ſuper morte amici

ex eius corpore pręter inania beniuolētięHinc ille luctus orit̉ ſiquis moriat̉ ⁊ examiſſa vita morientiū mors viuentium.Dn̄e beatꝰ qui amat te. ⁊ amicū in te ⁊ inimicū ꝓpter te. Nullū enī carū ille ſolusamittit cui oēs in illo cari ſunt qui nonamittit̉. Te autem dn̄e nemo amittit niſi qui dimittit. Hęc Augꝰ. In quibꝰ .ſ.ꝟbis duo p̨̄cipue notare poſſumꝰ. Primū .ſ. ꝙ ſicut dīna ꝓuidētia ſuꝑbis resꝯcupiſcibiles obijcit vt corruāt. ſic ⁊ electis res amabiles ſb̓trahit vt amorꝭ affectum ad ipſum reducāt. Ꝙ enī res concupiſcibiles ſuperbis obijciat ⁊ ad ruinātrahat. plane dicit beatus Gregꝭ. in expoſitione illiꝰ verbi Iob. x. Propter ſuperbiā qͣſi leenā capiēs me. ſenſuſ ē ꝙ inhac vita diligēdi ſūt hoīes tanqͣꝫ in carne mortales. Unde Seneca in epl̓ariſuo ad Luciliū. Non affligit̉ ſapiensamiſſione liberoꝝ. non amicorū. eodemenī animo fert illoꝝ mortem quo expectat ſuam. Mihi quidem amicoꝝ defūctorū cogitatio dulcis ac blanda eſt. illos enī habui tanqͣꝫ amiſſurus ⁊ amiſitanqͣꝫ habeā. Idem in libro de remedijsfortuitoꝝ. Stultus eſt qui mortē mortaliū deflet: Nihil enī hoc nouū aut mirum eſt. Hinc vt Symachus patritius in epl̓ari ſuo dic̄ ꝙ Anaxagorā ph̓mgrauis de filio nūcius a diſputationibꝰnon retraxit. De hoc enī refert Ualeriꝰmaximꝰ ꝙ audita filij morte Anaxagoras: nil inqͥt inexpectatum mͥ annūciasego enī illū ex me natum ſciebā eē mortaleꝫ. Et poſtea ſubiūgit Baleriꝰ. Hācvocē ſi quis efficacit̓ receꝑit ita liberoseſſe ꝓcreandos nō dubitabit vt meminerit. ſicut mori neminem qui nō vixeritita nec aliquem viuere poſſe qͥ morituruſnon ſit ¶ Ut aūt et de ſcripturisdīnis ꝓducam exēpla nobilitatꝭ veſtrę.modeſtia vr̄a recolere debet illud memorabile factū p̨̄clari regis ac deo familiarꝭDauid cui nimiꝝ incerta ⁊ occulta ſapientię ſuę manifeſtauit. Hic enī cum profilio ſuo ęgrotāte vt legitur. ij. Regꝭ. xij.

ſe coram dn̄o ieiunijs ⁊ lachrymis afflixiſſet. mox vt de illius mortē nūciū audiuit. de terra ſurgens lachrymas abſterſit. ⁊ tamen requiſitus reſpondit. ꝓpt̓ infantem cuꝫ adhuc viueret ieiunaui ⁊ fleui. ſi forte dn̄s eum donaret mihi: Nūcautem quia mortuus eſt. nunqͣꝫ eum potero reuocare: Ego magis ad eum vadam: ille ꝟo non reuertetur ad me. ſic gͦfecit apponi menſam ⁊ comedit. ⁊ conſolatus eſt Berſabee vxoreꝫ ſuam. Sꝫ etidem rex poſtmodū vt legitur eodem. xixcum filiuꝫ ſuū Abſalon extinctum lugeret ⁊ incedens operto capite clamaret:Abſalon fili mi. correptus a Ioab pͥncipe militię ſuę protinus ſurrexit ⁊ in portaſedit. ſicqꝫ familiam ſuam deſolatā alloquens confortauit. ¶ Aīad uertatquoqꝫ veſtra regalis ſolertia ꝙ virumaliquē dumtaxat excellentia officij p̨̄ditum nedū tam illuſtri dignitate nobilitatum mīme decet cōtinuare pro tali tāfemineo more luctū. Nam ⁊ ꝓph̓a Ezechiel vt ſupra dictum eſt vxorem defunctam ꝓhibet̉ a deo plangere. Et Aaronſūmus pontifex vt legitur Leuitꝭ. x. filioſſuos Nadab ⁊ Abiū igne conſumptoſprohibet̉ lugere. Sic enī loquit̉ Moyſes ad eum ⁊ ad filios eius: Eleazar etXthamar: capita veſtra nolite nudare⁊ veſtimenta nolite ſcindere ne forte moriamini ⁊ ſuper oēm cętum oriatur indignatio. ⁊ fratres veſtri ⁊ omnis domꝰ iſrael plangāt incendiū qd̓ dn̄s ſuſcitauit: Oleum quippe ſanctę vnctionis eſtſuper vos. Hinc etiā nūc dn̄s papa vtdicitur ad nullū mortuū ingredit̉. Sicenī eodem. xxj. legit̉. Pontifex ad omnem mortuū non ingredietur. nec etiamſuꝑ patre ſuo ⁊ matre mortuis cōtaminabit̉. qꝛ oleū ſanctę vnctionis ſuꝑ eumeſt. Deniqꝫ ſicut dicit beatꝰ Ambroſiusin li. ij. d̓ morte ſatyri fratris ſui: Litioꝝferuntur eſſe p̨̄cepta quę mulierū veſteꝫindure viros iubeant ſi męrori indulgeant eo ꝙ mollē ⁊ effemīatū iudicauerūtin viro luctum. Deforme eſt enī eos quiN 2