ſuper morte amici

dum corpus euacuat̉ vitalis quoqꝫ virtus minuitur. vnde etiam multi mortui ſūt ob hoc. Et ẜm Galienū. Diutiꝰeunuchi viuunt. quia neruo qui eis erigitur abſciſo non deſcendit ſemen iuxtaconſuetū. ⁊ ideo cōire nō poſſunt. Porro de labore nimio intelligi poteſt illudHieremię. xlviij. Quia plꝰ fecit Moabqͣꝫ potuit idcirco perierunt. Ut enim aitCato. Qd̓ caret alterna requie durabile non eſt. Et vt dicit Caſſianꝰ in. li.d̓ inſtitutꝭ monachorū. iij. Semꝑ ęqͣnimitatꝭ fatigatio quęlibet ſuſtiuetur ſi eiviciſſitudo quędam vel operis īmutatioqualiſcūqꝫ interponitur. De cibis auteꝫnociuis aut potibus dicit in regula ſuabeatus Baſiliꝰ. Quęcunqꝫ manifeſtācorporis noxam inferunt vtiqꝫ deuitanda ſunt. Abſurdum enī videtur ꝓpt̓ ſb̓ſtantiam corporis cibos ſumere ⁊ rurſuꝫper ipſos cibos corpori perniciem inferrehęc ille. De triſticia ꝟo īmoderata ē illud Salomonis quod iam poſitum eſtſupra. Spūs triſtiſ exiccat oſſa. Et illd̓Eccꝭ. xxxviij. A triſticia feſtinat mors ⁊cͣDe ſubtractione ꝟo neceſſarioꝝ arguitbeatus Bernardus fratrem Humbertum monachū ſuuꝫ iam defunctuꝫ. Nāinter multas illius cōmendationes hͦ inſerit: Si aliquid ei graue morienti accidit. hoc ideo vt eſtimo. quia minꝰ de neceſſarijs ſui corporis noſtris conſilijs acquieuit. Ideo dicit ⁊ beatus Petrus īitinerario. Obſeruādū eſt ne forte ſi nōdum decoctis cibis interrumpant̉ ſomni. mentem aggrauet corpus indigeſtuꝫ⁊ crudos exalans ſpiritus ſenſum interiorem confuſum reddat ⁊ turbidū. Rectum ergo eſt vt ſpatio competenti parsiſta foueatur quo menti corpus in reliqͥspoſſit iuſtum exhibere miniſteriū expletiſſufficienter his quę ſibi debentur. hęc illeDe hoc etiam Caſſianus vbi ſupͣ. Omnino inqͥt ꝯuenit cuſtodire ne ſomnumquem nocti ſubtraximꝰ reſumere per diēvigiliarum laſſitudine ⁊ inanitate com-

pulſi non tam requieꝫ corpori ſubtraxiſſe qͣꝫ quietis tempꝰ ad refectionem nocturnam videamur cōmutaſſe: Totumenim hoc carni proculdubio coget̉ reddere quiſquis ei non rationabilit̓ partēſubtrahere ſed totum temptauerit denegare. ⁊ non ſuperflua ſed neceſſaria voluerit amputare. hęc Caſſianus. Igitur oī hoī ſicut dictum eſt ſupra pręcipueqꝫ fideli conuenit nec mortem multum timere. nec vitam odiſſe vel faſtidire. nec ipſam ſibi morteꝫ accelerare. Utenim dicit apoſtoluſ ad Eph̓. v. Nemovnqͣꝫ odio habuit carnem ſuam ſed nutrit ⁊ fouet eam. Vnde ſicut dicit Augꝰde ciui. dei. li. pͦ. Non aliter Samſon excuſatur ꝙ ſeipſum cum hoſtibusⁱ ruinadomus oppreſſit niſi. quia ſpirituſſctūshoc ei latenter iuſſerat qui per illuꝫ miracula faciebat. Ideꝫ quoqꝫ dic̄. ꝙ necilli qui vitaꝫ ſibi nequiter extorquēt. vitam vel carnem ſuam ex affectu oderūtſed eius miſeriam tm̄ modo finire cupiunt. Illi quoqꝫ qui carnem in deſiderijsſuis nutriūt ipſam quidem affectu diligunt ſed effectu oderunt. Hinc ⁊ beatꝰBernardꝰ. Qui diligit ait pſalmiſta iniquitatem odit animam ſuam: Ego autem dico ꝙ odit ⁊ carnem. neutrum tamē odit affectu ſꝫ effectu. Sic odit ⁊ carnem ſuam freneticus cum laborat inferre ſibimet manus. Si vidiſti hoīem ſcalpere manus ⁊ confricare vſqꝫ ad ſanguinem. euidenteꝫ habes in eo ſimilitudinēanimę peccatis oppreſſam. Cedit ſiquidem voluptas illa doleri. ⁊ ſuccedit cruciatus pruritui. Nec hoc ille duꝫ ſcalperet igͦrabat ſed diſſimulabat. Sic ⁊ peccator animam ſuaꝫ exulcerat manibꝰ ꝓprijs. nō tamen īimicitiarū gratiā ſꝫ ſtupore quodam internę inſenſibilitatꝭ. Etfuſus ſiquidem animus extra ſe damnainteriora non ſentit quia nec intus ē ipſe ſed in ventre forſitan vel ſub ventre.At ꝟo cum in ſeipſam anima redieritcognoſcet qͣꝫ crudelit̓ miſera ſemetipſaꝫO 2