L
mo. natu. effi. fui. §. filiū vero. de ſucceſſione aūtiſtoꝝ plene diximus. sͣ. de naturalibꝰ liberis. etforte eodē mō ſuccedet naturalis pr̄ filio ſicutet naturalis filius pr̄i vt ita ſit eadē vel par rōpietatis. vt. ff. de mof. te. l. nā et ſi ꝑn̄tibꝰ. licet.P. dixerit patrē in ſolidū ſuccedere filio naturali ec̄ ſi filius erat ſpuriꝰ. Itē hͦ de ſucceſſiōibꝰingenuoꝝ. nā de ſucceſſiōibꝰ liberoꝝ plene diximꝰ. sͣ. de bo. lib̓. et d̓r inſti. de fuc. libertoꝝ.¶ Communia de ſucceſſionibusOſt tractatū omniū ſucceſſionū ab inteſtato ⁊ ex teſtō venientiū ponit quedā ꝯūia eaꝝ ſucceſſionū q̄ ſunt ab inteſtato et aſſignātur quedā regule qualis eſt illa. jͣ. e. l. ẜuus ſucceſſores hr̄e nō p̄t. q̄ regula fallit qn̄qꝫ vt cū qͥs eſt in captiuitate hoſtiū ⁊ iſtevere ē ẜuus ſꝫ tn̄ habet ſucceſſores ſi moriaturin captiuitate qꝛ fingitur deceſſiſſe liber .i. ip̄ahora captiuitatis. vt. sͣ. de ſuis et le. l. apud hoſtes. Itē fallit cū mora facta ē fideicōmiſſarielibertati. vt. sͣ. ad orphi. . vlt̓ ¶ Itē fallit cū fitmora vīdicāde necis teſtatoris et ancille quibꝰeſt relicta libertas interim moriūtur. vt. tͣ. adſill̓. l. pnl̓. Itē imponit̉ alia regl̓a affinitatis iure nulla ſucceſſio ꝑmittit̉. vn̄ vitricus nō ſuccedit pͥuigno et ecōuerſo. vt. jͣ. e. l. vitricus. et. l.affinitatis. Accipiūt quidā in viro et in vxoreqͥ vltimo loco ſibi ſuccedūt. vt. sͣ. vn̄ vir ⁊ vxor..l. i. Alij dicūt qꝛ illud nō ē iure affinitatis necem̄ ē affinitas inter virū et vx. qd̓ ex eo ꝓbaturqꝛ vt affinitas ꝯtrahat̉ ſꝑ oportꝫ mediā ꝑſonāinteruenire ꝑ quā ꝯtrahatur affinitas. ſꝫ nulleinteruenit inter virū et vx. ꝑ quā velut mediaꝫꝯiungātur vſqꝫ adeo vt vir et vxor vnū corpuet vna ꝑſona videātur et iō nō vid̓r inter eos eſſe affinitas. lex tn̄ inter ſpōſum et ſponſaꝫ vid̓ꝫaffinitatē inducere. vt. ff. de ꝯdic. cā da. l. ꝙ ẜuus. et p̄terea ſi nō eſt inter eos affinitas nec iure affinitatis ſuccedit qͦ iure ſuccedit̉. Aſſignatur ⁊ alia regl̓a ꝙ an̄qͣ ſcpͥtus heres repudiethereditatē vel aliqͣ rōe amittat facultatē q̄rēdi eā in teſtō nemo ſuccedit. vt. ff. de re. iur̄. l.ꝙͣdiu. et. jͣ. e. l. anteꝙͣ. cui regule vid̓r derogariex volūtate teſtatoris ſi ita dicat inſtituo te ſilegatariꝰ heres noluerit hereditatē meā vēdicare. vt. ff. de here. inſti. ſi qͥꝫ ita heres. Aſſignat̉ et alia regula. jͣ. e. nutritoribꝰ h̓ noīe necciuili nec honorario iure defertur hereditas. ſiergo bononiēſis pauꝑes receꝑit velut hoſpesnō ideo ſi apud eū decedat p̄t ei ſuccedere licꝫ qͥdā inducāt ꝯtrariā ꝯſuetudinē vt vidi de factocū ſocij moriētis peterēt res mortui qꝛ ad parētes eius deferre volebāt. Itē eſt alia regula qͥprior ē in gradu prior eſt in ſucceſſiōe. vt. jͣ. e. l.auūculo. et qꝛ hͨ regula in multis fallit. vt inſt̓.de ẜuili agna. §. repetitis. iō bonū eſt vt dicamus in hͦ vltimo. t. de ſucceſſionibꝰ quid hodieobtineat. Sciendū eſt igitur ꝙ ſi qͥs deceſſerit
ſi quidē ſint ei aliqͥ deſcēdētiū illi omnibꝰ p̄latiſuccedūt ita ſcꝫ vt ſi ex vno filio aliquis etiā. xgradū ꝯſtitutus ſuꝑſit tn̄ cum filio defūcti admittatur et erit ſucceſſio in ſtirpes. vt in aut̓. d̓here. ab inte. §. ſi qͥs igit̉. et. §. ſi tn̄. Si vero nullū deſcendentiū relinqͥt vocātur pͥmo aſcendētes et pͥmo pr̄ et mr̄ cū quibꝰ et fr̄es defūcti vocātur qͥ ex vtroqꝫ ꝑnte ꝯiūcti erāt illi. Itē vocātur ꝯſimiliū fratrū filij in ſtirpē. Si vero pr̄ etmr̄ nō ſuꝑſint ſꝫ auus et auia paterni et materindicimus ꝙ cū eis admittātur p̄dicti fr̄es et ꝯſimiliū fratrū filij. licꝫ alij dicāt ꝯtrariū. vt diximus. sͣ. de leg̓. he̓. Si aūt ſint fr̄es ꝯiūcti ex altero ꝑnte tm̄ et nō ſuꝑſint ꝯiūcti exvtroqꝫ nō ſuccedūt cū aſcendētibꝰ imo repellūtur ꝓpter eos.Si vero aſcēdentes nō ſuꝑſint vocātur pͥmo fratres vtrinqꝫ ꝯiūcti defūcto et ꝯſimiliū fratrū filij. eis aūt deficiētibꝰ vocātur fr̄es ex altero tm̄ꝑnte ꝯiūcti et ꝯſimiliū fratrū filij. quibꝰ deficiētibꝰ obtinet regula qͥ prior eſt grādū prior ē inſucceſſione. ſublata dr̄a ſexus prie ptātis et cognatōnis et ſucceditur in capita. vt in autēt̓.de here. ab inte. vt fratrum filij.¶ De bonis maternis et materni gn̓isIligēter. sͣ. expoſitū eſt quid iuris hēamus in bonis defūctoꝝ. Nūc aūt incipit tractare de iure qd̓ nobis ꝯpetit inbonis viuentiū et ita ponit de bonis materniset mr̄ni gn̓is q̄ filijſfa. vel etiā emācipatis deferūtur vel etiā deferūtur his qͥ neqꝫ ſunt ſui neqꝫemācipati vt nepotibꝰ ex filia mea deferunturres auie ip̄oꝝ q̄ fuit vxor mea ¶ Videamꝰ eigo qͥd iuris hēat pr̄ vel auus in p̄dictis rebus.et ſi quidē filius ſit in ptāte vſuf. in omnibꝰ rebꝰmaternis et materni gn̄is ꝯpetit ei vt adminiſtratōꝫ gerat legitimā omnē em̄ tuendū rei debet diligentiā adhibere. et qd̓ iure filijs debet̉in examinatōe ꝑ ſe vel ꝑꝓcuratorē poſcere etſumptꝰ ex fructibꝰ impigre facere et litē inferētibꝰ reſiſtere atqꝫ oīa āgere tanꝙͣ ſolidū ꝑfectūqꝫ dn̄ium ei fuiſſet queſitū. rē nō debꝫ in aliūalienare et ſi alienauerit ip̄o iure nulla ē alienatio. nec obſtat filijs aliqͣ p̄ſcriptō niſi ſit tricēnalis qͣ poſſeſſor ſit dn̄s ⁊ incipit ilia filijs currereex qͦ facti ſunt ſui iuris niſi ſint in pupillari etate et euicta re ēptor aget de eūictōne ꝯtra patrē vel fideiuſſorē cū pr̄ rē vēdiderit vt ꝓpriaꝫaliter em̄ nō inueniſſet emptorē. vt. jͣ. e. l. i. et. ij.et in aut̓. de nupt̓. §. ſi vero ſit ſoboles. Si verofilius ſit emācipatus cui defert̉ hereditas materna habꝫ pr̄ virilē portōꝫ vſuf. cū filio emancipato. vel cū filijs emācipatis. et idem dico innepotibꝰ vel ꝓnepotibꝰ emācipatis. Itē et ſi nepotes ſint ex filia habꝫ virilē portōꝫ auus vſuf.in rebꝰ q̄ deferūt̉ nepoti ex filia ab auia ſua hͦ ēin vxorē huius aui. vt. jͣ. e. l. ſi auia. nec diſtingͣuitur vtrum pater conuolet ad ſecūd a votaan non. vt. jͣ. e. l. vlt̓.