ECcxxxx

Uirginis Marie

Regrediens aūt Baſilius in ciuitatē ⁊cōuocans oēꝫ multitudinē narrauit eisverba imperatoris ⁊ optimū conſiliū dedit eis dicēs: Pecuniā frēs ad nihil reputate ⁊ ſaluti vr̄ę ꝓuidete. vt ſi tyrānodatū fuerit tempus muneribꝰ eū placemus. Qui abeuntes in domos ſuas quęhabebāt vnuſqͥſqꝫ in manibꝰ cū alacritate attulit ad ſanctū antiſtitē. auri .ſ. ⁊ argenti. lapidūqꝫ p̄cioſoꝝ infinitā multitudinē qui poſuit in theſaurario ſuꝑſcribens vniuſcuiuſqꝫ nomē dicēs eiſ: Potens eſt dn̄s ⁊ illū attrectare. ⁊ vob̓ propria reſtituere. Statimqꝫ p̨̄cepit clero etoī ppl̓o ciuitatꝭ cū mulieribꝰ ⁊ infantibusaſcēdere in montē didymi in qͦ templūerat genitricꝭ dei. ⁊ tribꝰ diebꝰ ſuſcipientes ieiuniū poſtul auerūt a deo diſſipariimꝑatoris iniqͥ ſenſū. Adhuc illis ī orone vigilantibꝰ cōtrito corde. vidit Bafilius in viſu multitudinē militię cęleſtiſin monte hinc ⁊ inde. et in eoruꝫ medioſuꝑ thronū gl̓ioſū quādā ī habitu muliebri ſedentē ad ꝓxime ſibi ſtantes magnificos viroſ dicētē: vocate mͥ Mercuriū ⁊ ibit interficere Iulianū multa blaſphemātem in deū ⁊ filiuꝫ meum. Itaqꝫſctūs ille cū armatura ſua venit ⁊ iuſſusab ea velocit̉ abijt. Similē viſionē neciſIuliani vidit ipſa nocte Libamꝰ ſophiſta cū in ꝑſide eſſet. ⁊ quęſtoris dignitatem ageret. Expaueſcēs gͦ magnꝰ Baſilius a ſomno expergefactꝰ in ciuitatē cūEubolo ſuo vēit. ⁊ ſctī Mercurij martyriū adijt. in qͦ ⁊ ipſe iacebat ⁊ eiꝰ ꝯſeruabant̉ arma. Quę cū ille quęrēſ nō inueniret cuſtodem vocauit ⁊ vbi eſſent inqͥſiuit. Qui aſſerebat cuꝫ ſacr̄o veſperi eaibi fuiſſe vbi ꝯſeruabāt̉ perpetuo. Itaqꝫviſioni Baſilius credidit ⁊ ad montemoībus adhuc dormiētibꝰ cū gaudio recurrit. Quos excitans ⁊ ad orationē exhortans. reuelationē ſibi factā ⁊ tyrannū eadē nocte interfectū illis euāgelizauit. Deinde cū oībꝰ gr̄as agēs in ciuitatem redijt ad martyriū ſancti Vercurijveniēs lancea illius ſanguine madidaꝫinuenit. ⁊ iterū cuꝫ oībꝰ deo gr̄as agens

cunctos in magnā eccl̓iaꝫ venire ⁊ participare dīnis myſterijs imꝑauit. Oī aūtppl̓o feſtiuitatē agente vſqꝫ ad finē qͣttuor dierū oībuſqꝫ ī eccl̓ia cōgregatꝭ. ecce Libamꝰ Iuliani queſtor venit ī ciuitatem ⁊ ad eccl̓iam vſqꝫ ꝑueniēs nūciauitimpiā tyrāni mortē dicēs: Cū eſſet Iulianus ſecus eufratē fluuiū relicta nocteſeptē militū excubię cuſtodirēt eū. milesqͥdam ignotꝰ cū armis ſuis venit eumqꝫlancea valido ac terribili impetu ꝑfoditqui ſubito aſcēdēs nuſqͣꝫ cōparuit. Illeꝟo miſerrimꝰ dirā ⁊ horribilē vociferationē emiſit. ⁊ cū blaſphemo clamore expirauit. ¶ Hugo floriacen̄. Cū enīmoreret̉ cepit Chriſtū deū blaſphemareac dice̓: Viciſti galileę. viciſti. ⁊ ī hisvocibꝰ miſer ſpiritū efflauit ¶ Amphilochius. Narrauit etiā Libamꝰ viſionem ꝑ ordinē quā ipſe p̨̄dicta nocte viderat ꝓcidenſqꝫ genibus Baſilij baptiſmū poſtulabat. qd̓ cuꝫ obtinuiſſet cōtectalis Baſilij factꝰ eſt. Craſtina ꝟo diep̨̄cepit. Baſilius oēs pecuniā ſuā recipere. Qui dixerūt oēs vna voce: Si mortali imperatori hͦ voluimꝰ tribuere. ne ciuitatē nr̄aꝫ deſolaret. multomagꝭ Chriſto īmortali qͥ a tāto nos interitu redemit offerri ea oportet. Ecce ī māibꝰ tuisſunt oīa. ſicut tibi deꝰ iuſſerit a ge. Quiadmiratꝰ eoꝝ magͣnimitatē tertiā partēetiaꝫ nolētibꝰ tribuit. ⁊ de reliqͦ oē p̄ſbyteriū cuꝫ ciborio ornauit ¶ Caſſiodorus ī hiſtoria triꝑtita. In antiochia ꝟo cū audiſſent mortē Iuliani publicani feſtiuitatē celebrauerūt dicētesin theatriſ cū exultatiōe: Paxime fatuevbi ſunt vaticinia tua. vicit deus. vicit ⁊Chriſtus eius.De ꝑegrino cuiꝰ aīaꝫ ad corꝑreuocauit Hugo abbaſ cluniacen̄. ¶ Capitulū CXXXIIRater quidaꝫ nomineGiraldus ī monaſterio cluniacenſi degebat qui quadaꝫ diedum adhuc laic eſſet ad ſancti Iacobi