Quartus

Oxenib

⁊ oīs aīa q̨̄ nō auderit ꝓphetā illū exterminabit̉ de ppl̓o ſuo. Prophetā ꝟo dictū ipſū audi in euāgelio Chriſtū: Nō ēinqͥt ſine honore ꝓpheta niſi ī patria ſua.Accedat ⁊ Dauid ſanctus teſtis fidelisex cuiꝰ ſemine ꝓceſſit ipſe cui teſtimoniūdicūt lex ⁊ ꝓphetę: Adorabunt inqͥt eumoēs reges oēs gētes ſeruiēt ei. Uis audire cui? Dixit enī dn̄s dn̄o meo ſede a dexterꝭ meis. Donec ponā īimicos tuos ſcabellū pedū tuoꝝ. Ex preſſiꝰ alibi. Principes cōuenerūt ī vnū adu̓ſus dn̄m ⁊ aduerſus Chriſtū eiꝰ. Accedat ⁊ aliꝰ teſtis.Abachuc videlicet ꝓph̓a. On̄e inqͥt cōſideraui oꝑa tua ⁊ expaui. Quid iſte miratꝰ eſt ⁊ expauit oꝑa dei? Nūqͥd fabricā mūdi? Abſit. Sꝫ audite qͥd expauit.In medio inqͥt duū aīaliuꝫ cognoſcerisQui quouſqꝫ deſcēdiſti expaueſcere mefeciſti. Verbuꝫ ꝑ qd̓ facta ſunt oīa carofactū in p̄ſepe iacuiſti. Agnouit bos poſſeſſorē ſuū ⁊ aſinꝰ p̄ſepe dn̄i ſui. Deniqꝫqͥd ē ī medio duū aīaliū cogͦſcerꝭ. niſi autin medio duoꝝ teſtamētoꝝ. aut ī medioduoꝝ latronuꝫ. aut in medio Moyſi etHelię cū eo in mōte ſermocinātiū? Ambulauit verbū ⁊ exiuit in campū. carnē ſefecit ⁊ in nobis habitauit. Hoc ⁊ Hieremias ait: Poſt hͦ in terris viſus eſt. etcū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ eſt. Ecce quō cōueniūtſibi teſtes ꝟitatis. ⁊ cōuincūt filios falſitatis.De teſtimonijs euāgeliorumCap. XCIII I.Ufficiūt vobis hęc o iudęi infideles vel adhuc ad veſtrā cōfuſionē alios introducemus ex lege veſtra teſtes. vt illi teſtimonium ꝑhibeāt. cui ꝑdura mēte dicebatꝭ inſultātes. Tu d̓ teipſo teſtimoniū ꝑhibesꝘ ſi velim ex lege ⁊ ꝓphetis oīa colligereq̨̄ de illo ſunt p̨̄dicta. faciliꝰ me tꝑs deſeret qͣꝫ copia ꝟboꝝ. Uerūtamē ſenē illuꝫex gēte vr̄a natū. ſꝫ in errore veſtro nō relictū Symeonē videlicet ſanctū. qͥ meru

it teneri decrepitꝰ in hac luce. quouſqꝫ videret verā lucē in mediū introducā. quēquidē iam ętas cōpellebat ire. ſꝫ expectabat ſuſciꝑe. quē ſciebat venire cū admonitus eſſet a ſpūſancto ſe an nō morituꝝqͣꝫ videret Chriſtū dei natū. quem ⁊ cognoſcēs ꝑrexit ad templū. Ubi autē eūportari matris manibꝰ vidit ac diuinaminfantiā pia ſenectus agnouit infantemipſum in manibus ſuſtulit. Ille quidemChriſtum ferebat. ſed Chriſtus ſeneꝫ regebat. regebat qui portabatur. ne ille an̄promiſſum a corpore ſolueret̉. Quid tamen dixerit. quid confeſſus fuerit aduertite inimici nō Chriſti. ſed veſtri. Benedicens ergo ſenex ille deuꝫ. exclamauit ⁊dixit. Nūc dimittis ſeruū tuum domine⁊cͣ. Illi quoqꝫ Iohānis parētes videlicet Zacharias ⁊ Elizabeth. iuuenes ſteriles in ſenecta fęcūdi teſtimonium Chriſto dicant ⁊ ipſi. Tu puer inqͥt ꝓpheta altiſſimi vocaberꝭ. p̨̄ibis enī ante faciē dn̄iparare vias eiꝰ. Ipſiqꝫ matri ꝟgini Elizabethait: Unde hoc mihi vt veniat mater dn̄i mei ad me? Ecce enī vt facta eſtvox ſalutatiōis tuę ī auribꝰ meis exultauit in gaudio infās ī vtero meo. Intelligēs nimirum Ioh̓es ꝙ mater domini adſuam matrē venerat intra ipſas anguſtias ita adhuc poſitꝰ motu ſalutauit queꝫvoce nō poterat Qui poſtea etiā ipſe Iohānes pręcurſor illius ⁊ amicꝰ humil̓ acfideliſſimus ſeruus teſtis idoneus effectꝰtanto maior in natis mulierum erat. qͥnto eſtimabatur eſſe quod non erat. ſꝫ illeſe non eſſe exclamabat dicens: Non ſuꝫego queꝫ me putatis eſſe. ſed ecce venitpoſt me. cuius non ſum dignꝰ ſoluere corrigiam calciamenti eius. O fidelis teſtiset amice qͣntum te humiliaſſes. ſi ad corrigiam calciamenti eius ſoluendaꝫ te dignū eſſe dixiſſes. Sed dū etiā hoc te nōeſſe dignum dicis. iudęis falſis teſtibꝰ cōtradicis. Et hęc quidem dicta ſunt a te.anteqͣꝫ Chriſtus viſus eſſet a te. Qui cūad te veniſſet ipſe videlicet excelſus. humilis gratia ſuę diſpenſatiōis implendę.