Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CCCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Conſolatio

officij ꝯiugalis ſororē hr̄e te ceꝑat. Hieronymꝰ Hinc pōt aſſigͣri decīa vltima repͥmi debeat hmōi triſticia. qꝛ .ſ. ſinos amici iuſti dilexerūt ī hac vita vtiqꝫ diligūt ī pr̄ia. noſqꝫ meritꝭ ſuis dirigūt ī viaUn̄ Augꝰ. in. li. cura mortuiſ gerēda.Vat̓ inqͣt q̨̄ me t̓ra mariqꝫ ſecuta ē vt mr̄viueret. abſit vt nūc vita fęliciore crudelisfacta ſit adeo vt aliqͥs cor meū angit filiū triſtē ꝯſolet̉ quē amice dilexit quęqꝫmęſtū nūqͣꝫ videre voluit. Idē ī. li. ꝯfeſſio. Dn̄e ī ſinu Abraę viuit Nebridiꝰ dulcis amicꝰ meꝰ. tuꝰ aūt adoptiuꝰ ex lib̓to filiuſ. Ibi inqͣꝫ viuit vn̄ me ml̓ta homūtionēīexꝑtū int̓rogauit. Iāqꝫ aurē ad os meum pōit ẜꝫ ſpūale os ad fontē tuū vbi fęlixſine fine qͣꝫtū pōt auiditate ſua ſapīamtuā bibit. Nec ſic arbitror ex illa īebriari vt obliuiſcat̉ mei: tu dn̄e quē ille potat memor ſis nr̄i. Augꝭ Hīc etiā dic̄ ſpōſus ad ſpōſaꝫ .i. Chriſtꝰ ad aīaꝫ. Cantꝭ. vltꝭQuę habitas ī hortꝭ amici auſcultāt te fac̄me audire vocē tuā. vbi amici ẜm glo. dicunt̉ angeli alij ſctī ī requie ſūt etnob̓ īt̓cedūt. Propt̓ dic̄ btūs Cypͥanꝰmartyr egregiꝰ. ī. li. mortalitate. ſūtlugēdi frēs nr̄i attēſiōe dn̄ica ſęculo liAlte ſtaniōēberati ſciamꝰ eos amitti ſꝫ pręmittiacrſi. A occifionē dādā gētilibꝰ vt noſ merito rep̄hēdāt qꝛ qͦs apud deū viue̓ dicimꝰvt extīctos ac ꝑditos lugeamꝰ. Nihil enīꝓdeſt ꝟbis p̨̄ferre ꝟtutē factꝭ deſtrueremerita. Cypͥanꝰ. Elegant̓ dic̄ qͦꝫ beatusAmb̓. vn̄ ſup̄ Quid te mi frat̓ amātiſſimefleā ſic ereptꝰ es vt eſſes oīuꝫ. non enīꝑdidi vſū tui ſꝫ cōmutaui. an̄ corꝑe īſeꝑabil̓ nūc indiuiduꝰ affectu. manes enī mecūac ſꝑ maneb̓. Nūqͣꝫ te prīa eripuit nec priā vnqͣꝫ p̨̄tuliſti nūc alterā p̨̄ſtitiſti.Cepi enī iam ibi ꝑegrinꝰ vbi meliormei portio ē Nūqͣꝫ ſiqͥdē ī me totꝰ fui ſꝫ ī altero nr̄m ꝑs maiorāboꝝ. vt̓qꝫ aūt eramꝰī chriſto ī ſūma vniu̓ſitatꝭ portio ſinguloꝝ ē. Itaqꝫ para frat̓ ꝯſortiū hoſpitij ne q̨̄ſo diu deſeras cupiēteꝫ tui. expectaꝓperātē. feſtinātē adiuua. ſi diutiꝰ t morari videbor accerſi. Ambroſius.

De modis et cauſis varijs mortuū lugēdi. Capitulū IIICiēdū eſt itaqꝫ triſticiaſitēſa mortē amici ſꝑ mala ē acnociua. ꝯpaſſio tn̄ etiā lachrymis ſuis bona hmōi triſticia dr̄ Ecd̓xxxviij. Atriſticia feſtinat mors cooperitꝟtutē. triſticia cordis flectit ceruicē. Abhac inqͣꝫ feſtinat mors .i. cito vel defaciliuenit aīę dānatio etiā corꝑis defectio. qꝛſpūs triſtis exiccat oſſa. vt legit̉ Prou̓b̓.xvij. Et cooꝑuit ꝟtutē .i. eneruat bn̄ agendi fortitudinē flectit cordis ceruicē .i. debilitat mētē. De cōpaſſiōe ꝟo ſumamꝰexēplū in dn̄o. qꝛ ipſe ſuꝑ Lazarū mortuū fleuit. iudęos tāqͣꝫ inſenſibiles arguit dicēs: Lamētauimꝰ plāxiſtis. vt legit̉ Patth. xi. Hīc apl̓s ad Ro.. quoſdam arguit eēt ſine affectiōe. Dauidqͦꝫ plāxiſſe legit̉ mortuoſ. ſoluꝫ filios ſꝫetiā īimicos videlꝫ Saul ſuos. ij. Regꝭ.. Et iterū Abner pͥncipē adu̓ſarij exercitꝰIbidē. iij. recte dr̄ Eccꝭ. xxxviij. Fili inmortuū ꝓduc lachrymas qͣſi dira paſſusīcipe plorare. ẜm iudiciū cōtege corpꝰ illius deſpicias ſepulturā ipſius. Rectedr̄ qͣſi dira paſſus īcipe plorare .i. ſine fiction videlꝫ ac ſi ipſe vtriqꝫ pate̓rꝭ āguſtiasqͣs moriēdo paſſus ē ille. Hęc ē enī ꝟapaſſio frat̓nę charitatꝭ q̨̄ miſerijs alienisdolet qͣſi ſuis. ẜm illud. j. Corꝭ. xij. Sipatit̉ vnū mēbꝝ cōpatiūt̉ oīa mēbra. ecōtrario ſi gl̓iat̉ vnū ꝯgaudēt oīa. Hoc ēdr̄ Roma. xij. Gaude̓ gandētibꝰ. flere flētibꝰ. Cui etiā ꝯſonat Horatiꝰ dicēsin poetria. Ut ridētibꝰ arridēt ita fletibuſaſſint hūani vultꝰ. Et vere ī luctu mortuidūtaxat boni vl̓ iuſti dꝫ affectꝰ vt̓qꝫ ꝯcurrere .ſ. dolorꝭ ac lęticię. doloris cōpatiēdoꝓpt̓ naturā. lęticię ꝯgͣtulādo ꝓpt̓ gr̄am etgl̓iaꝫ. Sic .n. btō Martino canit eccleſia. quia piū eſt gaude̓ martino. piū ē flere martinū. Hic btūs Amb̓. vn̄ ſupͣgͣuē inqͥt lachrymis ꝯͣximꝰ culpā. Aliꝰ .n. ēdolor nat̉ę. alia triſticiā diffidētię. pluri refert deſiderare qd̓ habuerꝭ luge̓ qd̓amiſerꝭ. Nec ſolꝰ dolor hꝫ lachrymas ſedhꝫ lęticia lachrymas ſuas. pietas fletū