erit ꝓcurator in pͥmo caſu ꝯtingit liberatioadeoūt ſi ſoluā adiecto in ſtipulatōne inuitocreditore ꝯtingit liberatio niſi creditor ſit pͥmō lit̓. ꝯtͣ. ꝯtra me ut. ff. d̓ ſolut̉. l. v̓o. et. l. ſi itaſtipulatꝰ ſim. et. l. aliud ⁊ inſtit̓. d̓ inutil̓ſti. §.ſi qͥs alij. niſi aūt fuerit ꝓcurator ⁊ deſijt eſſeſi qͥdem ſcīa creditorem reuocaſſe mādatū nōliberor nec tn̄ repeto. quia ſciens ſolui indebitum Si aūt ignoro reuocatū eſſe mādatum. etille cui ſoluo accipiat pecūiaꝫ bona fi. i. ut dn̄oreferat eā dici poteſt me liberatū ip̄o iur̄. etꝑ eum licet falſum ꝓcuratorē q̄rat̉ dn̄i creditori ꝙ eſt notabile ꝓpter p̄cedens mandatuꝫlicet ſit finitū ut al̓ notari ſolꝫ ut. ff. de reg̓. iu.ſemꝑ qͥ tibi ꝓhibet ⁊ ꝓ emptore. l. ij. §. ſi a furioſo. Si aūt acceꝑit pecūiaꝫ aīo int̓cipiendi eānō ſum liberatꝰ ip̄o iur̄. ſꝫ ꝑ exceptōeꝫ. qꝛ iuſtaignorāciā ſolui Si tamē ante ꝯdictōeꝫ furtiuāin ꝯpetētē tūc ꝯtra ꝓcuratorē falſum cedaꝫcreditori ſꝫ ⁊ ip̄e qꝛ ſuā int̓eſt pecūiaꝫ nō eſſe īint̓ceptaꝫ habꝫ furti act̓. ex ſua ꝑſona ut. ff. deſolut̉. l. cū quis. §. i. Si vero ſoluā ei qui nūquamfuit ꝓcurator ſi qͥdem credidi me liberatum ettrāſtuli dn̄iuꝫ in accipientē. qꝛ credebam eumꝓcuratorē in rem ſuā dat̉ mͥ cōdictio indebitiꝯtra eū vt. jͣ. e. l. creditoris Si vero tradidi utreferat pecūiaꝫ dn̄o. ⁊ ip̄e acceꝑit aīo intercipiendi tenebit̉ mͥ actōe furti et ꝯdictōe furtiua vt. jͣ. de furtis. l. falc̓. et. ff. d̓ fur. falſus creditor. §. i. gi vero dedi ei. vt faciat me de liberari dabit̉ mͥ ꝯdictio ob. c. ꝯtra eū vt. ff. de cōdict̉. c. da. l. ſi ꝓcuratori. Illd̓ no. ꝙ qͥ accepitfurti nō tenet̉ ſi trāſtuliſti dn̄iuꝫ pecūie in eumut. ff. de cōdic̓. cauſa. da. l. pl̓t. licet. A. dixeritꝯtrariū ꝑ. l. an̄ pl̓t. eiuſdē. t. Item no. ꝙ vbi.cunqꝫ dixi eū teneri qͥ acceꝑit ibidē ꝯtingit liberatio ratū habēte creditorē. ut ex p̄dicta.l. an̄ pl̓t. ⁊ de cōdict̉. inde. l. ſi ꝓcurator in fi.Dat̉ aūt ꝯdict̉. indebiti ſoluenti indebitū noīeſuo ſoluendi aūt indebitū noīe alieno nō daturꝯdictio indebiti. īmo dat̉ ei cuiꝰ noīe ſolutū eſtſiue ip̄e noīatim mandauit de ſoluendo ſiue ratum habeat. nec em̄ hoc ip̄o. ꝙͣ gn̓alem ꝓcuratorem ſoluentē ꝯſtituit mandaſſe videt̉ ei deindebito ſoluendo ut. ff. e. l. ſi ꝓcurator. Si vero neqꝫ mandauit. neqꝫ ratū habuit ꝯpetit cōdictio indebiti ei qui ſoluit pecūiaꝫ ſuā noīe alteriꝰ. et īdebite. ⁊ hͨ diſtinctio aꝓpbat̉ etiā ineo qui fideiū. ſit ꝓ alio ꝓmittēte indebitā pecūiaꝫ ut. ff. e. l. inde pecūiaꝫ nec eſt ei qd̓ dictūeſt ꝯtrariū qd̓ d̓r ſoluētem indebitū noīe alteriꝰ āgere poſſe ꝯdict̓. furtiua ⁊ me ꝯdit̉. indebiti ſi ratū habeā vt. ff. de ꝯdict̉. fur. l. qm̄. qd̓em̄ dicit de ꝯdict̉. inde. ꝯſonat cū p̄dictis ſcꝫ utmͥdet̉ ad poſſeſſionē ꝯdicendam quā ille noīemeo trāſtulit in accipiētem. poſeſſio em̄ cū ſitfacti faciliꝰ tranſit quā dn̄iuꝫ ut. ff. e. indebite.§. ſꝫ et ſi nūmis et. ff. de acqͥr̄. poſ. l. i. §. ſi vir uxori. Vl̓ ſi dicas errore obſtare trāſlatōe poſſeſſionis. ſicut ⁊ dn̄ij Verū eſt tn̄ ꝙ accipiens reiindebite tradite habet poſſeſſionē ut fur. ſꝫ nōdn̄iuꝫ ut. ff. de acqͥr̄. poſirem q̄. vn̄ eam cū di.

co. quia tradita fuit ei noīe meo et indebite utdixi labebat̉ em̄ tradēs in ꝑſona accipiētis utno. in. ff. de ꝯdict̓. fur. l. qm̄ Vel dic ꝓcuratorem meū tradidiſſe noīe meo ſuos nūmos falſo ꝓcuratori creditoris putatiui. et erit planius ſoluēti dari ꝯdictōeꝫ furtiuā. qꝛ accipiensaccipit aīo intercipiendi. ⁊ mͥdat̉ ꝯdictō indebiti ad poſſeſſionem vel ꝯtra accipientem ſicreditor putatiuꝰ nō habeat ratū. vel ſi habꝫratum ille tenet̉ ꝯdict̉. indebiti ut. ff. de furt̓. ſivendidero. §. pnl̓t. et vl̓t. ꝙ dicit de ꝯdictōneindebiti fur. ē ītelligēdū qn̄ ille qͥ ſolū labebat̉in ꝑſonā eiꝰ cui ſoluit. Credebat em̄ dn̄iuꝫ ſuūcuiꝰ noīe ſoluebat debere pecūiaꝫ ticio et eunicui ſoluebat credebat ticiū eſſe cū nō eſſet. Vn̄non tranſtulit dn̄im Sic ergo agit. ꝯdict̓. fur.Sed tn̄ ſi ratā habeam ſolutōeꝫ dꝫ ꝯdict. mͥ cedere ut. ff. d̓ fur. l. ſi quis vxori. §. cū ticio ⁊. l.ſi iſ. qͥ. §. ſi ticium et. l. ſi vendidero. §. vl̓t. Vbiaūt ſolū tutor indebitū noīe pupilli īpuberis cōdict̉. eſt. et tutor poteſt ab eo ꝯtraria act̓. tutele id ꝯſeqͥqd̓ ſoluit. ſi iuſta ignorātia ſoluit īdebitū noīe pupilli Si aūt pupillo id nō imputauit vel finitatutela pubeſ factꝰ nō habeat ratam ſolutōeꝫ ꝯpetit ꝯdictio indebiti tutori utff. e. l. neqꝫ tutorem et. l. cū indebitū et. l. ſtichus. §. i. et de nouatōe ſi pupillꝰ Item dat̉ ꝯdictio indebiti qn̄qꝫ d̓ equitate ei qͥ non ſoluit neceiꝰ noīe ſolutū eſt ſꝫ ei ad quē res vel a pͥncipioꝑtinet. cū eſt indebite ſoluta vel ex poſt factodeclarat̉ ꝑtinere vl̓ ꝑtinuiſſe ut ecce poſſeſſorhereditatis ſoluit legata ex teſtō. qd̓ a principio erat nullū. vel qꝛ erat falſum. vl̓ quia ruptum poſtumi agnitōe vl̓ ab hoſtibꝰ reuerſo filio q̄ꝫ pater obijſſe fal̓o p̄ſumpſerat vl̓ alio teſtō ꝓlato. vel quia irritū capitis diminutōevl̓ ꝙ poſtea ꝓnūciat̉ in officioſum. vel erat legata debita ꝓpter eſ alienū ut. ff. ad tre. l. i. §.Iqui. vel erant ꝓ ꝑte minuta legata. quia incōdicillis alijs etiam erant relicta legatā. hisem̄ caſibus bone fidei poſ. qui ſoluit ſine culpaſua nō timet ꝑiculū huiꝰ noui cum ip̄e. ꝯueniat̉ſolūmodo in quātum locupletior eſt factꝰ dabit̉ gͦ ꝯdict̉. indebiti ei ẜm quē de hereditateiudicatū eſt nec nouū eſt vt ꝙ aliꝰ ſoluit aliusrepetat Nā ⁊ cū minor xxv. an. incōſulte adita hereditate ſolutis legatis indebitis in int̓reſt̓. nō ip̄i repetitio ꝯpetit ſꝫ ei ad qͣꝫ ꝑtinentbona ut. ff. e. l. ij. §. i. et. l. iij. ⁊ iiij. et. v. Nec diſtinguo ſoluerit legata indebita miores an tutores dūmō tutores careāt dolo. ut. ff. e. l. tutores. Si vero tutores dolo ſoluiſſent. tūc primo ꝯueniat̉ ille cui ſolutū eſt indebitū. ſꝫ eō nōexiſtente ſoluēdo ꝯueniet̉ tutor actōe de dolo vt. ff. d̓ dolo. l. iōqꝫ ⁊. l. nam ſic. ⁊ ſublato c̓cuitu dat̉ qn̄ꝫ ꝯdictio indebiti nō ei qͥ ſoluit. ſalij ut ecce ſeruꝰ inꝑfecto teſtō. dn̄i data ſibilibertate ſub ꝯdictōe ſi mͥ daret x. rogauit tevt nūmos tuos mͥdares cauſa ad implende cōdictōis qd̓ et feciſti. licꝫ em̄ videret̉ ꝙ tu ageres. mādati ꝯtra dn̄m ſerui vt tibi redderetpec. ⁊ dn̄s ſerui ꝯueniat me ꝯdict̉. indebiti tn̄