Laudes

limina proꝑare d̓ſiderabat. pręꝑatiſqꝫneceſſarijs ītineri ſub luce diei qͥ iter aggredi debuit cū ſua concubina voluptate carnis deuictus dormiuit. Ut gͦ paululum ī itinere cū ſocijs ꝓceſſit antiquꝰhoſtis in angelū lucis ſe trāſfigurans inſimilitudinē ſancti Iacobi ſe oſtendit.Dixitqꝫ illi: Scias ꝙ ꝓ malis actibustuis iam non potes ſalutē conſequi. niſifeceris quę dico tibi: Abſcide genitaliatua pͥmū. de hinc interfice temetipſuꝫ. etob hoc habebis a deo p̄miū. Ille putāseum veraciter eſſe ſanctū Iacobuꝫ. virilia ſibi abſcidit. ferrūqꝫ ꝑ guttur ſuū trahens ſeipſum lętalit̓ vulnerauit. Aīamitaqꝫ defuncti rapuit eiꝰ deceptor cumſuis ſatellitibꝰ. ita ſe prędam cepiſſe nōmodice gauiſus eſt. Nutū ꝟo dei dumtranſirent ſecus eccl̓iaꝫ beati Petri. venit ei obuiam beatus Iacobus aſſūptoſecū ⁊ ſancto Petro dixitqꝫ dęmoniace cohorti: Cur tuliſtis aīaꝫ ꝑegrini meiQui cum in eū ꝓferrēt. quicqͥd mali poterant ⁊ ad extremū ꝙ ꝑemiſſet ſeipſumdixit eis: Scitote qꝛ de ipſius ꝑditionenon gaudebitꝭ. qm̄ illum ſub mei ſpē decepiſtis. ⁊ hoc quod ipſe fecit quaſi mihiobediens ſimplicit̓ egit. Ꝙ ſi contra reluctamini eamus ad iudiciū ſanctę Marię genitricꝭ dei. Cum igitur ob hoc antegenitricem dei veniſſent. ⁊ quid d̓ hac reſibi placeret inqͥrerēt. ipſa virgo pietateplena iudicauit aīam ad corpus deberereuerti. vt de malis quę egerat poſſet pęnitendo purgari. Sic ergo beatę virginis ⁊ apl̓i meritꝭ anima redeūte ad corpꝰhomo reuiuiſcēs inuenit ſe ſanū tātūqꝫcicatriceꝫ pro teſtimonio remanſiſſe vbiguttur fuerat deſecatum. Porro virilia membra quę ſibi dempſerat non ſūtei reſtituta pręter vnū foramen paruuꝫper quod mingebat. Hic itaqꝫ de morte quaſi de ſomno graui ſurgens dei beneficioꝝ ⁊ matris eius non īmemor abiens in cluniacū factus eſt monachꝰ multiſqꝫ diebus in dei ſeruitio vixit deuotꝰ

¶ De puella quā per viſum edocuit et triceſimo die vocauit.Gregorius papa in dialogo.Capitulum CXXXIIIRobus dei famulus d̓ſorore ſua Muſa noīe puellaUparua narrare cōſueuit ꝙ ei qͣdam nocte per viſionem ſancta genitrixdei apparuit ⁊ coęuas in albis veſtibuspuellas oſtendit. Quibus cū illa miſceri appeteret ſed eis ſe iungere non auderet. beata virgo ab ea requiſiuit an vellet cum eis eſſe. ⁊ in eius obſequiū venireCui cum illa diceret. volo. ꝓtinuſ ab eamandatū accepit vt nihil vltra leue autpuellare ageret. ſciens ꝑ oīa ꝙ int̓ eaſdem quas viderat ꝟgines ad eiꝰ obſeqͥum die triceſimo ꝑueniret. Quibꝰ viſisin cūctꝭ moribꝰ ſuis puella mutationē accepit. ⁊ oēꝫ a ſe puellarꝭ vitę leuitatē magna gͣuitatꝭ manu deterſit. Cunqꝫ parētes ipſius ſic eā mutatā mirarent̉. requiſita rem retulit. ⁊ qͥd ſibi btā dei genitrixiuſſerit. ⁊ qͦ die ad eiꝰ obſequiū itura eētindicauit. Itaqꝫ poſt vigeſimūqͥntū diēfebris eā corripuit ⁊ die triceſimo btīſſimam ꝟgine cū p̨̄fatꝭ ad ſe venire ꝯſpexitCui ſe vocāti reſpōdere cepit. ac dep̄ſſisocul̓ velocit̉ aꝑta voce clamauit: Eccedn̄a venio. ecce venio. In qͣ voce ſpiritum emiſit.¶ De monachis hieroſolymitanis quoꝝ inopię bis ſubuenitGregorius turonenſis ep̄us.Capitulum CXXXIIIIO naſteriū eſt ī hieruſalem nō modicā hn̄s monachorū ꝯgregationē. vbi cuꝫ aliqn̄victualia defeciſſent. Iāqꝫ biduū abſqꝫrefectiōe trāſiſſent. vociferati ſūt ad abbatē vt vel eis ciboſ daret vel eos ꝑ locaqͥbꝰ vitā ꝓtege̓ poſſent abire ꝑmitteret:Alioqͥn inquiūt te inconſulto abſcedimus ne fame pereamus. Quibus ille:Oremꝰ inqͥt fratres. Nec enī fieri pōt vtdeficiat triticū in eius monaſterio q̨̄ vitę