Liber

illum bellum ſuum. Bellum nanqꝫ deopluere eſt aridam mentem quaſi quibuſdam pluuię guttis deſcendentibus iudiciorum ſuorum iaculis ferire. ut cum iamad iudiciuꝫ rapitur. modo meminerit ꝙmale concupiuit. ⁊ peius concupita congregare ſtuduit. modo doleat ꝙ congregata deſeruit. qn̄qꝫ ⁊ vltionis ignē ſentiat quē ne bene viueret pręuidere contēpſit. Sicut aūt ibidem poſtea dicit̉: Deuorabit eum ignis qui non ſuccenditur.⁊ affligetur relictꝰ in tabernaculo. id eſt.in corpore ſuo. Ad augmentum enim pęnę ⁊ hic de corpore nolēs egreditur. ⁊ ibiin corpore inuitus tenetur. ut ī eo quodipſe ꝓpoſuit amplius igne crucietur.¶ Augꝰ de ciuitate dei li. ix. Quiavero ſicut miſeria contraria eſt beatitudini. ſic bellum videtur eſſe cōtrariū paci. merito quęrit̉ ſic pax eē prędicatura īfine boni. quō econtra bellum in mali fine poſſit intelligi. Berum qui hoc quęrit attendat quid de bello noxium ac ꝑnitioſum ſit. ⁊ nihil aliud qͣꝫ rerum interſe diuerſitatem atqꝫ conflictum eſſe videbit. Quod itaqꝫ bellū amarius cogitaripōt qͣꝫ vbi voluntaſ paſſioni ⁊ paſſio voluntati ſic aduerſa eſſe ꝓbatur. ut nulliꝰearum victoria tales inimicitię finiantur⁊ tibi ipſa natura vis doloris corꝑis ſicpugnat ut neutrū alteri cedat? Hic enīquando conflictus ille contingitut dolor vincit ⁊ ſenſum mors adimit. aut natura vincit ⁊ dolorem ſanitas tollit. Ibiaūt ⁊ dolor ꝑmanet ut affligat. ⁊ naturaperdurat ut ſentiat. quia vtrūqꝫ ideo nōdeficit ne pęna deficiat. ¶ Ideꝫ in li.xxj. Vt enim nūc iſta mortalia corporadolor aliquis occidat hęc cauſa eſt. quiaſic anima huic corpori cōnexa eſt ut ſummis doloribus cedat atqꝫ diſcēdat. quia⁊ ipſa compago membrorum atqꝫ vitalium ita infirma eſt ut eam vim quę magnum vel ſummum doloreꝫ facit ſuſtinere non valeat. In futura vero reſurrection tali corpori ⁊ eo modo anima corpori reproba connectetur. ut illud vinculū

ſicut nulla temporis longitudine ſoluit̉ita nullo dolore rumpatur. Erit enimtunc talis caro qualis nunc non eſt. ⁊ talis mors qͣlis nūc non eſt. Prima morsanimam nolētem pellit de corpore. Secunda vero animam nolentem tenet incorpore. ab vtraqꝫ morte cōmuniter idhabetur. ut quod nō vult anima de ſuocorpore patiatur.¶ Qualiter ignis ille reprobosperſequetur. Ceſariꝰ Arelaten.Cap. CXIIII.Llic eſcas crimina miniſtrabunt ardoribꝰ ſempiternis.⁊ manebit in hoc pręceptū auIctoris iudicis ut viſcera doloribꝰ obnoxia ⁊ ſolis cruciatibus conſecrata ignisarbiter depaſta nō conſumat ſed ad hocpermanet ut ſemper interimat corpuſqꝫin ſceleribus mortuum. ⁊ ad ſola tormenta rediuiuū finem in ipſo interitus confinio nō inueniat. ſed exanimata iam iāqꝫtolerantię virtus ſic pareat ut reſurgat.Illa nanqꝫ pęnalis exuſtio. quia culpam iubetur inquirere. ſubſtantiam neſcit abſumere. Flamma ſiquideꝫ illa nōtam reū perſequitur. qͣꝫ reatu. ⁊ ſi moduseēt delictoꝝ eēt ⁊ mēſura cruciatuū. Siꝟo totā naturaꝫ occupauit pariter ⁊ inuoluit exceſſus capitalium ſceleruꝫ. quianon recipit cauſa remedium. carebit fineſupplicium. Occidente itaqꝫ pęna ⁊ viuificante ſentētia dum ſibi nullam ſpempromittere poterit. vel poſt immenſa tꝑaiam etiam in pręſenti ſentiētur cōſequētium ſęculorum tormenta. ſicqꝫ dolorēmortis augebit immortalitas conſcientię impoſita. Uę qui hęc lugenda in poſterum nunc deputant ridēda. ne quibꝰhęc prius experienda ſunt qͣꝫ credenda.¶ Gregꝰ ī moral̓. li. ix. Ibi .n. ut ſcriptura clamat: Umbra mortꝭ ⁊ nullus ordo. ſꝫ ſempit̓nus horror inhabitat. Horrēdo qͥppe ibi erit reprobis dolor cū formidīe. flāma cū obſcuritate. Et merito