Li

finita ēphiteoſiut inſtit̉. d̓ locatōe. §. adeo Inrebꝰ aūt ecc̄iaſticis qͣlit̓ ꝯtͣhat̉ ēphiteoſis plene dixīꝰ. sͣ. d̓ ſacro .ſ. ec. §. itē dat̉ Eſt āt naturaēphiteoſis ut ſi aliqͥd pacti ſūt int̓ ſe id ſeruet̉qd̓ ſi nihil paciſcāt̉ ea ē naturā ꝯtractꝰ ut penſio ſoluat̉ ꝓut ꝯuētū eſt nͥ res ex toto pierit Siaūt ꝑticula etiā mīmā remāſit̓ ⁊ vij. ꝑ̄tes ꝑierit ſpectat dānū ad emphiteotā ut nihilominꝰ ītegrā ſoluat pēſionē. et ita ē intelligenduꝫqd̓ d̓r. jͣ. e. l. i. Sꝫ qͥdaꝫ appellāt ꝑticulare dānuꝫmedietatis vl̓ mīoris portōis. qꝛ ꝑtis appellatōe dimidia ꝯtiet̉ ut. ff. d̓ vſuf. l. ec̄ ꝑtis Sꝫ certe hͦ videt̉ adiectū aliqͥd exqͦ dat̉ intelligi. qd̓om̄e dānuꝫ ſit ꝑticulae̓ ex qͦ nō ip̄a rei penitusledat̉ ſb̓a. hͦ em̄ ſunt v̓ba pͥme. l. huiꝰ ti. in fi. ⁊iō ꝑtis noīe n̄ intelligit̉ hic dimidia ut. ff. de v̓.ſig̓. l. nomē filiarū. §. portōis Itē ⁊ idē d̓ natura ꝯtͣctꝰ ut liceat dn̄o auctortate ſua ēphitheotā expellere Et ſi ꝑ t̓enniū pēſionem nec apochas tributoꝝ dn̄o cū ſubſcriptōe ſua reddiderit etiā ſi dn̄s emphiteote penā ſi expelle̓tꝓmiſiſſet ¶ Itē nec obſtat dn̄o qd̓ h̓ ēphiteotārē fecit meliorē. qꝛ expēſas amittit vel qd̓ dn̄sn̄ denūciauit emphiteote ut ſolue̓t. qꝛ dies ſtatuta fue̓at ad ſoluēdum q̄ int̓pellat ꝓ hoīeIn ecc̄iaſticis aūt ſufficit biēnium ſic̄ et in ſiniplicibꝰ colonis n̄ ſoluentibꝰ pēſiones. locatoribꝰſuis ut. jͣ. e. l. ij. §. ſi aūt nihil. §. ne aūt et in autn̄.de non al̓. aut ꝑmū. §. ſcire ⁊. ff. locati. l. q̄ro. §.int̓ locatorē Cōſueuit q̄ri qͥd ſi emphiteota ꝓmiſerit penā ſi nō ſolueret ꝯtͣctu remanente infirmitate ſuā poſtea nō ſoluit dn̄s vult ip̄m expelle̓ emphiteota offert penā ⁊ dicit ſe nō expellēduꝫ. eo qd̓ v̓ba illa ſoluta pena ꝯtͣctus remaneat in firmitate ſuā dicta ſunt ꝓ vtroqꝫ ⁊qꝛ videt̉ renūciaſſe bn̄ficio. l. eligendo penā etreſpōderi p̄t ip̄m expelli. qꝛ pena gr̄a ẜuantispactū eſt appoſita ut. sͣ. de tͣnſact̓. ſi qͥs maiorItē ⁊ illa v̓ba ꝯtͣctu remanēte ⁊cͣ. in eiuſdē fauore vidēt̉ eſſe poſita. et iō nō debent retorq̄riin leſionē ſuā ut. ff. de lege. ꝯmiſ. l. i. ⁊. ij. Itē etſolet q̄ri vtrū ſtipulatō pene ſemel ꝯmiſſa poſſit iterū ꝯmitti ꝓpt̓ illa v̓ba ꝯtͣctu remanēte inſua firmitate. ⁊ nō puto ſepiꝰ ꝯmitti. quia illav̓ba referunt̉ ad ꝯtͣctuꝫ emphiteoſis nō ad ſtipulatōeꝫ pene̓. nec em̄ ſtipulatio d̓r ꝯtͣctus ut.ff. d̓ v̓. ſig. l. lab̓o Sꝫ ſi ita dictū eſſet ꝯtͣctu remanēte cū eadem pene obligatōe in firmitateſua ſepiꝰ poſſet cōmitti ſtipulatio. p̄t tn̄ vtͣqꝫq̄ſtio ſcholaſtica eſſe Iē ⁊ id̓ ē d̓ natura ꝯtͣctꝰne liceat emphitecte enponemata ſua .i. melioratōes ſuas vl̓ res melioratas alijs vendē reqͥſito tn̄ pͥus dn̄o corā teſtibꝰ et p̄dicto ei quātūp̄cium reuera ab alio accipi p̄t. Et ſi qͥdem dn̄shͨ dare maluerit et tātaꝫ p̄ſtare qͣntatē quantā emphiteota ip̄a veritate ab alio acciꝑe p̄tip̄e dn̄s om̄i mō h̓ ꝯparet Si v̓o dn̄s facta denūciatōe ſtatī dixerit ſe nolle eme̓ vl̓ etiā duobus mēſibꝰ elapſis ſteterit ꝑ eū qͦ minꝰ emēt licet emphiteote etiā ſine ꝯſenſu dn̄i ſuas melioratōes vendere his tn̄ ꝑſonis q̄ nō ſolēt in emphiteoticis ꝯtͣctibꝰ vetari ad huiꝰ vēire em-

ptōeꝫ et hꝫ neceſſe dn̄s hūc nouū ⁊ ẜm emphiteotā acciꝑe in poſſeſſionē vl̓ ſi ēphiteotā maluerit tͣnſpone̓ ius ēphitcoticū in ꝑſonā n̄ ꝓhibitā et idoneā ad ſoluēduꝫ ēphiteoticū canonēnō dꝫ dn̄s ꝯtͣdice̓ ſꝫ nouū emphiteotā ī poſſeſſionē ſuſciꝑe nō ꝑ ꝯductorē vel ꝑ ꝓcuratorē ſꝫ ꝑſe vl̓ ꝑ lr̄as ſuas vl̓ depoſitōeꝫ .i. aſſertōꝫ ſuamcorā mgr̄o cēſus ſic ponit̉ depoſuerīt. sͣ. d̓ teſt.bus teſtiū vl̓ ꝑ lr̄as tabularij corā teſtibꝰ apudp̄ſidē vel defēſorē locoꝝ celebrādas et rōe taliū lr̄arum vl̓ ꝯmiſſiōis vl̓ ꝯſenſus nō licet dn̄opoſtulae̓ ampliꝰ ꝙͣ qͥnqͣgeſimā ꝑtē p̄cij vl̓ extimatōis loci qͥ tͣnſfert̉ ad aliā ꝑſonā. Si v̓o dn̄snec ꝑ ſe nec ꝑ lr̄as ſuas vl̓ alteriꝰ voluerit conſentire his q̄ dicta ſunt licet emphitote etiā n̄ꝯſentiēte dn̄o ad alios ius ſuū et enponematatͣnſferre Sin aūt alit̓ fuerit v̓ſatꝰ emphitectaꝙͣ diximꝰ p̄cipit. l. ut a iure ēphitotico cadatut. jͣ. e. l. vl̓t. hͦ ita ſi velit vende̓ Si v̓o velit donare ſine dubio p̄t et nō reqͥſito dn̄o ut. jͣ. d̓ fundo pa. l. i. ⁊ inſti. locati ⁊ ꝯduc. §. adeo forte etpignori dare p̄t ſine volūtate dn̄i ut. ff. d̓ pig.l. lex ⁊ d̓ pig. act̓. l. tutor. §. vl̓t. Sꝫ q̄ri p̄t ſi tibi rem dedi in emphiteoſim deide tudas alij inemphiteoſim me volēte Et hͦ ſcd̓s emphiteotā vult alienare an pͥoris dn̄i. .i. mei debeat reqͥri voluntas an tua. i. ẜui. puto qd̓ pͥmi dn̄i tm̄exqͥrat̉ volūtas. qꝛ cū hͨ lex dicat dn̄i volūtatē reqͥrendaꝫ Et pͥmꝰ emphiteota dn̄s eſſe deſinit alienādo enponemata ſua. nec naturaliternec ciuilit̓ poſſide̓at nō eſt eiꝰ inqͥrenda voluntas Itē a dn̄o qͥ induxit eū in poſſeſſionē videt̉habe̓ cām ⁊ eſt ar. ꝓ me. ff. de relig̓. l. ij. §. i. ⁊ad ſill̓. l. i. §. i. ⁊ depoſiti autē. ſꝫ iam cautū. Ex hͦaūt ꝯtͣctū orit̉ ꝯdictō ex. l. cenonis ad petendūcanonē ab eo cui datū ē in ēphiteoſim. Quid ſialij ꝯceſſerit hͨ emphiteota dicūt qͥdā eū ſcd̓mꝯueniri ēphiteotā ꝯdictōe ex. l. ad exēplum tributoꝝ ſꝫ hͨ durū eſt ſi factū pͥuati exequat̉ reipublice dicā gͦ dn̄ij poſſe rē vendicae̓. et ſi illeſe defēdat ꝓpt̓ ꝯceſſionē pͥmi replicabit dn̄s n̄eſt equū tibi fidē ẜuari quā ꝓmiſi auctori tuoqꝛ nec tu ẜuas mͥ ea q̄ auctor tuus mihi ꝯuenitet ita vis ẜuari c̓ca pacta ut. sͣ. d̓ pact̓. cū ꝓponas Debes em̄ vti acceſſiōe cū ſua cā fuiſqꝫ vicijs vel one̓ibꝰ ut. ff. d̓ acqͥr̄. poſſꝫ. pōp. §. cū qͥsſꝫ ⁊ ꝯdctōeꝫ darē dn̄o vbi idē ip̄e induxit nouūēphiteotā īpoſſeſſiōꝫ qͣſi cū eo videat̉ eſſe ꝯtractū ¶ Nd̓ c̓tū ē qm̄ dn̄s ciuilit̓ poſſidet et directū hꝫ dn̄iū ēphiteotam v̓o tm̄ naturalit̓ ſic̄ etfructuariꝰ ut. ff. d̓ acqͥr̄. poſ. nat̉alit̓ licꝫ qͥdamdicāt eū habe̓ qͣndā ciui ē ſꝫ ⁊ vtilē hꝫ i ei vēdicatōeꝫ ut. ff. ſi ager. nec. l. i. Ex p̄dictis patꝫqd̓ hͦ ꝯtͣctꝰ nec eſt locatō nec vēditio ut. jͣ. e. l. i.in pͥn. Nā hͦ ꝯtͣctus in rebꝰ tm̄ ſoli celebrat̉ Illi aūt in rebꝰ oībus Itē in hͦ non exigit̉ pecūiaut. sͣ. diximꝰ In illis v̓o exigit̉ Itē ꝑ hūc ꝯtractū nō fit alienatio. qꝛ dn̄s nō amittit dn̄iuꝫ directū ꝑ vēditōꝫ amittit. Itē ꝑ locatōeꝫ nō hꝫquis regularit̓ ius in re hinc eſt qꝛ ꝯductor nōvenidit nec vendicat rem emphiteota vero facit vtrunqꝫ.