Conſolatio
iuxta Psͣ. Miſericordias dn̄i in ęternum cantabunt? Quo vtiqꝫ cantico ingloriam gratię Chriſti cuius ſanguine liberati ſumus. nihil erit illi ciuitati iocundius. hęc Auguſtinus. Eſt igitur hęc ſūma dictoꝝ. ꝙ ſancti gaudebunt de euaſione miſeriarum. tam in recordatiōe malorum pręteritoꝝ. qͣꝫ in conſideratiōe p̨̄ſentꝭ ſupplicij reproboꝝ. Et illa recordatio fiet cum quadaꝫ obliuione ſicut p̨̄dictum eſt. Unde ⁊ Hieronymꝰ ſuꝑ Eſa.libro. xviij. Seruos inquit ſuos vocabitnomine alio. in quo qui benedictus ē ſuper terram benedicetur in deo amen. et qͥiurat in terra iurabit in deo amen. qꝛ obliuioni traditę ſūt anguſtię prioreſ. Cauſa nāqꝫ lęticię ⁊ diuinę confeſſionis erit īcęlo. quia prioꝝ anguſtiaꝝ ęterna ſuccedet obliuio. Obliuiſcēt̉ enim pͥſtina mala non obliuione memorię. ſꝫ bonorū ſucceſſione. ſicut ecōtrario alibidicitur. ꝙ afflictio horę obliuionē facit luxurię maximę. hęc Hieroꝰ. Et vt dicit Ambroſiusſuꝑ Beati īmaculati. Lętabit̉ iuſtus cūviderit vindictā. gaudens vtiqꝫ nō ꝙ īpios puniri viderit. ſꝫ ꝙ ipſe euaſerit. Tūcergo ſicut Bern̄. dicit. Ꝙ nō ex operibuſiuſticię quę fecimꝰ nos. ſꝫ ẜm ſuaꝫ miſericordiam ſaluos nos fecit. nec ſunt condignę paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gl̓iamquę reuelabit̉ in nobis. Nō ſūt vtiqꝫ cōdignę tꝑales paſſiones huiꝰ tꝑis. etiā ſivnus ſuſtineat oēs. Nec talia ſunt hominum merita vt ꝓpter ea debeat̉ ex iure vita ęterna. aut deus iniuriā eis aliquā faceret ſi non eam daret. Omnia nāqꝫ merita ſunt dona dei. ⁊ ſic homo ꝓpter ipſamagis debitor eſt deo qͣꝫ deus hoī. hęc ille. Hoc etiā gaudio ſpeciali qd̓ habebūthoīes ſancti de miſeriaꝝ euaſiōe carebūtangeli. vtpote miſeriaꝝ inexperti. Undebeatꝰ Bern̄. ſuꝑ Cantꝭ. omel̓. lxviij. Eſtinqͥt genus lęticię qḋ cęli neſcierūt niſi ꝑfilios eccleſię de quo ſcriptuꝫ eſt: Lętatiſumus ꝓ diebꝰ qͥbus nos humiliaſti. annis qͥbus vidimus mala. Placet cunctiſ
ſecuritas. ſꝫ ei magis qͥ timuit. iocūda oībus lux. ſꝫ euadente poteſtate tenebraruꝫiocūdior tranſiſſe de mortē ad vitā. vitęduplicat gratiā. ꝑs mea hęc in cęleſti cōuiuio. et ſeorſum ab his beatis ſpiritibꝰ.Omne ſiquidē opus eoꝝ eſt laudare deum. ſed deeſt laudi ſi deſint qui dicant̉:Trāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊ aquā ⁊ eduxiſti nosī refrigeriū. hͨ Bern̄. Nec ideo hͦ induco vt angelos cōꝑatiōe hominū depͥmāſed vt cōmendem circa hoīes dei miſericordiam. Nam licet vt dicit Augꝰ. ſuꝑIoh̓. omel̓. lxxij. Maioris miſericordięſit lapſos reꝑaſſe qͣꝫ iuſtos creaſſe vel cōſeruaſſe. maioris tn̄ laudis videt̉ eſſe ſemper ſtētiſſe qͣꝫ a lapſu reſurrexiſſe. p̨̄ſertimqꝛ nunqͣꝫ per ſe reſurgit homo ſꝫ erigentiſauxilio. ẜm illud Psͣ. Recordatꝰ eſt qꝛcaro ſum ſpūs vadēs ⁊ nō rediēs. Et ẜmUieronymū: Meliꝰ eſt nūqͣꝫ ęgrotaſſe.qͣꝫ poſt ęgritudinē ꝯualuiſſe. Hinc ⁊ Fulgentius de myſterio mediatoris libro. iijIn hoc inquit aīabꝰ nr̄is qͣꝫ maxime potiores ſunt angeli. qꝛ ſicut a peccatis. itaſūt ⁊ a paſſionibꝰ alieni. Qd̓ etiā ſe recte colentibꝰ ꝓmittit dn̄s dicēs: erunt ſicut angeli dei. Itaqꝫ de ſua reꝑatione ſeextollere. hoc eſt gl̓ari de infirmitate. Un̄Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. omel̓. xx. Nō deſunt aitqui nos p̨̄ferant etiā angelis. qꝛ nō ꝓ angelis inquiūt mortuꝰ eſt Chriſtꝰ. ſꝫ ꝓ nobis. ſed qͥd eſt aliud hoc dicere qͣꝫ de impietate gloriari velle. Chriſtꝰ enī ꝓ impijsmortuꝰ eſt ẜm apl̓um. in qͦ dei miſericordia cōmendat̉ nō meritū noſtꝝ. Nā qͣleeſt ideo quēqͣꝫ ſe velle laudari. qꝛ vitioſuo tam deteſtabiliter ęgrotauit vt nonpoſſet aliter qͣꝫ medici morte ſanari. Noneſt hęc noſtroꝝ gl̓ia meritoꝝ ſꝫ medicinamorboꝝ. hęc Augꝰ. Cęteꝝ licet hoīes ſancti hic legitime certātes poſt fine victorięſint angelis parificādi. ẜm illud Math̓.xxij. Erūt ſicut angeli dei ī cęlo. nō tamēgloriari debent ſub belli dubio. ẜm illudiij. Regꝭ. xx. Ne gloriet̉ accinctꝰ ęque vtdiſcinctꝰ. Et Iob. xl. Memēto belli nec