Li
deferat extra iudiciū iuſiu. Ecōtͣriomentū filij vl̓ ſerui ꝓdeſt dn̄o vl̓ patri. ſi eiusrem eē vl̓ ſibi dari. oporte̓. vl̓ eū dare nō oportere. vel quid ſil̓e iurauerint vt. ff. e. l. ſeruꝰ et.l. huic et. l. quidā ⁊. l. ſi ſeruꝰ et. l. qͣnto magiset. l. ſed ſi ſeruꝰ. et depeculo. l. depoſui. §. ſi filius Compos aūt mētis nō fruſtra apponit̉. Nāſi a ꝓdigo vl̓ ab hoīe nō ſane mētis deferat̉nulla ē delatio. vt. ff. e. l. tutor. §. ꝓdigꝰ. ꝑtinere aūt oportꝫ ad deferēteꝫ id ſuꝑ qͦ defert̉iuſiū. vl̓ qꝛ ſua res ſit directo. l̓ vtilit̓ vl̓ eiꝰ reitāquā tutor vl̓ curator vl̓ defenſor vniu̓ſitatishēat admīſtratōem. iſtis aūt deficiētibꝰ alijsꝓbatōibꝰ ſuꝑ re dubia poſſūt defe̓re iuſiū. Nāin re certa nō poſſūt face̓ graciā vt. ff. e. l. tutor ⁊. l. iuſiu. 8. vl̓t ⁊ sͣ. d̓ tͣnſactōibꝰ p̄ſes. Si vero tāquā ꝓcurator habeat admīſtratōeꝫ. licꝫei deferre ſacramētuꝫ in tribꝰ caſibꝰ .i. ſi hēatſpeciale mandatū vl̓ in rem ſuā ſit ꝓcurator.vl̓ ſi habeat lib̓aꝫ et gn̓aleꝫ admīſtratōꝫ aliasaūt nō p̄iudicabit dn̄o qͦ miꝰ ꝯueniat reū necml̓tū ꝓficit reo ſi fue̓it eis a ꝓcuratore d̓ratocautū. Nā ſi exſtipulatōe de rato agat ꝯtͣ ꝓcuratorē neceſſe hēbit ip̄e de ſuo ꝑiurio doce̓. vt.ff. e. l. iuſiu. ꝙ et. l. al̓. aut̄. et. ff. d̓ ꝓcura. l. ꝓcurator. cui lib̓a et. l. ꝓcura. tutoꝝ. Ad hancaūt doctrinā ꝑiurij videamꝰ quomō ꝑueniat̉.Sic aūt ꝑuenit̉. qꝛ cū reꝰ dicit ꝓcuratori ſe domino dāpnatū. qꝛ nō habuit ratū q̄ret ꝓcurator iuſte fuerit dampnatꝰ an iniuſte Si iniuſte.qꝛ vere dn̄o nihil debebas. g tibi non teneorqꝛ iniuria tibi facta mͥ nō debꝫ p̄iudicare. vt. jͣ.ff. de euict̓. ſi ꝑ īpruden. et. ff. re ra. ha. ſi ſineiudice. §. cū aūt. Si iuſte deieraſti FSꝫ illud q̄ri poteſt an ſtipulatio d̓ rato ſtatim ſit ꝯmiſſacū dn̄s ratū nō habuit. licꝫ nōdū ſit litē. ꝯtͣ. vl̓nōdum ſit iudicatuꝫ. ꝙ verū eſt vt tn̄ ſi poſteadn̄s ratū haberꝫ obſtaret doli exceptio agenti exſtipulatōe vt. ff. rē. ra. ha. l. qͦ em̄. §. i. Illaaūt ſtipulatio ampliꝰ nō peti. demū lit̓. ꝯ. ꝯmittit̉ vt. ff. rē ra. ha. l. ampliꝰ. Cū g vt dictū eſtſtipulatio de rato ꝯmittit̉ ꝯtͣ ꝓcuratorē ſtatīvt dn̄s nō habuit ratū. ſi quidē reus qͥ iurauitſe nō debere. mō cū ag̓. exſtipulatōe cōcedatſe debuiſſe pecūiaꝫ dn̄o quā mō ſibi ꝯpellit̉ ſoluere d̓ iure. licꝫ nōduꝫ ege̓it dn̄s. nec em̄ al̓. eāꝯpelleret̉ ſoluere ſi verꝰ ꝓcurator fuiſſet. dicendū eſt vt pecūiaꝫ illā exſtipulatōe poſſit cōſequi. hic reus licꝫ fateat̉ ſe ꝑiurū. qꝛ hͨ ꝯtingit ꝓpt̓ adu̓ſarij volūtatē qͥ fuit ꝯtentꝰ iur̄iū.et ideo nō licꝫ ꝓcuratori reo obice̓ turpitudīēꝫꝑiurij vt. ff. e. l. qui iuraſſe. et vt notaui in illogn̓ali dolū ꝓprium ⁊cͣ. Incaſu tn̄ nō agit reusſtipulatōe de rato an̄ ſnīaꝫ. ut. ff. rē ra. ha. l. ꝓcurator. §. ul̓t. Si v̓o reus nō debebat nec deierauit ag̓. ad impendia tm̄ ut. ff. rem ra. ha. l. ſiſn̄. §. cū aūt ⁊ ẜꝫm hͦ optīe exponūt̉ illa v̓ba necmultū ꝓficere ⁊cͣ. qꝛ ſi dicat ſe verū iuraſſe petet īpendia tm̄. ſi dicat ſe velle pete̓ pecūiamquā obligatꝰ eſt. dn̄o dare gͦ deierauit et itanon ꝓficit ei multū. qꝛ magis gͣuatur opinio.quā poſſit extimari ꝯmodum pecunie ut. ff. de
reg̓. iur̄. l. ſi duabꝰ. In ꝑſona aūt eiꝰ cui defertur iuſiu. nō hēt̉ diſcretio cuiꝰ ſit ſexꝰ vel etatis Nā ſiue veꝝ ſiue falſiꝫ iuratū ſit oīo cuſtodit̉ iuſiu. adu̓ſus illū qui ꝯtentꝰ eo fuit cū deferret. pupillꝰ tn̄ qͥ iurauit alia deferentē nōvidet̉ deierare vel peierare. qꝛ ſciens falle̓ nōvidet̉ id eſt nō p̄ſumit̉ ꝓpt̓ ſimplicitatē etatisut. ff. e. l. qui iuraſſe. ſꝫ non habet̉. diſcretio ſitliber an ſeruꝰ pat̓fa. an filiuſ fami. ut patꝫ exp̄miſſis. Aliud aūt iuſiu. qd̓ d̓r neceſſariū ꝯſtatpoſſe deferri ab oī hoīe. qͥ poteſt eſſe iudex. ſqn̄ a iudice deferat̉ bn̄ eſt ut videamꝰ ⁊ quid̓ſi actor nil ꝓbauerit de intentōne ſua reus eſtabſoluēdꝰ etiā ſine iuramēto. vt. sͣ. d̓ edendo..l. qͥ accuſare. nͥ in qͥbꝰ caſibꝰ lex defert reo ſacramentū ad purgatōeꝫ ſui. vt. sͣ. de his qͥ adec. ꝯfu. l. vl̓t. §. ſicubi. et. jͣ. de fide inſtru. l. vl̓tet d̓ iur̄di. lib̓a. l. vl̓t. 8. licēcia danda. ⁊ in aut̓.de inſtru. cau. §. ſi tn̄ qͥſquā. Si aūt actor. probauerit ſemiplene puta vl̓ ꝑ ſcripturaꝫ domēſticā vl̓ collacōeꝫ litt̓aꝝ vl̓ ꝑ vnū teſtē ul̓ perfugā rei qͥ finito officio debuit reſponde̓ illi n̄geſſit officiū vl̓ ꝑ ſe vl̓ ꝑ ꝓcuratorē defert̉ ſacramentū actori qͥ noue̓it veritatē rei maxīe ſires petita ſit modica ⁊ actor eſt honeſtꝰ. vt īautn̄. d̓ inſtru. cau. §. ſi vero moriāt̉ ⁊ d̓ coll̓. §.ſuꝑ h̓. §. ſꝫ ſi quis autē ⁊. ff. d̓ re. mi. l. nō oēs. §.vl̓t. et d̓ legi. tu. l. legittīos. i. R. nam ⁊ vnū teſtem dico. iduce̓ p̄ſumptōeꝫ ar. eiꝰ ꝙ legit̉. ff.de dote p̄le. theopōpꝰ et q̄ꝫ ad. t. aꝑi. l. i. §. ſivnꝰ ⁊. ff. e. ſi duo. Itē ſi duo faciūt plenā ꝓbacōeꝫ ergo vnꝰ ſemiplenā ꝓbacōeꝫ. nec obſtatꝙ legit̉. ff. de qͣſtionibꝰ. l. maritꝰ ibi em̄ nō ꝓhibuit q̄ſtionē haberi de ancilla. qꝛ nō p̄ceſſerat iudiciū. Sꝫ qꝛ ancilla n̄ debeat torq̄ri ꝯtradn̄m ſuū in pecūiaria cauſa etiā p̄cedentibꝰ iudicijs vt. jͣ. de qͣſtionibꝰ. l.jͣ. Itē ꝓpt̓ enormitatē delicti a reo ꝯmiſſi defert̉ actori ſacramētūvel iuſiurandū ſi nō poſſit q̄ ꝑdidit vel ablataſunt ei ſingula. ꝯprobare vt. jͣ. vn̄ ui. l. ſi qn̄. Itēꝓpt̓ temeritatē rei. ⁊ ī ꝓbitatē litigandi diffētur actori iuſiu. vt. sͣ. de iudic̓. ꝓperā. §. ſiue aūtal̓. aūt nͥ actor nō nouerit veritatē rei vel ſumma nō eſt modica ⁊ ꝑſona eſt ſuſpecta vel nōeſt ſuſpecta. ſꝫ reus eſt ita honeſtꝰ vt actor etſūma eſt modica defert̉ iuſiu. reo. vt abſoluat̉in ꝯtractibꝰ bone fi. ⁊ ſtricti iu. ⁊ in delicticetqͣſi delictis ꝓpt̓ regulā gn̓alem q̄. e. ff. e. l. admonēdi. ⁊. jͣ. e. l. in bone fi. hͦ tn̄ vltima regulaq̄ ē. jͣ. e. in bone fi. ꝯfuſe ponit̉ ⁊ ꝯfuſe ītelligit̉tā in reo ꝙͣ in actore ẜm ea que. sͣ. dicta ſunt inactoris ꝑſona. De qͣcūqꝫ aūt re q̄ſtio moueat̉inter ꝑtes ſuꝑ eadē deferri poterit iuſiu. ſiuede ꝓpͥetate rei vl̓ ꝑſone. vl̓ depoſſeſſione agatur. ſiue agat̉ in rem ꝑſonaliter ſiue ordinariaſiue extͣordinaria act̓. ſiue de ꝯdict̓. ꝑſone. ſit inpoteſtate vel nō. ſiue de filiacōe. ſit filiꝰ an nōvel mulier ꝯceꝑit ex defūcto an nō. Et ſiqͥdemmulieri delato ſacͣmento iurauerit ſe ꝯcepiſſeex defūcto. an nō. Et ſiqͥdem mulieri delato ſac̓mento iurauerit ſe ꝯcepiſſe ex defūcto ꝓdeſtei vt mittat̉ īpoſſeſſionē cauſa vētris nō tamē