V-
p̄legatio adeo vt ſi ille cui p̄legatū eſt repudiauerit hereditatē nihilominꝰ poſſit petere legatū totū quāuis nō tenuerit ꝓ ea parte qua ipſe heres erat. vt. ff. e. l. qui filiabꝰ.8. vlt̓. et. l. ſiquidē niſi teſtator ꝓbet ꝯtrarium voluiſſe et qn̄qꝫ p̄ſumit̉ voluiſſe vt ſi pr̄v̓bis legatoꝝ int̓ filios diuiſit. vt. ff. e. l. filio pater ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi ⁊. l. nam nec. et. l. quid gͦQuid g ſi teſtator duobꝰ heredibꝰ inſtitutis vni eoꝝ cum alijs duobꝰ extraneis p̄legauit certe illi duo extranei petent vnā dimidiā ꝑtem legati ab herede cui p̄legatūeſt. Aliam vero dimidiā petent duo extranei cum eo herede cui p̄legatū eſt a coherede eius. et ſic ille cui p̄legatū ē habebit tātum ſextā partem legati. vt. ff. e. i. l. legatum eſt deliberatio. §. i. Relinquere poſſumlegatuꝫ ab om̄i herede meo ex teſtamentouel abinteſtato venienti ut. ff. del̓. iij. l. ſi itafuerit Item ab omni eo ad quem aliqͥd venturum eſt operis morte mea. vel dum ei do.vel dum ei nō adimo. ut. ff. delegatis. iij. l. i..§. ſciēs ¶ Item ab herede heredis mei ⁊ abherede legatarij mei. ut. ff. del̓. iij. l. ſi ita fuerit. §. ul̓t. niſi in caſu quando filium īpuberem exhe̓daui. et eidem ſubſtitui Item ei legatum reliqui nam licet exheredatū cui reliqui legatum poſſim onerare non tamen onero ſubſtitutum eiꝰ. ut. jͣ. e. l. cū quidam al̓.ergo ſicut legatarium. ita et heredē eiꝰ poſſum onerare Item ſi heredem meū rogauero. ut ab herede ſuo petat dari meuio. x. valet fidei cōmiſſum hͨ eſt ſi nomine ꝓprio nonnominaui heredem mei heredis. tunc enimfidei cōmiſſum eſt nullū. quoniam qui fortuito non iudicio teſtatoris cōſequitur hereditatem vel legatum nō debet onerari nec recipiendum eſt ut cui nichil dederis eū rogādo obliges. ut. ff. deleg̓. iij. l. ſꝫ ⁊ ſi ſic. licꝫ autem dixerim legatum poſſe relinqui ab herede legitimo. tamen ſi inteſtatus decedēsonerauit legitimū heredeꝫ nominādo eumnomine ꝓprio qͥ erat ei ī proximiore gradu.demd̓ illo repudiāte Suoluta ſit ſucceſſio adſequētem gradum non debebit fideicōmiſſūſequēs gradus. ſic ⁊ ſi libertus a patrono reliquit legatum ⁊ aliquis ex liberis eius mortuo eo admiſſus ē ad bonorū poſſeſſioēꝫ nōdebebitur legatum. ut. ff. del̓. iij. l. i. §. ultimoSecus ſi non deuoluatur he̓ditas ad ſequētem graduꝫ ſed ad aliquē. qui eſt de ordinegradus nominate perſone. Hinc eſt. ꝙ legatum relictum ab vno exheredibꝰ inſtitutisvel etiaꝫ ex legitimis. ſi eo repudiāte pertineat ſucceſſio ad cohe̓dē eiuſdem gradꝰ debetur legatum. Item et ſeruo inſtituto relictum legatum a domino petitur vtili actōea māumiſſo ſi ſuo arbitrio adierit hereditatem uel a nouo domino. ſi nouus dominꝰ poſtea iuſſit eum adire. ut. ff. del̓. i. l. ſi ticio etmeuio. et. l. ſi alienus Item relinquere poſſūlegatum ab omni eo quē oneraui cōm mōdo
pecuniario uel legando uel donando cauſamortis Si tamen ſeruum tibi legauero eūqꝫte māumitte̓ pure iuſſero alio one̓ te grauare non poſſum. Nam ſi rogaſſem te ut manumitteres ſub cōdictione uel in diē ꝓpter fructum medij temporis te onerare poſſem. ſet dominus qui preter libertatem nichil reliquit ſeruo. nullo onere vel fideicōmiſſo poteſt eum grauare etiā ſi uice operarū rogauerit eum quid preſtare. ut. ff. del̓. i. l. planeſi filium. §. ul̓t. ⁊. l. videndum et. ff. det̓. iij. l. ſimulier. §. iul̓. Item ⁊ ſi tibi debeo rem ex ſtipulatu eam quā tibi lego. te onerare fideicōmiſſo non poſſū licet cōmodum videaris ſentire. ꝙ dominiū nāciſceris ſtatim. nec expectas ex ſtipulatū actionē. Sic et ſi creditor.liberauit pignus debitoris mortis cā nō poteſt eum fideicōmiſſo onerare. ſed et ſi debitor legauerit creditori ſuo ꝙ debet non poteſt eū fideicōmiſſo onerare niſi creditor cōmodū legati cōſequat̉ forte exceptionis timore. vel ſi quidem in diem debitum vel ſubcōdictōe fuit. ut. ff. del̓. iij. ſi muiler. §. ſi remquis ⁊. l. ſi deportati. §. vltimo. Tunc enimeatenus onerabitur creditor. quatenus oneratus eſt in rep̄ſentatōnis comodo vel emolimento legati. legatum tamen quandoqꝫvtile eſt. et ſi neutro illoꝝ modorum videatur creditori proficere. vt ecce qͦd debeo d̓iure p̄torio tibi lego valet legatū. qꝛ ciuilisactio mihi datur pro oneraria. vt. ff. del̓. i..l. ſi creditori. §. id quod non tamen puto. ꝙpropter hoc poſſis onerari fidei cōmiſſo cūemolimentū pecunie ad te nō ꝑueniat. Sedecōuerſo ſi creditor debitorem ſuum oneretfidei cōmiſſo de eo preſtando. quod ſibi debetur valet fidei cōmiſſum. quia debitor liberatur a creditore quaſi videat̉ heres remittere rogatus debitori debitū vt. ff. deleg̓. i. l. ſi pecunia fuerit. Sed ⁊ quilibet quēonero ꝯmodo pecuniario eatenus poteſt onerari. quatenus oneratus eſt et non vltraniſi in caſu. vt quando aliquid tibi relinquopro ſeruo tuo manumittendo. et agnouiſtilegatum. nam cogeris manumittere quaſi tanti tuum videaris extimaſſe. Secus tamen ſi de alieno mānumittēdo te rogaſſemvt. ff. ad. l. falci. l. ſed ſi non ſeruus et fideicōmiſſ. li. l. generaliter et jͣ. de fidei cōmiſlib̓. l. deberi. Et ꝙ dictū ē in legatario rogatō manumittere ſeruum ſuum ſeruaturet in legatario rogato preſtare rem ſuamque maioris p̄cij eſt quā pecunia ſibi legata. Enīuero ſi legatarius. c. ſibi legatis rogetur preſtare ducenta vſqꝫ ad ſummam legati tenebitur fidei cōmiſ. preſtare non vltra niſi. c. legata. eſſent pure et fideicōmiſſit relictū ab eo poſt tempus. tunc enim vſuraruꝫ dumtaxat additanitū admittet̉. Qd̓dictum eſt in pecunia ſeruatur et in heredtatibꝰ. vt ecce inſtituo re heredem in dimdia cum filio meo. et rogo te vt eū īſtitua