Conſolatio

ſcipionis: Plato quoqꝫ duas morteshominis nouit. quarū vnam natura. alteram virtutes pręſtant. Homo enī moritur cum anima corpus relinquit ſolutum lege naturę. mori etiam dicitur cumanima adhuc in corpore conſtituta corporeas illecebraſ ph̓ia docente contēnit⁊ cupiditatū dulces inſidias reliquaſqꝫoēs exurit paſſiones. Et hanc mortē dicit Plato ſapientibꝰ appetendā. Illaꝫꝟo quā oībus natura conſtituit cogi vl̓inferri vel accerſeri vetat. hͨ Macrobiꝰ.Licet igitur mors corporis vt diximꝰ amplectenda ſit. et etiā prędicto modo addiſcenda. nunqͣꝫ tamen vita faſtidiēdaeſt. nec ipſa morſ accerſiēda. Nam vt dicit Seneca epl̓a. xxiiij. Ridiculū eſt admortem currere tedio vitę. Ideoqꝫ virfortis ⁊ ſapiens non debet ē vita fugereſed exire. Idem in. li. xxviij. Nec vita tedio ſit nec mors timori vitam adducereſolet in ſui odium iners ocium. Hinc etQuintus curtiꝰ. li. iiij. Fortiū inquit virorum eſt magis morteꝫ contēnere qͣꝫ vitam odiſſe. Itē Ualerius maximꝰ. li. ixRatio inquit pręcipit vitaꝫ dilige̓ mortem nō timere. Epicurus quoqꝫ. Quidtam ridiculū inquit qͣꝫ appetere mortemcum vitaꝫ tibi metu mortis feceris inqͥetam? Ut autem dicit Hildebertus cenomanēſis. Caro quidē officiū amat viuificatiōis. tantāqꝫ cuꝫ eo pacē pepigitvt ſiquid ei contrariū venerit ⁊ implacabili odio abhorreat ⁊ curioſa ſollicitudine aduerſetur. Quę cum ita ſint tm̄ tamen amorem tamqꝫ germanū fędꝰ plerunqꝫ ſuꝑuenienteſ irrumpunt moleſtięquibus excitata caro ad viuificationisodium ſpiritum ſollicitat ad conſenſuꝫ.quia ſicut illecebrarū deſiderio. ſic pernicioſe cōmouetur anxietate ſollicitudinūQuibus dum venatrix illa delitiarumdiu ſubeſſe diu fatigari formidat. paulatī incipit tedere vitę. placetqꝫ viuificationis gratiaꝫ obiurgare. cuius obſeqͥapermixtis incōmodiſ amareſcunt. hͨ illeVerum vt dicit Lucanus. li. v. Sęui-

tia eſt uoluiſſe mori. Et iterum Martialis coquus. Hoſtem cum fugeret ſe fauinus ipſe peremit. Hoc rogo non furor ēne moriare mori. Item Galterꝰ de Alexandro. li. vi. Fortiſ animi eſt contēnerevitaꝫ Nō odiſſe tamen vitam ſed amare virorum eſt. Degeneres ⁊ quos conſtat tēdere laboris Cōpellunt̉ ad hoc vtvitam ducere vile Quid reputēt. Nonſolum autem aperta violentia mors accerſitur vt ferro vel igne vel aqua vel laqueo ſibi vitam extorquendo. verum etiam interdum in cibo vel potu vel coītuvel labore menſuram debitam excedendo. ſiue nociua ſumēdo. vel triſticiā immoderatam concipiendo. vel etiam neceſſaria naturę ſubtrahendo. Nam decibo vel potū ſuperfluo dicit̉ Eccꝭ. xxxvijIn multꝭ eſcꝭ erit īfirmitaſ. ⁊ auiditas ꝓpinquabit vſqꝫ ad choleram. ꝓpter crapulā ml̓ti obierunt qui aūt abſtinēs eſtadijciēt vitam: Et eodeꝫ. xxxi. Vigilia⁊ cholera ⁊ tortura viro infrunito: ſomnus ſanit atis in homine parco. De cōitu autem īmoderato dicitur Naum. iij.Corruēt. vel ſcd̓m. lxx. infirmabūt̉ ī corporibus ſuis ꝓpter multitudineꝫ fornicationū mulieris ſpecioſę ⁊ gr̄ę. Qd̓ licet videatur de fornicario ſolo dici concubitu. intelligi tamen recte pōt de omni licito vel illicito dumtaxat ſuperfluoUt enī dicit Galienꝰ in. li. d̓ ſanitatꝭ cuſtodia. In ſpermate ducitur ignis ⁊ aeris ſubſtantia. Ideoqꝫ cōplexio eiuſ eſtcalida ⁊ humida. generatur enī ex claropuro ſanguīe. quo pͥncipalia ⁊ ꝓpria paſcuntur ac ſuſtentantur membra: vndecum in eius euacuatione quis modumtranſgreditur. non ſuꝑeſt ſanguis quopaſcantur: Ideoqꝫ virtus hominis debilitatur. corpuſ deſiccatur. ac defectusſequitur. Idem quoqꝫ Galienus. iij. li.ſeminis. cum loquitur de coeuntibꝰ ſuꝑflue. Non inquit procedit a mēbris ſolus humor. ſed etiam ſpiritus vitalis ꝑarterias exit cum ſemine. Ideoqꝫ non ēmirum ſi ſuperflue coiēs debilitat̉. quia