C ¶ Cxuiv

¶Conſolatio

loca eructantia flammaꝝ incendia. quęloca vocantur ab incolis ollę vulcani. īquibus animę diuerſa luunt pro qualitate meritorum ſupplicia ad hęc exequenda deputatis ibi dęmonibus. quoruꝫ ſecrebro voces iras et terrores. ſępe etiamvlulatus audiſſe dicebant plangentiumꝙ animę damnatoꝝ eriperentur de manibus eorum per elemoſynas et preces fidelium. Et hoc maxime per orationescluniacenſium indefeſſe pro defunctorūrequie orantiū. Hoc ꝑ illū albas Odilocomperit. ac per oīa monaſteria ſibi ſubiecta cōſtituit. vt ſic̄ primo die nouēbrisfeſtiuitas omnium ſanctoꝝ agitur. ita incraſtinum omniū memoria ī Chriſto qͥeſcētium celebretur. Et hic ritus ad multas eccleſias tranſijt. ſicqꝫ fidelium defūctorum memoriā ſolennizari fecit. Hęcautē narratio ſupradictę ſentētię de purgatorio atteſtatur. videlicet ꝙ illic a dęmonibus animę cruciantur. ⁊ ille quideꝫignis frequenter infernalis. vel etiā infernus appellatur. Quin etiā eiuſdeꝫ naturę vtrūqꝫ ignem exiſtimo. ⁊ quo aīę cruciantur in inferno. ⁊ quo in purgatorio.niſi ꝙ ille quidē perpetuus. iſte autem eſttranſitorius. Hinc et Turpinus in hiſtoria Raroli magni refert ꝙ dum ideꝫ Rarolus in hiſpaniam contra Argolandūſe p̨̄pararet. et apud Baionā exercitꝰ eiꝰhoſpitatus eſſet: quidam miles Romaticus nomine ęgrotus ⁊ morti proximusaccepta pęnitentia ⁊ euchariſtia cuidamconſanguineo ſuo pręcepit vt equū quēhabebat venderet et precium clericis egenis daret. Quo mortuo ipſe conſanguīneus equū centum ſolidis vendidit. ⁊ p̄cium cibis ac potibus ⁊ veſtibus velociter expendit. Tranſactis autē triginta diebus apparuit ei mortuus nocte in extaſidicens: Qm̄ res meas ꝓ redemptiōe aīęmeę in elemoſyna tibi ad dandū cōmendaui: ſcias deum omnia crimina mea mihi dimiſiſſe. ſꝫ quia iiuſte elemoſynā meam tenuiſti. ſcias me per triginta dies inpęnis tartareis fuiſſe. te autem in eodem

loco infernali vnde egreſſus ſum die craſtina ponendum. ⁊ me in paradiſo futuꝝQuibus dictis diſparuit: Tremefactusille euigilauit et cum eadem die narraretſocijs ſomniū ſuū. ſubito factꝰ ē clamorin aere velut leonū. lupoꝝ. et vrſorū. Etecce ille ſubito raptus eſt a dęmonibꝰ inlocū diuino iudicio ſibi deſtinatū. Quęſitus a ſocijs vix duodecima die ſuꝑ qͣndam montē altiſſimū mortuus iacens toto corpore colliſo inuentꝰ eſt. Qui monsquattuor dietis diſtabat a loco in quoraptus fuerat. Ibi dęmones eū ꝓiecerāttribus leucis in altum ſupra mare. hęcTurpinus. Hęc ergo deſignari poſſuntper tres pueros miſſos in fornace babylonis ꝓpter tria peccata .ſ. cogitationis. locutionis. et operis: Cum quibus angelus domini deſcendit .i. ſacerdos quemMalachias angelum domini vocat. eiscondeſcendit. ſcꝫ pro eis orando vel celebrando. et mediū fornacis quaſi ventuꝫroris flantē facit. quia vox domini. id eſtvirtus orationis flammā ignis illius intercidit. Sic igitur a peccatis cū quibuſdeceſſerūt abſoluunt̉ duobꝰ modis .ſ. pęnis atqꝫ ſuffragijs. Un̄ Beda ſuꝑ parabolas: Licet inquit vt ſcriptū eſt mortuo hoīe impio nulla ſit vltra venię ſpes.ſunt tamē qui de peccatis leuioribus cuꝫquibus defuncti ſunt abſolui poſſunt. vl̓pęnis caſtigati vel ſuoꝝ precibus vel elemoſynis ac miſſarū celebrationibus releuati. ſed hoc an̄ iudiciū. Qui ꝟo poſteaſe liberandos putant fallūtur. ⁊ forſitanad illos pertinet qḋ ſequit̉. Expectatioſollicitoꝝ ꝑibit. hęc ille.¶ De animabꝰ in ſinu Abraę collocatis. ¶ Cap. X.B hac vero pęna poſtpurgationē animę ad requieꝫtranſeūt. ⁊ etiam ille quę in hͦmundo vel innocenter vixerunt. vel a delictis omnino per pęnitentiam purgatędeceſſerunt. Sicqꝫ corporibuſ exutę poſtP 2