Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CLXXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Clxxymi

Quartiis

indeclinabilē liberatū. Eo. n. potētiꝰ erit peccare poterit. Carebūt aūt malisoībꝰ ita ut penitꝰ deleāt̉ de eoruꝫ ſenſibꝰEa tn̄ potētia ſciētię q̨̄ magna in eis erit ſolū ſua p̨̄terita ſꝫ etiam dānatoꝝ eosſempit̓na miſeria latebit. Alioqͥn ſi ſemiſeros neſcituri fuiſſe ſūt. quō mīas domini in ęternū cātabūt? cātico ī gloriāgr̄ę chriſti cuiꝰ ſanguine liberati ſumus.nihil erit profecto illi ciuitati iocūdius.ibi ꝑficiet̉ qd̓ ait dn̄s: Uacate videteqm̄ ego ſū deꝰ. Ipſe qͥppe finis erit deſiderioꝝ nr̄oꝝ. ſine fine videbit̉. ſine faſtidio amabit̉. ſine fatigatiōe laudabit̉.Hoc munꝰ. hic affectꝰ. hic actꝰ ꝓfecto ſicut ipſa vita ęterna coīs erit oībꝰ.Ꝙex p̨̄ſentiū exhibitiōe bono firma ſit expectatio futurorūCap CX IXXipſis aūt bonis quę īhac etiā vita deꝰ ꝯferre deſinit miſeris: vtrunqꝫ ꝑpēdi pōtqͣꝫta bona ꝯferet electꝭ ſuis ī ęt̓no regnobtīficādis pręt̓ artes bn̄ viuēdi. ad immortalē fęlicitatē ꝑueniēdi q̨̄ ꝟtutes vocabāt̉. ſola dei gr̄a q̨̄ ī chriſto ē filijsmiſſionis regniqꝫ donāt̉: Nōne hūanoingenio tot tāteqꝫ artes ſūt īuētę exercitatę partim neceſſarie ꝑtim volūtarie vt excellēs vis mētꝭ atqꝫ rōis in his etiaꝫrebꝰ qͣs ſuꝑfluas. īmo ꝑiculoſas ac ꝑuitioſas appetit. qͣꝫtū bonū habeat ī natura vn̄ iſta potuit vel inuenire vel dicerevel exercere teſtet̉. Iam ꝟo in ipſo corꝑeqͣꝫuiſ nobis beluis mortalitate ſit cōemultiſqꝫ illaꝝ infirmiꝰ ꝯſtet. qͣꝫta deibonitaſ. qͣꝫtaqꝫ ꝓuidētia tāti creatorꝭ apparet. Nōne ita ſūt ī eo ſenſuū loca cęteraqꝫ mēbra diſpoſita ſpecies ipſa figura ſtatura totiꝰ corꝑis ita modificata utad rōnal̓ aīę mīſteriū ſe indicet factū .n. ut aīalia rōis exꝑta videmꝰ ī ter ꝓna ſic creatꝰ eſt. ſꝫ erecta in cęlūcorꝑis forma eūqꝫ q̨̄ ſurſū ſūt ſapere admonet. Porro mira mobilitas linguęac manibꝰ attributa ad loquēdū ſcri-

bēdū apta. nec ad oꝑa plurimaꝝ artiū officioꝝ. nōne ſatꝭ on̄dit qͣli aīę utẜuiret tale ſit corpꝰ adiūctū? Deniqꝫ nihil vtilitatꝭ videmꝰ ī corꝑe creatū qḋhabeat etiā decorꝭ locū. qd̓ meliꝰ ꝑpēderemꝰ ſi nūeros menſuraꝝ qͥbꝰ int̓ ſe cūctaꝯnexa ſūt coaptata noſceremꝰ qͥbꝰ .ſ.aptatio q̨̄ armonia gręce dr̄. tāqͣꝫ organicuiuſdā extrīſecꝰ ītrinſecꝰ totiꝰ corꝑisefficit̉. Qui vtiqꝫ ſi noti eſſe poſſent interioribꝰ qͦꝫ viſceribꝰ q̨̄ nullū decꝰ oſtētāt̉vt ē tāta ꝑplexitas venaꝝ atqꝫ numero viſceꝝ ſecreta vitaliū ita delectaretrōis pulcritudo ut formę apparēti q̨̄ocul̓ placet ipſiꝰ mētꝭ q̨̄ ocul̓ vtit̉ p̨̄ferret̉arbitrio. Sūt aūt q̨̄dā ita poſita ī corꝑeut decorē habeāt tm̄ etiā vſū ſic̄millas habet pectꝰ virile. ſic̄ barbā facieſquā munimēto pure facies indicātfęminaꝝ. qͣs vtiqꝫ infirmiores muniri tutiꝰ ꝯueniret. Si nullū ē mēbꝝ ī his ꝯſpicuis vn̄ ambigit nemo ita ſitalicui oꝑi accōmodatū ut etiā ſit decorū. Sūt aūt nōnulla quoꝝ ut dictū ēſolū decꝰ nullꝰ ē vſus. puto facile intelligi in corꝑis ꝯditiōe dignitatē neceſſitati p̨̄latā fuiſſe. trāſitura qͣppe ē neceſſitasventurūqꝫ tēpus qn̄ ſola inuicē pulcritudine ſine vlla libidine ꝑfruem. qd̓ maxime referendū ē ad laudē ꝯditorꝭ dei. cuidicit̉ in psͣ: Cōfeſſionē decorē īduiſti. ꝟo cętera pulcritudo vtilitas creaturę. q̨̄ hoī licet ī hos labores miſeriaſqꝫꝓiecto atqꝫ dānato ſpectāda atqꝫ ſumēda diuina largitate ꝯceſſa eſt. ẜmoneterminari pōt videlicet ī cęli t̓rę marismultimoda varia pulcritudine. in ipſius lucꝭ tāta copia. tātaqꝫ mirabili ſpeciein ſole luna ſideribꝰ in opacitatibꝰ nemoꝝ. ī coloribꝰ. odoribꝰ floꝝ. In diu̓ſitate ac multitudine volacrū garrulaꝝatqꝫ pictaꝝ. in multi formi ſpecie tot tantoꝝqꝫ aīantiū quoꝝ ille plus admirationis habēt q̨̄ molis mīmū. plus .n. formiculaꝝ oꝑa ſtupemꝰ apiculaꝝ qͣꝫ īmēſacorꝑa balenaꝝ. In ipſiꝰ qͦꝫ marꝭ grādi ſpectacl̓o ſeſe diu̓ẜ coloribꝰ īduit.