Uirginis MarieCCxxixx

⁊ videbo viſionē hāc magnā. Magnaplane viſio. rubus ardens ſine combuſtione. magnūqꝫ ſignū mulier illęſa manens amicta ſole. Non eſt enī potentiamulierꝭ vt ſuſtineat amictū ſol̓. Non eſthūanę ꝟtutꝭ. nō angelice qͥdē. ſꝫ cuiuſdāſb̓limiorꝭ: Spūs inqͥt ſctūs ſuꝑueniet īte. ⁊ tanqͣꝫ rn̄det illa. qꝛ ſpūs ē deꝰ ⁊ deus nr̄ ignis cōſumēs. Virtus inqͥt nonmea nō tua ſꝫ altiſſimi obūbrabit tibi.Nihil itaqꝫ mirū. ſi tali vmbraculo talēetiā mulier ſuſtineat amictum. Amictaplane lumīe ſicut veſtimēto. Hīc ⁊ apl̓sait: Induimini dn̄m Ieſum chriſtum.Qeiꝰ charitaſ et miſericordiaerga oēſ ē copioſa. Ide in eodeCapitulū CXXIXEniqꝫ copioſiſſima charitate btīſſima ꝟgo mr̄ ſapientibꝰ ⁊ inſipiētibꝰ debitricē ſe fecit oībꝰ ſinū mīę aꝑuit vt d̓ plenitudineeiꝰ accipiāt vniu̓ſi: Captiuꝰ redēptionēęger curationē. triſtis ꝯſolationē. pctōrveniā. iuſtꝰ gr̄aꝫ. angelꝰ lęticiā. tota deniqꝫ trinitas gl̓iaꝫ. filij ꝑſona carnis ſubſtantiā. nec ē qͥ ſe abſcōdat a calore eiusPutaſne ipſa ē mulier amicta ſoleſa nimirū ſibi velut alterū ſolē induit. qꝛſic̄ ille ſuꝑ bonos ⁊ malos indifferēt̓ orit̉ſic ipſa qͦꝫ p̨̄terita merita non diſcutit ſꝫoībꝰ exorabilē ⁊ clemētiſſimā ſe exponit.oīumqꝫ neceſſitates ampliſſimo qͦdā affectu miſerat̉ ¶ Idē de eodē. Mulier gͦ vt dictū ē int̓ ſolē ⁊ lunā eſt Mariaint̓ Chriſtū ⁊ eccl̓iam. Ꝙ pia mediatrixmīę ſinū aꝑuit oībꝰ vt oēs accipiant deplenitudine ipſiꝰ. O mr̄ mīę ꝑ ipſuꝫ ſanctiſſimū tuę mētꝭ affectū tuis pedibꝰ prouoluta luna deuotꝭ ſupplicatiōibꝰ interpellat. vt ſolis iuſticię gr̄am tuo mereat̉obtentu. Sileat aūt mīaꝫ tuā ꝟgo beata ſiqͥs ē qͥ eā inuocatā in ſuis neceſſitatibus ſibi meminerit defuiſſe. Nos qͥdemtui ſeruuli tibi cōgaudemꝰ in ꝟtutibus

cęterꝭ. ſꝫ in hac potiuſ nob̓ ipſis laudamꝰꝟginitatē. miram hūilitatē. ſęd mīa miſeris ſapit dultius. hāc amplectim charius. recordam ſępius et crebrius īuocamus. Hęc ē enī quę totiꝰ mūdi reparationem obtinuit. ſalutē oīuꝫ impetrauitQuis tā dē o bn̄dicta mīę tuę longitudinem ⁊ latitudinē. ſublimitatē ⁊ ꝓfundum inueſtigare poſſit? Longitudo enīeiꝰ vſqꝫ in diē nouiſſimū ſubuenit vniuerſis eaꝫ inuocantibꝰ. Latitudo eiꝰ replet orbē terrarū. vt tua qͦꝫ mīa plena ſitoīs t̓ra. Sublimitas eius ciuitatis ſuꝑnę ruinas inſtaurauit. Profūditas qͣꝫſedētibꝰ in tenebris ⁊ vmbra mortꝭ redēptionē obtinuit. Sit ergo tuę pietatisipſam quā apud deū gr̄am inueniſti. notam facere mūdo ſanctꝭ p̄cibus tuis obtinēdo reis veniā. ęgris medelā. puſilliscorde robur. afflictis conſolationē periclitantibꝰ adiutorium ⁊ liberationem.Exemplū in Theophilo queꝫa lapſu mirabilit̓ reꝑauit. Fulbertus carnocen̄ epiſcopus.CapitulūCXXXEc itaqꝫ chariſſimi maHter mīę ſicut iam ſuꝑius dictūeſt materna dignitate facta eſt⁊ erga ſuperos imperioſa ẜm charitateꝫ⁊ ſuꝑ inferos per diſtrictionē. Un̄ plurima ſcripta ſunt exemploꝝ argumenta d̓quibus pͥmitꝰ vtrimqꝫ placet cōmemorare ſingula. Ipſa ſiqͥdem olim in auxilium magni pr̄is Baſilij ſctm̄ angelummiſit ⁊ mortuū ſuſcitauit qͥ ꝑſecutoremeiuſ Iulianū apoſtatā male viuentē peſſundedit. ⁊ hͨ hiſtoria nota eſt. Ipſa eſtquę te o peccator quondaꝫ Theophilepęnitentē ſeqꝫ ſuppliciter inuocantē abipſis diaboli faucibus potenter eripuit.tibiqꝫ male traditū de tua mancipatione chirographū in pignus libertatis reſtituit. Verum quid grauem̄ huiꝰ lapſireꝑationē enarrare cū oꝑep̄ciū ſit audire? Hic gͦ Theophilꝰ vicedūſ olī cuiꝰ dā