eC Ch
ſuper morte amici
dicit Tullius. Nihil lachryma citiꝰ areſcit. De huiuſmōi etiam lachrymis fictꝭdicit Ouidiꝰ in. li. d̓ remedijs Ut flerētoculos erudiere ſuos. De illis autē quęꝓcedunt ex amicitia mercēnaria dic̄ Iuuenalis. Maiore tumultū plāgunt̉ nūmi qͣꝫ funera. Fingit in occaſum ſūmamdeducere veſtē. Contentꝰ vexare oculoſhūore coacto. Plorat̉ lachrymis amiſſa pecunia veris. Sciendū quoqꝫ ꝙ fortior erat ratio plangēdi mortuos in veteri teſtamēto qͣꝫ in nouo. quia .ſ. ianuaclauſa non poterāt aīę ſeꝑatę qͣꝫtūlibetſanctę ingredi cęlū. ſed oēs cōmuni decreto deſcendebāt ī infernū. ⁊ qͣꝫto magis a temꝑe apertionis ianuę diſtanteserant. tanto diutius amici mortem deplorabant. Unde Iacob pr̄iarcha cuꝫlugeret Ioſeph filiū ſuū quē eſtimabatmortuū. nolebat conſolationē reciꝑe ſꝫait: Deſcendam ad filiū meū lugēs in infernū. Beatꝰ quoqꝫ Iob dicit. xvij. Siſuſtinuero infernus domꝰ mea eſt ⁊cͣ. Etiterū ibidem. In ꝓfundiſſimū infernumdeſcendent oīa mea ⁊cͣ ¶ Moraliterautem luctus mortui ſeptem diebus. qꝛſeptem dies peccatoris qui mortuus eſtmorte culpę. ſunt ſeptē partes ꝓſperitatꝭmūdanę. videlicet pompa vel gloria ſingularis. ſcientia ſęcularꝭ. fama popularꝭ.ſanitas corꝑalis. voluptas carnal̓. abūdantia temporalis. ſecuritas mūdana.de quibus dicitur Iob. xxi. Ducunt inbonis dies ſuos ⁊ ī pūcto ad inferna deſcendūt. Iō dr̄ Hieremię. xvij. Diē hominis nō d̓ſideraui tu ſcis. Pro his ergo peccatores lugēdi ſūt qm̄ ipſa ꝓſperitate mortui ſūt. ẜm illd̓. jͣ. ad Timoth̓.v. Quę ī delitijs ē viuēſ mortua ē. Vn̄hoſ dies lugebāt Iob dicēſ vt legit̉ Iobiij. Pereat dies in qͣ natꝰ ſū. Et Hieremīę. xx. Maledicta dies in qͣ natꝰ ſumDe morte nō timēda ſed contemēda ac int̓duꝫ etiaꝫ aplectenda.Capitulū IIIEniqꝫ mors ipſa corporis licet multoſ offendat. plurimoſqꝫ terreat. reuera tn̄ ẜm ſe
timēda nō ē. ſꝫ potiꝰ contēnēda. necnonetiā int̓dū amplectenda. ſꝑ aūt vigilant̓expectāda. ⁊ cū venerit fortit̉ ſuꝑanda.iugit̓ aūt memorāda. interim etiā addiſcēda. nūqͣꝫ tn̄ accerſiēda. Iō aūt dicoẜm ſe. qꝛ nō ſolū hoīes mali qͥ de hͦ carce̓ꝑ ianuā mortꝭ ad inferni patibulū exeūtverū etiā boni ac ꝑfecti viri frequent̓ inexitu ſuo. teſte beato Gregꝭ. metuūt. nōqꝛ vitā p̨̄ſentē miſerijſplenaꝫ amittūt. ſꝫqꝛ paulopoſt id qd̓ in ꝑpetuū mane̓ debet inuenturos ſe nouerūt. iuxͣ illud Eccleſiaſtes. xij. Ibit hō in domū ęt̓nitatisſuę ⁊cͣ. Et vt legit̉ ibidē. xi. Si cecideritlignū ad auſtꝝ aūt ad aqͥlonē. in qͦcūqꝫloco ceciderit ibi erit. Hoc eſt qd̓ dicitGregꝰ in dial̓. li. iiij. Qualis hīc quiſqꝫegredit̉ tal̓ in iudicio p̨̄ſentat̉. mors autēvt dixi ꝑ ſe timēda nō eſt. Primo qͥdeꝫqꝛ nullatenꝰ euādi pōt. Ut enī ait Seneca in. li. de remedijs fortuitoꝝ. Stultū eſt timere qd̓ vitare nō poſſiſ. Idē adLuciliū epl̓a. lxxvij. Nemo tā imperitꝰ ēvt neſciat qn̄qꝫ ſibi moriēdū eſſe. ⁊ tn̄ cūꝓpe acceſſerit tergiu̓ſat̉ tremit plorat. nōnet̓ videt̉ ſtultiſſimꝰ qͥ fleuerit qḋ an̄ mille ānos nō vixerit. ęq̄ ſtultꝰ ē qͥ flet qḋ pꝰannos mille nō viuet. hͨ paria ſunt. noneris. nō fuiſti. vtrūqꝫ tempꝰ alienū ē. qͥdergo fleſqͥ ad hāc legē natꝰ es: Quid noui es: hͦ oībꝰ accidit. hͨ Seneca. Iō autēdic̄ Iob. xxx. Scio qꝛ morti tradas mevbi ꝯſtituta ē domꝰ oī viuēti. Cui etiaꝫꝯſonat poeta Ouidiꝰ in. li. metamorph̓.dicens: Oīa debent̉ morti paulūqꝫ morati. Seriꝰ aut citiꝰ mētū ꝓperamus advnū. Tendimꝰ hac oēs hͨ eſt domꝰ vltīaIdē in. li. ſine titulo. Scilicet omne ſacrū mors importuna ꝓphanat. Oībꝰ obſcuras initit illa manꝰ. Et vtiqꝫ ſic̄ dicitSeneca in thyeſte. Vitę nimis auidꝰ ēqͥſqͥs nō vult mūdo ſecū ꝑeūte mori. Ergo ſic̄ etiā dic̄ Lucanꝰ. Vors vltīa pęna ē nec metuēda nimis. ¶ Cęterū timor mortꝭ ſignū ē īfidelitatꝭ. Un̄ Cypͥanus martyr i. li. d̓ mortalitatē. Eius eſtinquit mortem timere qui non vult adad Chriſtum ire. Et eius eſt nolle ad