Li

primo inſtituat vnum quā alterum primo noīatus erit liber et heres. ⁊ nō is qui nominatuseſt ſecundo. niſi quando maioris precij ſit is quinoīatus eſt. nec ſufficiat creditoribus poſteriorem retrahi in ſeruitutem. prior autem ſufficiat. Nam hoc caſu ſequenti loco inſtitutꝰ eritſeruus liber et heres. Si aūt ſimul ordine nonſeruato quis inſtituat duos heredes ſeruos. putā duos appollonios nulla erit inſtitutio. ſi viuit vterqꝫ ſeruus. tūc cum poteſt adiri he̓dit̓as .i. olim. poſt aꝑturam ta. hodie poſt mortem teſtatoris Si autem vnus eorum deceſſe̓itan̄ꝙͣ poſſit hereditas adiri ille qui ſuꝑ eſt eritleber ⁊ he̓s vt. ff. de hr̄d̓. inſt it̓. l. qui ſoluendoet qui ⁊ a quibus ma. li. non fi. l. ſi quis habensAliquādo tamen etiam ei qui non eſt ſoluēdoſeruus cum alio eſt heres. veluti ſi ſeruo cum libertate inſtituto herede ita adiectum ſit ſi mͥſtichus heres erit tunc ticius qͦꝫ heres eſto.Nam ticius anteꝙͣ ſtichus ſit heres. he̓s eſſenon poteſt. cum autem extiterit ſemel heresſeruus non poteſt adiectus efficere. ut qui ſeniel extiterit heres deſinit eſſe heres ut. ff. dehr̄d̓. inſtit. l. ei qui ſoluendo. vbi. auteꝫ inſtituit quis ſeruum oīo alienum heredem ⁊ liberuꝫlicet ille ſeruus poſtea fiat teſtantis. neutrumvalet. neqꝫ libertatis datio neqꝫ hereditatis.vt. ff. de hr̄d̓. inſti. l. ſi alienum. quod in libertate promptum eſt. quia alieno ſeruo non potuitdari directo vt. C. de te. manu. l. ſeruo tuo. ſedhereditatis datio bene potuit fieri ſine libertate Eſt enim factio teſtamēti ſeruo alieno exꝑſona domini ut. ff. de hr̄d̓. inſtit̓. l. non minus.vnde non deberet viciari hereditatis inſtitutio ꝓpter inutilem adiectōneꝫ libertatis ut. ff.del̓. i. l. ſi ſeruus. §. ſi ſeruus Si autem quis inſtituat ſeruum quem habet cum alio cōmunem ſiquidem inſtituat eum cum libertate ꝯpelliturſocius accipere p̄cium partis ſue. et ſic iſte inſtitutus domino erit neceſſarius heres ut. jͣ. S̓communi ſeruo. ma. l. i. ibi licet ipſe conmunisſeruus ⁊cͣ. ⁊. l. vltima. Si autem inſtituat eumheredem ſimpliciter videtur ꝙ ſocio teſtatōris ꝑ ſeruum cōmunem queratur hereditas ut.ff. ꝓ ſocio. l. verum. §. ſi ſeruo cōmuni niſi ꝓbetur. ꝙ teſtator habuit animum libertatis dande. vtriqꝫ autem dominoꝝ nō poteſt ſeruus cōmunis exiſtere neceſſarius heres niſi in duobus caſibus. Nam ſi duo ſocij quēdam ſeruumcommunem teſtamento facto heredem ⁊ liberū eſſe iuſſerant ⁊ ruina ſimul oppreſſi ꝑieruntEt hoc caſu duobus ortiuꝰ heres exiſtit. Et ſiſub eadem ꝯdictione ſeruum cōmuneꝫ vt̓qꝫ ſocius liberum ⁊ he̓dem eſſe iuſſerit eaqꝫ extitiſſet idē iuris erit ut. ff. e. l. duo ſocij. forte idemerit ⁊ ſi ſub diuerſis ꝯdictionibus inſtituerintẜuum ꝯmunē. ⁊ ille ꝯdictōnes ſimul extiterintQn̄qꝫ tamē ſeruus nō eſt he̓s neceſſarius dn̄eſue. ut cum ip̄e d̓ adult̓io ꝯmaculatꝰ eſt in eamꝯmiſſo. ut. ff. d̓ hr̄d̓. inſti. l. his verbis. §. interdum Fit aūt heres neceſſariꝰ ſeruꝰ dn̄o. Itēet filio impuberi cui pupillariter ſubſtitutꝰ eſt

ut. ff. de vul. ſub. l. ſꝫ et ſi plurēs. §. quoſ. Siuein vno gradulibertas ⁊ he̓ditas. ſiue in vno libertas et in alio hereditas relinquatur. vel invno teſtamēto vel in cōdicill̓ libertas. et in teſtamēto he̓ditas ut. jͣ. e. l. iiij. et. v. §. ſꝫ cum vtriqꝫ tn̄ ita demū eſt neceſſariꝰ he̓s ſi manſerit ineadem cauſa Si vero a viuo teſtatore manumiſſus fuerit ſuo arbitrio adire hereditatempoteſt. quia non fit neceſſariꝰ cū vtrūqꝫ ex dn̄iteſtamēto nō ꝯſequat̉. ꝙ ſi alienatꝰ fuerit iuſſu noui dn̄i adire hereditatē debet ⁊ ea rōne ꝑeum dſis fit hēs. nā ip̄e alienatꝰ neqꝫ lib̓. neqꝫhēs eſſe poteſt etiā ſi cū libertate fuerit inſtitutꝰ he̓s deſtitiſſe em̄ a lib̓tatis datōne videt̉dn̄s qͥ eū alienauit ut inſti. d̓ hr̄. inſtit̓. §. ẜuusaūt Fieri p̄t inſtitutio ẜui a dn̄o pure ⁊ ſub cōdictōe ptātiua. quā ſi nō impleu̓it defraudaturhe̓ditate et lib̓tate culpa ſuā. Itē fieri p̄t ſubcaſuali. et ſi qͥdem illa defecerit. ſi quid̓ hereditas nō ſit ſoluendo huāitatis intuitu. ẜuꝰ eſt liber ⁊ neceſſariꝰ he̓s. Si aūt eſt ſoluendo ẜuusquid̓ erit liber he̓ditates aūt venient ad aliosquos leges vocāt ut. jͣ. e. l. vl̓t. Nec em̄ curauitlex ẜuū ꝯpelle̓ ut ſit heres cū he̓ditas ſit ſoluēdo cū veriſil̓e eſt. ꝙ alij multi velit eā habereSic aūt nō poteſt inſtitui cū liber erit Secus inalieno ẜuo ut. ff. d̓ ꝯdict̉. inſti. l. ſeruus alienusQue aūt dicta ſunt ī inſtitutōe repetita intelligant̉ in ſubſtitutōe. ſi ſeruꝰ a dn̄o ſubſtituat̉alij Sꝫ nūquid ẜuꝰ vl̓ liber homo ſibi ip̄i ſubſtitui p̄t et c̓te cauſa inſtitutōis mutata. liber hōſibi ſubſtitui poterit. ſꝫ cā nō mutata nihil valebit ſubſtitutio igit̉ ſi ticius ſit he̓s ſcriptꝰ etſi hēs non ſit idē he̓s eſſe iuſſus ſit. ſubſtitutionulliꝰ erit momēti .i. nullā afferet cōmoditatēAliqͣ tn̄ eſt ut. ff. ſi omiſ. cā. te. l. i. §. ſi ꝓponat̉vl̓ forte qd̓ d̓r ibi eſt intelligendū qn̄ ſubſtitutus eſt alij non ſibi Sꝫ ſi ſub ꝯdictōne qͥs heresſcriptꝰ ſit pure aūt ſubſtitutꝰ eſt cā mutat̉ qm̄p̄t ex inſtinctōe defici ꝯdictō. et ſubſtitutio aliqͥd afferre Sꝫ ſi extiterit ꝯdictō due pure ſuntet ideo nullius momenti erit ſubſtitutio ꝯtra ſipure qͥs inſtituat̉ deinde ſub ꝯdictōe ſibi ſubſtituat̉ nihil facit ſubſtitutio condictionalis necmutata intelligit̉ quippe cū ⁊ ſi extiterit cōdictio. due pure ſunt ſubſtitutōes et vnꝰ idemqꝫvidet̉ eſſe gͣdus. et qd̓ dictū eſt in hoīe liberoſibi ſubſtituto dici p̄t. ⁊ ī ẜuo ſibi ſubſtituto ſine lib̓tate ⁊ inſtituto ſine lib̓tate. Quid aūt ſiticiū hoīeꝫ libeꝝ inſtituo he̓dem. ſtichū alij lego. et eund̓ ſtichū he̓dē inſtituo. Et ſi ſtichushe̓s nō erit ita ſubijtio ſtichus lib̓ ⁊ he̓s eſtoEt c̓te cū ī eodē teſtam̄to. ⁊ legat̉ ſtichꝰ. ⁊ libertatē accipit pͥualꝫ lib̓tas ⁊ ſi pͥualet lib̓tasnō debet̉ legatū. ⁊ iō iuſſu legatarij nō p̄t adiri he̓ditas et ꝑ hͦ verū eſt ſtichū he̓dem nō eſſe qͣntum ad ꝯmodū legatarij ⁊ ex ſequentibꝰv̓bis libertas ꝯpetat ei. cū vnus videat̉ gͣdusalij v̓o ſubſtitui p̄t ẜuus vl̓ cū cauſe vl̓ ſine cauſe mutatōe. et ꝓbant̉ h̓. ff. de vul. ſub. l. ſꝫ et ſiplures. §. vl̓t. ⁊. l. ẜuū cōmunē. §. ticius ⁊. jͣ. e..l. pnl̓t. .§. vl̓ ti.