoluto ꝓ emptore ꝓ tranſacto ꝓ donato ꝓ derelicto ꝓ legato. ꝓ dct̄e ꝓſuo. de qͥbus ſpēalesſunt tituli. jͣ. et mn. ff. ⁊ idē ex quacūqꝫ cā acqͥrit̉dn̄ium ſi fiat traditio a dn̄o. nam ſi fiat a nondn̄o ꝑatur inſta cā vſuc apiēdi ut. ff. de public̓..l. i. ⁊ inſtit̉. de act̓. §. alie Qn̄qꝫ tamen ⁊ ſi nonſubſit. t. ſufficit iuſtꝰ error ad vſac̓. Nam ſi forte ſeruꝰ vl̓ ꝓcurator cui emendā rem mandaſſet quis ꝑſuaſerit ei ſe emiſſe atqꝫ ita tͣdideritvſucapit. ſequit̉ vl̓ ꝓ ſio ut dicunt quidā vl̓ ꝓ

emptore utputo ut africani Reſponſio ꝯueniat titulo ut. ff. e. l. ꝙ vulgo. Idem eſt ⁊ ſi emērit quis a furioſo quē putabat ſane mētis eſſevel a pupillo qͣꝫ putabat puberē eſſe vt. ff. e. l..ij. §. ſi a pupillo et de vſuc̓. l. pignori. §. i. ¶ Idēeſt ⁊ ī vſuc̓. ꝓ legato. Nam ſi mihi legatū eſtet idem ademptum eſt in cōdicilis qd̓ tn̄ neſcioꝓ legato vſuc̓. Idem ⁊ ſi in noīe erit dubitatioveluti ſi ticio legatum ſit cū duo ſint ticij. ⁊ alter eoꝝ de ſe cogitatum extimauerit falſoIdemqꝫ eſt ⁊ ſi errando in facto credidit teſtamentū ſolēne. qd̓ nō erat. nam vſucapiā ꝓlegato ut. ff. ꝓ legato. l. ꝓ legato et. l. vl̓t. hͨidem etiam aſſignari poteſt in vſucapione proherede Nam ſi quis iuſtā cauſaꝫ habuerit extimandi ſe heredē. vel bonoꝝ poſ. extitiſſe dn̄ofundum ꝓ herede poſſidebit et vſucap̉. ut. ff. d̓vſuc̓. l. nō ſolum. §. ꝙ vulgo. Et idē aſſignat̉ invſuc̓. ꝓ ſoluto. Nam ſi credā me tibi debe̓ tradam. vſucapies ꝓ ſoluto ita tamen ſi putabastibi debitam eſſe. hoc tn̄ fallit in emptōe. namſi putem me tibi ex cauſa venditi. teneri et tradam. nō vſucapies Et eſt rō. qꝛ in ceteris conꝯtractibꝰ ſolutōis tempꝰ inſpicit̉ In emptōneaūt tempꝰ ꝯtractꝰ ⁊ tempꝰ traditōis ſpectat̉ſi ergo vtroqꝫ illoꝝ tꝑe nō fuerit bone fi. nonvſucapit ꝓ emptore. vel ꝓ ſoluto ut. ff. ꝓ ſoluto. l. i. ⁊. l. iij. bonam aūt nō dicit̉ habere fidēvel malā tꝑe ꝯtractus qui nullomō ꝯtraxeritQue aūt dicta ſunt in ſpēalibꝰ caſibꝰ ꝓpter iuſtam ignorantiā voluerūt quidā extendere adom̄eꝫ. t. vbicunqꝫ iuſtus error int̓uenit. Etiaꝫ ſiid nō reꝑiat̉ lege ſꝫ id nō puto. quia ſuꝑior regula dicit ꝯtͣriū tibi nō derogo niſi in caſibꝰ p̄dictis. ⁊ alijs qui in lege reꝑiūtur. nec em̄ ſpēalia trahenda ſunt ad ꝯſequētiaꝫ ut. de re iu. l.qua ꝓpter et. l. qd̓ ꝯtra ¶ Item neceſſariū eſtquartum in vſuc̓. hͨ eſt rei traditio Nā cū vſucapio nō ꝓcedat ſine poſſeſſione ut. ff. de vſuc̓..l. ſine poſſeſſione. et poſſeſſionem quis nō habeat ſine traditōne ut. sͣ. de pactis. l. traditōiset. sͣ. de rei ven. l. ſeruum emptum ⁊ in. ff. de rerum di. 8. ꝑ traditōeꝫ g traditio eſt neceſſariaTraditōꝫ accipiet vl̓ qͣſitraditōeꝫ ut que p̄ſumitur ꝓpter patientiam ⁊ ſcientiā vel ſimiliaut. ff. ꝓ legato. l. pnl̓t. Idem ⁊ vbi aliquis ſine vicio ſuo nanciſcit̉ poſſeſſionē ut in ꝓ derelicto ¶ Item exigit̉ quītuꝫ in vſuc̓. i. ut poſſeſſio ſit ꝯtinua a pͥn. vſqꝫ ad fi. ſi em̄ int̓rūpaturnaturalit̓ ut qꝛ aliquis deſijt poſſide̓. vel ciuiliter. quia facta eſt lit̓. ꝯt̓. non poſſunt cōtinuaritꝑa pͥma cum ſequētibꝰ temporibꝰ. hinc eſt ꝙſi poſtea nanciſcat̉ poſſeſſioneꝫ requirit̉ ſpacium. xxx. an. vel poſt li. ꝯtͣ. requirit̉ ſpaciuꝫ. xl.an. ſi tamen ex eo tꝑe quo recuꝑat quis poſſeſſionem amiſſam ſit bone fi. forte v̓fucapit ſtatuto tꝑe. alioquin. xxx. an. ut. ff. d̓ vſuc̓. ſi is quiꝓ emptore. §. ſi quis bona ⁊. l. naturaliter ⁊ jͣ.de p̄ſcript̓. xxx. an. l. vl̓t. Qn̄qꝫ tamē etiā .ſ. poſſeſſio nō ſit ꝯtinua nihilomīꝰ ꝓficitur v̓ſuc̓. utecce vſuc̓. inchoata a defuncto ꝑficitur iacētehereditate ut. ff. de vſuc̓. l. nūquā. §. vacuum