Li

vt. ff. e. l. ſi extraneꝰ. Si aūt pactꝰ eſſet in vnūcaſum in quo ſolue̓tur mat̓moniū ut puta morte videt̉ ſibi p̄iudicaſſe in aliū caſuꝫ in qͦ ſoluit̉mr̄imoniū ut. ff. ſo. ma. ſi cū dotem vbi aūt debitā mulieris. vel qui putat ei ſe debere pecūiam ꝓmiſit ſponſo ꝓ muliere pecūiam ⁊ ſoluitneqꝫ ſunt nuptie ſecute repetit ille qui ſoluit.Nā an̄qͣ ꝯtͣheret̉ mr̄imoniū habebit exceptionem vel defenſionē ꝑpetuam ille qui ꝓmiſitſponſo vn̄ ſolutū repetit ¶ Item nec mulier videtur mandaſſe de ſoluendo niſi ꝯtracto ma.trimonio Si ergo debitor erat mulieris remanꝫ eiuſdē debitor ut tn̄ liberet̉ cedendo conditiciā act. ut. ff. e. l. qui ſe debe̓ Itē defectumintelligo ſi nullo mō fiat. ꝙ fieri ꝯuenit. veletiā fiat. ſꝫ nō legittie ut ſi mulier dederit obmatrimoniū ꝙ de iure non potuit contrahereac̓ſſimo errore int̓ueniēte ut jͣ. d̓ inteſtu. nup.l. qui ꝯtra vel ſi homo liber dederit vt manumittat̉ Nec diſtinguit̉ vtrū manumiſſor ſciatſe mānumitte̓ liberū an neſciat ut. jͣ. e. ſi liberet. ff. e. l. iij. §. ſi lib̓. Idēqꝫ et ſi qͥs credēs ſe ſtatu libeꝝ ſoluat pecūiaꝫ cauſa īplende ꝯdictōiscū ſit pure lib̓ ut. ff. e. l. iij. §. ſi qͥs Et ſeqͥt̉ illaſubtil̓ inqͥſitio an n̄ fece̓it pecūiaꝫ dn̄i cū crederet eā dn̄i eē ⁊ qͥdē nō facit nā cū tibi numosmeoſ qͣi tuos do nō facio tuos Si aūt iſſeruusnō dn̄o dederit ſꝫ alij cui putabat ſe iuſſum dare et erat pecūia peculiaris nō facit eam accipientis Si v̓o aliꝰ ꝓ eo vel ip̄e liber factꝰ dederit fit accipiētis pecūia. vbi em̄ vere ſtatū liber eſt ꝑmittit̉ ei dare pec̄. he̓di. vel etiaꝫ extraneo de peculio ſuo cauſa implende ꝯdictōisHic aūt nō erat vere ſtatu liber et iō nō eſt eiꝑmiſſa a lege alienatio pecūie peculiaris. Sedſi heres eū qui vere ſtatū liber eſt ſub ꝯdict̉. videlicꝫ pecūie dande extraneo. velit ad libertatem ꝑuenire ⁊ numos meos ſaluos facere p̄tvetare eū dare. ſic fiet em̄ ⁊ vt ſtatim ad libe̓tatem ꝑueniat qͣſi impleta ꝯdict̉. cui pare̓ ꝓhibitꝰ ⁊ numi nō ꝑibunt he̓di. nec em̄ eo inuitodare poteſt ſeruus imo ſidederit ꝓpoſſeſſorepoſſidet qui acceꝑit vt. ff. d̓ ꝯdict̓. ⁊ de. l. ſi inuitis. nec obſtat ꝙ legit̉. ff. de ſtatu liberis. l.ſi peculiū. §. d̓ illo. quia ibi p̄legatū erat ſeruopeculiū. iſ tamen cui erat pecūia a ſeruo dādacauſa īplende ꝯdictōis āgere poteſt actis infactū ꝯtra hr̄d̓. ut teſtatori pareat̉ vt. ff. e. l.iij §. vl̓t. Si q̄ras qūo ergo numi nō periūt heredi ℟º. quia ſui ſunt nec eos p̄ciſe tenet̉ dareſꝫ tamen tenet̉ in gn̓e ad tantā pecūiam et itapaꝝ vtilitatis videt̉ mͥ in ſe portare ꝯſilium. l.et eſt illud notandū qd̓ ſubuenit̉ in caſu p̄dicto ei cui eſt danda pecūia cauſa īplende ꝯdictionis nec al̓ ſubuenit̉ ei ꝯtra heredē ſi obmiſerit cauſaꝫ teſti. ut. ff. e. ſi omiſſa ca. te ſi qͥs ſubꝯdict̓. Item in defectu cauſe nō diſtinguo fuerit poſſibile eam ad īpleri an īpoſſibile Nam ⁊ſi īpoſſibile erat vel de iure vel defecto dū tamen cauſa non ſit turpis vt dicemꝰ. jͣ. t. i. d̓ facto Nihilomīꝰ dat̉ ꝯdictio iſta vt jͣ. e. l. ſi militē Nec obſtat ꝙ d̓r. jͣ. e. vdicta Si vero īpoſſi

bilē ꝯtineat cām ſubaudit̉ em̄ maxime. vel dicdenegari ꝯdictōeꝫ ſi tamen iſ qui dedit ſciebatīpoſſibilitatē cauſe Item non obſtat. ꝙ legit̉ff. d̓ act̓. et o. l. nō ſolū quia illa regula in hoc īnoīatō ꝯtractū deficit. vel etiā dic nō deficerealia rōne. quia ſicut alij ꝯtractꝰ ſunt nulli. ita ⁊iſte ꝓpter īpoſſibilitatē cauſe ⁊ ideo repetit̉ ꝙdatum eſt deficiente cauſa circa deficientemcauſaꝫ poſſibilem cū iſ qui debuit dare vl̓ face̓impedit̉ caſu fortuito nulla mora vel culpaſua p̄cedente queri poteſt. an locū habeat cōdictio puta dedi tibi ſtichū vt ſeruū manumit.teres tuū ⁊ ſeruus tuꝰ deceſſerit an̄ mannmiſſionem et certe diſtinguendum eſt an ſeruū tuūeras diſtracturꝰ ſi nō accepiſſes aliquid ꝓ eomanumittēdo. et tūc nō repetā. ꝙ dedi Idēqꝫ⁊ ſi pactū manumiſſionis aliquā occaſiōeꝫ dedit morti ẜui ut puta ſeruo eras vſurus in domo tua. ſꝫ cum ires ad p̄ſidem cauſa manumit.tendi ſeruus eſt a latronibꝰ int̓fectus vel ruina in ſtabulo opp̄ſſus vel vehiculo obrutus Siv̓o nihil eoꝝ int̓uenerit repetā ꝙ dedi ut. ff.e. l. ſi pecūiaꝫ. §. vl̓t et ita eſt etiā intelligendū. ff. e. l. vl̓t. ſcꝫ cum p̄dicta det̓mīatōne Mirum eſt tamē. ꝙ ibi dicit ꝯtractū eſſe in noīatum ſi dedi pecūiaꝫ ut mͥ ſtichū dares Sed dich̓ datū fuiſſe pecūiam in ſpē non in quātitateAlioqui ꝯtra vt. ff. de p̄. v̓. l. natural̓. 8. i. vl̓dic etiā in quātitatē. ſꝫ iō ꝯtractꝰ eſt in noīatꝰquia agebat̉ ab vtroqꝫ de tranſferēda ꝓprietate ſtichi in me ꝙ eſt ꝯtra naturā venditōisquia venditor nō tenet̉ facere rem accipiētis.ut. ff. d̓ act. empt̉. ⁊ ven. l. ex empto. et ideo dicit ꝙ p̄dictus ꝯtractꝰ nō eſt ꝯtractꝰ emptōis⁊ ven. ꝓporcōe vna .i. quia ab vna ꝑte dabat̉quātitas et ꝑ ꝑte ꝯtractꝰ in noīatꝰ. qꝛ agebatur d̓ tranſferēda ꝓprietate vtriuſqꝫ rei. ut ſicꝑtim ſit in noīatꝰ ꝑtim noīatꝰ. ſꝫ totꝰ eſt in nominatꝰ Vn̄ et locū habet in eo ꝯdictio ſiue ſtichum nō des. ſiue d̓ euictōne eiꝰ nō caueas vtibidē d̓r. Item inducit hāc actionē penitentianec diſtīguo vtrū int̓ponat̉ pactum gͦ accipiētis ⁊ dantis vel dātis tm̄. videt̉ em̄ mūt ea ſitnatura in noīatoꝝ ꝯtractuū. vt liceat penitere et ſi vtrinſqꝫ gr̄a celebrētur. ut declarantexempla ſi em̄ dedi pecūiam vt manumittasmea gr̄a fit manūiſſio tuā pecunie datio ⁊ tn̄ſi peniteo nō repetā pecūiaꝫ Idemqꝫ et ſi dedivt capuāires. hͨ tamē accipiens debꝫ ꝯſeruari indempnis ſi ſuā int̓ſit ob cauſaꝫ hanc pec̄.nō accepiſſe. vel rōne ſumptuū vel ꝯſimiliū utff. e. l. dedi. §. i. et. l. ſi pecūiaꝫ. i. ℟º. et. §. ſꝫ ⁊ ſiaccepi. caue tamen quia penite̓ poſſum an̄quāfacias vl̓ inchoaueis face̓ nō poſteaut. ff. e. l.ꝙ ſeruꝰ. Nā ibi erant ſponſalia ab accipienteꝯtra vn̄ non licet penitere danti. Item nō licvnquā penite̓ accipiēti quo miꝰ ad int̓eſſe teneatur p̄dicta rōne. quia dans iā ad impleuitꝯtractum Et idē dico in dout des et in doutfacias et in ꝑmutatione. ⁊ forte eſt ea ōre qꝛſicut debiles ſunt iſti cōtractus in ꝯtrahendaobligatōne ita in ea retinendā etiā in ꝯtͣctibꝰ