CC Exiij
(ſuper morte amici
pirrhum. ad extremū pythagorā dixit.Verū vt ait Belinandus vnde tantꝰerror accipere potuit initiū niſi ex peruerſa ſuggeſtione dęmonū. Hoꝝ ſiquidēoīs conatus eſt hominibꝰ perſuadere neminem ex operibus ſuis ęternalit̓ condēnanduꝫ eſſe. nec aliaꝫ beatitudinē homini ſperandam eſſe qͣꝫ fęlicitatem pręſentis vitę. vt ęternę damnatiōis timore pꝰpoſito viuat ſicut equus ⁊ mulus quibꝰnon eſt intellectuſ. Multi nimirū hodieſunt qui vellent poſt mortem aut in nihilum ẜm Epicurū reuerti. aut in iumētūẜm Platōnem vel pythagoram conu̓ti. De talibus enī dicitur Sap̄. ij. Dixerunt impij apud ſe cogitantes non recte: Exiguū eſt ⁊ cum tedio tempus vitęnoſtrę ⁊ non eſt refrigerium in fine hoīs⁊ non eſt qui agnitus ſit reuerſus ab inferis. Quia ex nihilo nati ſumꝰ ⁊ poſt hͦerimus tanqͣꝫ ſi non fuerimus. venite ergo fruamur bonis quę ſunt ⁊ vtam creatura ⁊cͣ. vbiqꝫ relinquamꝰ ſigna lęticięqm̄ hęc eſt pars noſtra ⁊ hͨ eſt ſors. Simile quoqꝫ dicitur Eſa .xxij. Comedamus inquiūt ⁊ bibamꝰ cras enī moriemIllum inqͣꝫ errorem prędictum vt dicitHelinandus fortaſſis animarū quarūdam apparitio damnatoꝝ auxit. ⁊ ſparſit in vulgus. quę quōdam diuino iudicio ſuis aut notis aut extraneis apparebant in beſtialibꝰ formis. vt aut earumcorrigerentur exēplo territi. aut grauius damnarēt̉ admoniti non correpti. ſicut dictuꝫ eſt d̓ Benedicto papa iunioPotuit enī fieri aūt quia frequēterolim ſic apparentes p̨̄ferebant ſimilitudines quaſdam beſtialiū corporū: putate ſint a rudibus homībus vera geſtarecorpora beſtiarum. Magi quoqꝫ ⁊ malefici qui ante aduentū ſolis iuſticię totū ſuis tenebris orbem nebulabāt: quibus etiam illuſtres reddebant̉ ſtupentibus cunctis ad inſolita magis qͣꝫ indignantibus ad illicita. huic errori ꝑ ſuapręſtigia vires non modicas pręſtabāt.Nam cum vel ſe vel alios in diu̓ſas ſpe-
cies tranſformarēt. putabat eos imperitum vulgus diuina quadā virtute alt̓natis vicibus de humana natura in beſtialem ruere. etiaꝫ rurſus qn̄ vellent debeſtiali in hūanam reſurgere. Sic ille iupiter magorum celeb̓rimꝰ ⁊ totius ſceleris officina apud vulgus ignobile arceꝫdīnitatis obtinuit: qui ad perpetrādosinceſtus nefarios ſe in quaſlibet formasdeformauit. Hanc etiam ſnīam irriſitOuidius dicens: Deu qͣꝫtum ſcelus eſtī viſcera viſcera cōdi: Alteriuſqꝫ aīantēaīantꝭ viuere lęto. hͨ Helinādꝰ d̓ illis erroribus.¶ De illis quę ſunt in pęnis purgatorijs. ¶ Capitulū VIIIOrro ſcd̓m veritatempanimę hūanę perpetuę ⁊ īmortales ſunt. ac per morteꝫ exutęcorporibus ⁊ ante iudicium extremū velin gaudio vel in pęna viuūt. Un̄ Hugo in. li. de ſacra. ij. Maxima inquit tormenta locum habent in imo. maximaqꝫgaudia in ſūmo. media ꝟo bona ⁊ malamixta ſunt in medio. id eſt. in hoc mūdoEſt autem ⁊ alia poſt morteꝫ pęna quędicitur purgatoria. Itaqꝫ de perfecte q̄dem bonis dubiū non eſt quin egrediētes ſtatim ad gaudia tranſeant. ſimilit̓ ⁊de valde malis qͥn ſine mora ad infernitormenta deſcendāt. De imperfecte qͦꝫbonis certum eſt ꝙ nunc interim quibuſdam pęnis vſqꝫ ad plenā videlꝫ purgationē a venturꝭ gaudijs differūtur. hecBugo. Ad hanc igit̉ pęnā purgatoriāab hac vita tranſeūt illi qui in ſtatu grędecedūt. ſed aliqͥd cremabile ſecū ferūtvidelꝫ pctā venialia. q̨̄ vocat apoſtolꝰlinum fęnū ſtipulam. vel etiam debituꝫpęnę pro peccatis ſuis mortalibꝰ nōduꝫplene ſolutū quę per dei gratiam ex ęterna cōmutata fuerat in trāſitoriā. Namvinculū culpę ſoluit dn̄s ſimplicit̓ in penitente. vinculū auteꝫ gehennę ſoluit ſb̓ꝯditione .ſ. ęternam pęnā in tranſitoriā