Li

donatōeꝫ priꝰ a me receꝑis duarum ꝑtium pͥcij viriſil̓e eſt. ut et terciam quam ſoluiſti mihidonaueris ut. ff. e. ſi vero nō. §. ꝯtrario directa vero mandatori ⁊ eius heredi ꝯpetit famoſa eſt directa ſed nō ꝯtraria niſi in caſuūt. ff.de his qui no. in fa. l. furti. §. mandati ꝑpetuaeſt vtraqꝫ et ꝑſonalis et bone fidei ſꝫ quia ꝯtraria ⁊ directa itademū ꝯpetūt. ſi mandatū nonfuerit finitum vt. ff. e. ſi vero nō. §. ſi mandauero. niſi ꝓbabilis ignorantia int̓ueniat vr. ff. e.inter cauſas. i. ℟º. §. i. et. l. ſi p̄cedente Ideo qͣliter mandatum finiat̉ videndum eſt ⁊ quidemex ꝑte mandātis finit̉ re integra morte eiꝰ cōtingente ut. jͣ. e. mandatum niſi ꝯcipiatur poſtmortē vt ſi mandauit ſibi fieri monumentumpoſt mortē ſuam. aget em̄ ꝓcurator ꝯtra heredem mandātis ſi ex pecūia fecerit monumentum niſi ei ita mandaſſet defunctus ut ꝓcurator nō ex ſua pecūia ſꝫ ex pecūia mandātis facerꝫ monumentū in vita mandātis potuit em̄agere etiā cū eo qui mandauit vt pecūiam daret ad faciendū monumentū maxime ſi quedāparauit ad faciendū Idem eſt ſi mādauerit qͥspoſt mortē ſuam emi fundum heredibꝰ ſuis vtff. e. ſi vero non. §. vl̓t. nec obſtat qd̓ legiturff. de ſolut̉. l. vl̓t. quia licet ibi eſſet cōceptummandatū poſt mortē nō tamē expediebat heredi. mādantis id mādatum impleri poſt mortem mandauerat em̄ creditor debitori ut poſtmortē ſuam ſolueret ticio p̄dicta aūt mandata expedit heredi mādantis impleri vel ſic ordina litterā ei aūt cui iuſſi debitorē meū ſoluēre nō recte ſoluit̉ poſt mortē meā ¶ Item finitur mādatum reuocatione mandātis. ſi faciateam re integra ut inſtit̓. e. §. recte licet em̄ mādati penitere. ut ſi ſeruū tibi tradidero ut eummanumittas poſt mortem meā et penitētia acta ſeruū recuꝑare velim ut. ff. e. l. inter cauſas.§. ſi ſeruum in reuocatēe aūt diſtingue fiat ⁊dn̄o ut tunc obtineat qd̓ dixi an ab eius gn̓aliꝓcuratorē. et tūc ſi quidē gn̓alis ꝓcurator habeat iuſtaꝫ cauſam reuocādi mandatum teneteius reuocatio. ut ecce hoīeꝫ tibi dedi ut eummanumitteres. poſtea ꝓcurator ꝯꝑit ſeruumillum falſas racōnes ꝯfeciſſe inſidias vite meeꝑaſſe teneberis niſi denūciatōi ꝓcuratoris parueris ꝓhibētis mānumiſſionem. ſꝫ nulla iuſtacauſa int̓ueniente ſi ꝓhibeat nihilomīꝰ manumittes ut. ff. e. l. ſi hoīeꝫ ꝓbabilis aūt ignorantia ſuſcipientis mādatum circa reuocatōeꝫ factam excuſat eūut. ff. e. ſi mandaſſem Item exꝑte mandatarij finit̉ mandatū mortē eiꝰ re integra ut inſti. e. §. ſi adhuc integro ⁊. ff. e. l. inter cauſas. d̓. morte Item renūciatōe eius quefacienda eſt re integra ſcꝫ vt integrū ius mādatori ſeruet̉ explicandi eandē rem ꝑ ſe vel ꝑalium. qd̓ ſi nō fecerit redūdat in eū captio qſuſcepit mandatum niſi iuſta int̓uenerit cauſaquare nō renūciauit mandatarius tempeſtiue.ut ſi p̄tendat excuſatōeꝫ circa in tempeſtiuamrenūciatōeꝫ valitudīs adu̓ſe vel capitaliū inimiciciaꝝ vl̓ immaniū actionū vl̓ aliaꝝ iuſtarū

cauſaꝝ ut. ff. e. ſi mandauero. §. vlti. ⁊. l. ſaneet. l. ſeu. ⁊ l. inter cauſas. §. qui mandatū.¶ Si ſeruus ſe emi mandauerit RubrioIctum eſt. sͣ. gn̓aliter de mandatisNūc aūt ſpecialiter de quodā mandato ponit ſcꝫ cum ſeruus mandatalicui vt fuis numis emat̉ et manumittat̉ quodquidē mandatū nullum eſt ab inicio nullum eſtſiſtet̉ in finibus mandati .i. ſi vltra quis nō progrediatur nec em̄ tenere poteſt vl̓ ratione ſerui. .i. eius ꝑſona inſpecta vel inſpecta ꝑſona domini ex ꝑſona ſerui. nō quia hoc non poſſet aliquis homo lib̓ mandare abſurdum ergo videt̉qd̓ liceat ẜuo ut. ff. de liberali cauſa. l. ordinatꝯͣ. §. ſi is qui in libertatem ⁊ quibꝰ ad lib̓. ꝓcla.nō licet. l. pnul̓t. ¶ Item quia aūt dices qd̓ tenet eo iure quo ſeruꝰ eſt liber .i. naturali ⁊ tūctenere nō poteſt quia liber homo aliquis mandare nō poteſt aut iure ciuili ⁊ tūc nullū eſt oīno quia quātum ad iuſ illud ꝓ mortuo habet̉ut. ff. de reg̓. iur̄. l. qd̓ attinet ¶ Itē non tenetex ꝑſona dn̄i quia qui mandat a ſe rem ſuā emividet̉ emere. quia qd̓ ꝑ alium facio ego videorfacere et vendo In veritate g eſſem vēditoret emptor reſpectu eiuſdem rei qd̓ ratō relatꝭuoꝝ nō patit̉ ut. ff. de reꝝ ꝑ mū. l. i. a ꝑte probatur ſꝫ licet nō teneat ſicut dic̄tū eſt mandatum tamen ſi emptio fuerit ſecuta dicendū eſtex tali mandatō poſſe agi. Nā et alias videmꝰſtipulatōeꝫ penalē p̄ſtare robur pͥme ſtipulationi inutili ut. jͣ. de rei ux. acti. in prin. et. l. nontamē ſit ut agat̉ ex pͥma hic aūt quia ſequensꝯtractus venditōis .ſ. eſt bone fidei non ſtrictiiuris ut ſtipulatō in ſupradicto exemplo tantūpreſtat robur vt ex pͥmo ꝯtractū etiam deturactio .ſ. actio mandati ⁊ hoc ꝓſumma ſufficitlex ſi extero Quē vocat exterū ℟º. om̄eꝫ hominē p̄ter dn̄m Si em̄ hic ſuo ꝓprio dn̄o mandaſſet nō ab inicio nec ex poſt facto poſſet mādatum ꝯualeſcere cū ad impleri nō poſſet Necem̄ ip̄e a ſe ip̄o emere poſſet ſꝫ ſuꝑ p̄dicto verbo extra caſus poſitōeꝫ q̄rit Iob Si erat ſeruus plurium ⁊ mādauit vni ex dn̄is ut ſe ab altero ꝯdn̄o fuis numis emeret ⁊ manumitteretvtrū ab mnicio vel ex poſt facto tale mandatūteneat vel ꝓ ꝑte vel in ſolid̓. Itē qͥd iuris eſſꝫſi mādaſſet alteri ex dn̄is ut rē q̄ erat alteriusdn̄oꝝ eme̓t. Itē quā vocat optimā rōneꝫ ℟ºeqͥtatis que dicit̉ optima qꝛ ⁊ iuri ſtricto ⁊ rōeluris ſtricti p̄iudicat ut diximus. sͣ. de iudicijs.l. placuit de equitate em̄ dn̄is dari actōeꝫ mādat̉i ꝓpter mandatū qd̓ int̓ceſſerit ẜm Iob. lieet penitꝰ ꝓ ſpicienti videat̉ lex iſta innuere.qd̓ ex ip̄a venditōne det̉ actio mandati ẜm. yqd̓ eſt abſurdū poteſt etiam dici ẜm. b. in fini.bus mādati ſꝫ ita ſi ſequat̉ venditio. et ſic egolego. ꝯu̓ſiue lr̄aꝫ quaſi diceret quia id nō agitut ex ip̄o mandato .ſ. ab mnicio ſed ꝓpter aliumꝯtractum ſequentē .ſ. venditōnis detur actio