Clexxm

Quartus

ſine fine viuere vt poſſent ſine fine peccare. Aſtendunt enī quia in peccato ſemꝑviuere cupiunt. qui nūqͣꝫ deſinunt peccare dū viuunt. Iuſtū eſt igitur ut nūqͣꝫ careant ſupplicio qui nūqͣꝫ voluerunt carere peccato. Et quidē omnipotēs deꝰ qꝛpius eſt miſeroꝝ cruciatu non paſcit̉. qꝛvero iuſtus eſt. ab iniquoꝝ vltione in ꝑpetuū non ſedabitur. Ipſi quoqꝫ iniquipro iniquitate ſua puniti tamē ad aliqͥdaliud ardebunt ſcꝫ ut iuſti ⁊ in deo videant gaudia quę ꝑcipiūt. ⁊ in illis reſpiciant ſupplicia quę euaſerunt. Nec vlla erga eos cōpaſſione mouētur. quia ſic eoꝝmentes per hoc ꝙ iuſtiſſimo iudici inhęrent vis diſtrictionis abſorbet. ut eis nōlibeat quicquid ab illius regulę ſubtilitate diſcordat.De innouatione mundi ⁊ electorum in gloriā electorū. Augꝰvbi ſupra li. xx.Cap. CXV II.Mhānes ī apocal̓. poſtqͣꝫ explicauit qd̓ a dn̄o breuiterdictū eſt: Ibunt in ſuppliciumęternū. dicens: Qui non ſunt innenti inlibro vitę miſſi ſunt in ſtagnū ignis. Explicat etiā qd̓ connectit̉ ibidē: Iuſti aūtin vitā ęternā. Et vidi inquit cęlū nouū⁊ terrā nouā. Nā primū cęlū ac terrā receſſerūt. ⁊ mare iā nō eſt. Iſto fiet ordineꝙ ſuperius p̨̄occupādo iam dixerat vidiſſe ſe ſuꝑ thronū ſedentē. a cuius faciecęlū ⁊ terra fugerāt. Iudicatꝭ quippe hisqui nō ſūt inuenti in libro vitę ac miſſisin ignē. qͥ .ſ. ignis ⁊ in qͣ mūdi vel reꝝ ꝑtefuturus ſit. nemine arbitror ſcire niſi forte per reuelationē. Tūc p̨̄teribit huiꝰ mūdi figura ꝯfragratione mūdanoꝝ igniū.ſicut factū eſt mūdanaꝝ aquaꝝ inundatione diluuiū. Illa itaqꝫ ut dixi ꝯfragratione mūdana corruptibiliū elementorūqͣlitates q̨̄ nūc corꝑibꝰ nr̄is incorruptibilibꝰ ꝯgruūt ardēdo penitus interibunt.Ipſaqꝫ ſubſtātia eas habebit qͣlitatesq̨̄ mirabili imitatione ꝯueniāt corꝑibus

immortalibꝰ vt videlicꝫ mūdus in meliꝰinnouatꝰ aꝑte accōmodet̉ hoībꝰ etiā carne innouatꝭ in meliꝰ. Ꝙ aūt ait: Et marenon eſt: vtrū illo maximo ardore ſiccet̉.an̄ in meliꝰ ꝟtat̉. nō facile dixerim. Et vidi inqͥt ciuitatē magnā hieruſalē nouāe cęlo deſcēdētem. Deſcēdere dr̄ ciuitasiſta qꝛ cęleſtis ē grā. qͣ deꝰ eā fecit. ſic̄ eiꝑ Eſa. dicit: Ego ſū dn̄s faciēs te. Tūcꝟo tāta de dei munere claritas eiꝰ apparebit tāqꝫ noua vt nulla remaneāt vetuſtatis veſtigia. ¶ Hyamo ſuꝑ Eſa.Tūc etiā cōpleb̓it̉ id quōdā ꝑ ꝝſaiā p̨̄dictū: Erit lux lunę ſic̄ lux ſolis. ⁊ lux ſolis ſeptēplicit̓ ſicut lux ſeptē dieꝝ. Hocenī poſt illū extremū iudicij diem erit cūſcꝫ cęlū nouum ⁊ terra noua fuerit. Omnia nāqꝫ quę per ſpaciū ſex dierū operatus ē deꝰ ꝓpter hominē facta ſūt. ⁊ in eiꝰlapſu elementa omnia detrimentū ſuſtinuerūt. Nā antea t̓ra ſpinas ⁊ tribulosnō ꝓferebat. Nec aer iſte tantę craſſitudinis ut nūc ſꝫ purior erat. Sic etiā ſol ⁊luna ⁊ fidera ſui lumīs ſuſtinuerūt detrimēta. In die vero iudicij determinato illo examine cū fuerīt oēs reprobi vna cūdiabolo ꝯcluſi in infernū. ſuſtollet ſe dominus Ieſus pariter cū corpore ſuo qd̓ſūt electi oēs in cęlū. Et tūc ſibi luna ſolis ſplēdorem mutuabit. Sol vero ſeptēpliciter qͣꝫ modo lucebit. recipietqꝫ ſplendorē quē homine peccāte amiſit. Dicit⁊ beatus Iſidorus in libro creaturarumꝙ neqꝫ ſol neqꝫ luna deinceps ad occaſū ventura ſūt. ſed in loco in qͦ creata ſūtſine fine ꝑmanebūt. Iuxͣ illuc Abachucꝓph̓e: Sol ⁊ luna ſteterūt in habitaculoſuo. Et qͣre hͦ? Ne videlicꝫ claritate cęleſtiū luminariū ꝑfruāt̉ illi qͥ erūt apud infernū. De hͦ ſtatu dicit ꝓph̓a: Non occidet vltra ſol tuus ⁊cͣ. Hęc inqͣꝫ fient vtEſaias dicit: in die qua dn̄s ppl̓i ſui vulnus alligauerit ⁊ ꝑcuſſurā plagę illiꝰ ſanauerit. Uulnꝰ .n. ⁊ plagā .i. mortalitatem ⁊ ruinā peccāte pͥmo parēte cōtraximus quā in electis ſuis dn̄s ſanabit cuꝫeis īmortalitatē ⁊ incorruptionē animę⁊ corporis dabit.