Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CCXCIXr
Einzelbild herunterladen
 

Filiorum regalium

quaſi canticū nouū ante ſedē dei qd̓ nemo poterat dicere niſi hi qui cum mulieribus ſūt coinquinati. virgines enimſunt. Tertia vero in pedibus. de qua ibidem ſubiungit̉. Hi ſequunt̉ agnū quocūqꝫ ierit. Un̄ canit eccleſia chriſto virginū ſponſo: Qui paſcis int̓lilia. ſeptꝰchoreis virginum ſponſas decorās gloria. ſponſiſqꝫ reddēs pręmīa. Quocūqꝫpergis virgines ſequūtur atqꝫ laudibuspoſtte canētes curſitant. hymnoſqꝫ dulces perſonant. De hoc itaqꝫ cātico choro virginum ſequente ſponſum. diciturHieremię. xxxj. Uirgo iſrael adhucronaberis tympanis tuis egredieris inchoro ludentium. Et paulo pꝰ: Tunctabitur virgo in choro ⁊cͣ. Ideo ſcribitHieroꝰ ad Buſtochium virginē: Egredere inquit pauliſper de carcere corporiſtui pręſentis laboris mercedē ante oculos tuos depinge. quā oculꝰ vidit. necauris audiuit. nec in cor hominis aſcendit: Qualis erat illa dies. cum tibi Maria non ſoror moyſi. ſed mater dn̄i chorꝭoccurret comitata virgineis. poſt mare rubrum Pharaone ſubmerſo cuꝫ exercitu ſuo tenens tympanum pręcinet reſponſuris: Cantemus domino. glorioſeenim magnificatꝰ eſt ⁊cͣ. Tunc Tecla intuos lęta volabit amplexus. tunc ipſeſponſuſ tibi occurret ac dicet: Surgepera amica mea ⁊cͣ. Tunc etiam angelimirabuntur dicent: Quę eſt iſta q̨̄ aſcēdit ⁊cͣ. hęc Hieroꝰ. Propt̓ hęc omniadicitur in libro Sapien̄. iij. Fęlix ſterilis coinquinata quę neſciuit thoruꝫ in delicto. habebit fructum in reſpectione animarum ſanctarum. Et recte virgines p̨̄cęteris a domino decorabuntur. quia p̨̄cęteris in eis glorificat̉. iuxta illaꝫ Auguſtini ſententiā in ſermone de virginibus:Ꝙto inqͥt fragilior eſt ſexus. qͣꝫto infirmius vaſculū qd̓ reportat ex hoſte triūphūtanto maiori diabolus opprobrio cōfuſionis induitur. tantoqꝫ mirabilior deꝰin ſanctis ſuis agnoſcitur. tanto etiā rexmartyꝝ chriſtus in pugnatricibꝰ ſuis io-

cundius delectat̉. hęc Augꝰ Ueruꝫad hoc vt virginitas tanto fulgeat decōre. quattuor oportet in ea concurrere. videlicet ut ſit voluntaria. integra humilis finalis. De pͥmo dicit Chryſoſtōꝰſuꝑ Math̓. li. ij. Illa glorioſa eſt continētia quā tranſgredi poteſt neceſſitas vel corporis debilitas. ſed quāꝑlectit̉ ſancti ꝓpoſiti volūtas. Hinc etHieroꝰ ad Euſtochiū: Cur inqͣt de virginibus pręceptū habet apl̓us? quiamaioris eſt meriti qd̓ cogitur offertur. vnde virgo fuit ipſe. ex pręceptoſed ꝓpria voluntate. De his tn̄ qui neceſſitate virginitatē aut pudicitiam ſeruant. dicit Proſper in li. de vita contēplatiua. iij. Quoſdā pudicos aut temperatio corporum facit. aut timor ſupplicijtemporalis. ab īpudicitię actione ſuſpēdit. aut occaſio negata deſtituit. Sed licet neceſſitate pudici ſint. voluntarietamen primi ſi de beneficio naturę ſuedeo gratias agunt. ſecundi ac tertij ſipudice viuere conſueſcunt in virtutemde neceſſitate proficiūt. paulatim ipſiꝰpudicitię delectatione creſcēte pudici veracit̉ fiūt. De ſecūdo .ſ. de integritatedic̄ apl̓us.. Corꝭ. vij. Mulier innupta virgo cogitat q̨̄ domini ſunt. ut ſit ſancta corꝑe ſpū. Un̄ Hieroꝰ ad Euſtochiū. Etiā inqͥt ſi corꝑe ſit virgo. an ſpūꝟgo ſit neſcio. Apl̓us aūt ꝟginē ſic diffinit. in corꝑe ſpū ſctā ſit. hęc HieronyꝰIn duobꝰ itaqꝫ gloria ꝟginitatꝭ ī ꝟginibus minuit̉ vel aufert̉. videlicet ſi vel carne tm̄ ꝟgo ſit mēte. qꝛ .ſ. ꝓponit nubere. vel ipſa ꝟginitatē ꝯſeruat ſtudioinanis glorię. ita intꝰ habet gloriācōſciētię. De primo dicit Augꝰ in li. deviduitate. Fęlicior videt̉ mulier nupta qͣꝫ ꝟgo nupt̉a. habꝫ .n. illa qd̓ iſta adhuc cupit. p̨̄ſertiꝫ ſi nōdū ſpōſa cuiuſqͣꝫſit. Illa vni ſtudet placere cui data eſt.hęc de multis incerta cui danda eſt. Illa igitur virgo merito coniugatę preponitur. quę nec multitudini ſe amandāponit. amorem vnius ex multitudine