Liber
hoc horrore ꝑterriti. Quo cōpeerto cęſarinfęlicis terrę cōtagiū execrās talia ꝓteſtabat̉ manꝰ ad cęlū eleuās. Ad bellū qͥdem venimꝰ. ſꝫ nō cū hoībꝰ. qͥn potiꝰ aduſus beluaꝝ rabiē dimicamꝰ. Nā ⁊ fere ſuos fętꝰ diligūt quos etiā in fame nutriūt.⁊ q̨̄ alienis paſcunt̉ corꝑibꝰ a cōſimiliuꝫferaꝝ abſtinēt cadaueribꝰ. Hoc vltͣ omne acerbitatē eſt vt mēbra q̨̄ genuit mat̓deuoret. Mūdus ego ſū ab hͦ contagio.cur me abſoluo quęcūqꝫ es poteſtas ī cęlo: Scis ſcis ꝓfecto. qꝛ intimo affectu pacem frequent̓ obtuli. ⁊ qd̓ nō pudet dicere victor rogaui qm̄ eis ꝑcere volui.qͥd facerē repugnātibꝰ. ꝗͥd adu̓ſus ſuosfurētibꝰ? Nā ⁊ ipſi nos ſępe de murꝭ hortati ſunt dimicare. ne grauiꝰ periret a ſuis qͣꝫ a nr̄is. Et ego plerūqꝫ poſitꝭ armisqm̄ a ſuoꝝ ſedibꝰ nō deſinebāt ipſi. ī bellum redij vt obſeſſos liberarē nō ꝑderemHis dictis arietes tēplo iuſſi admoueri.Deniqꝫ fugiētibꝰ ſeditionū actoribꝰ cuꝫexureret̉ tēplū. romani ſigna poſuerunt.inter eiꝰ circūitū ⁊ cōtra portā orientalemſacrificauerūt ſūmis vocibꝰ p̨̄dicātes imperatorē Titum. Sacerdotes aūt rogabant vitā. quos et aquę inopia. et ęſtusincendij finitū macerabat ſiti. qͦs Titusiuſſit occidi. Reſpōdens aī degenerꝭ eſſein tēplo ⁊ minimi cuperēt ſuꝑuiuere. Iohanni qͦꝫ ⁊ Simoni ac cęteris ſeditionūpͥncipibꝰ indulgentiā poſtulātibꝰ: Reſpōdit: Serū neqͥſſimi tēpꝰ ad miſericordiāpoſtulatis cū iā qͥd reſeruet̉ nihil relictūſit. pace offerebam. ⁊ nō recepiſtis. ꝑcerevolebā nec ſinebatis. p̨̄lia ſuſpendebam⁊ vos irruebatis. Et nūc ppl̓us extinctuseſt. templū ardet. Quid adhuc ſtatis armati? Arma ponite qͣſi victi. viuere donabo vobis. ⁊ ſi nō meremini. Titꝰ ergoqͣꝫuis ad iracundiā ꝓuocatꝰ. ꝓpoſitū ſuūnō ſoluit faſtigij regalis cōtuitu. ſꝫ cōfugiētes recepit ſoliꝰ pietatis intuitu. Necromani multa iā cede feſſi vitę indulgentiā abnuebāt. ſtudioqꝫ captiua mācipiavendēdi ad reſeruādā ſalutē ꝓmptioreſ
erāt plurimi venales. ſꝫ pauci emptores.qm̄ ⁊ romani dedignabant̉ in ſeruituteꝫhabere viros iudęos. ⁊ nec iudęi ſuꝑerātqͥ redimerēt ſuos. Itaqꝫ die gorpei menſis octaua ciuitas ē cōcremata. Ceſa ꝟoꝑ omne tꝑs obſidiōis aſſerūt. decies centena milia. Captiui qͦꝫ abducti ſūt iudęorum ad nonagīta ſeptē milia. ¶ Hugo floriacenſis in eccleſiaſticahiſtoria. Feſſi nimiꝝ ml̓ta cede romani quęrebāt. qͥbꝰ captiua mācipia vēderent. Sꝫ qꝛ plurimi venales ⁊ pauci emptores nō veniebāt. nō deferūt qͥ triginta mācipia vno nūmiſmate mercarent̉De miſerabili ſtatu iudeorū ꝑorbeꝫ diſperſorum. Iſidorus.ſuꝑ Gen̄.Cap. XCI¶ Taqꝫ populꝰ ille iudaicꝰīfidelis qͦndā ꝑ Chaim deſigͣtus maledictꝰ eſt a terra .i. ab eccleſia q̨̄ aperuit os ſuū in confeſſionē peccatoꝝ acciꝑe ſanguinē Chriſti qͥ effuſuseſt in remiſſionē peccatoꝝ omniū. In ipſa qͥppe terra quā Chriſtꝰ portauit .i. ī eiꝰcarne ipſi oꝑati ſunt ſalutē noſtrā. crucifigēdo Chriſtū qͥ mortuus eſt ꝓpter delicta nr̄a. Et vere nūc inde vagꝰ ⁊ ꝓfugusgemit ac tremit ppl̓us ille. ne etiaꝫ regnoterreno ꝑdito occidat̉. iſta viſibili morte.veꝝ ne occidas inqͥt eos dn̄e. ne qn̄ obliuiſcant̉ ppl̓i legis tuę. Idcirco poſuit dominus in eo ſignū. vt nō interficeret oīsqͥ inueniſſet eū. Et hoc reuera valde mirabile eſt. ꝙ oēs gentes q̨̄ romanis ſubigatę ſunt. in romanoꝝ ſacroꝝ ritū trāſięrunt. eorūqꝫ ſacrilegia obſeruāda ⁊ celebranda ſuſceperūt: Genꝰ aūt iudaicū veſub paganis regibꝰ. vel ſb̓ chriſtianis ſignū legis ⁊ circūciſionis ſuę qͦ diſtinguit̉a cęteris gētibus ac ppl̓is nō amiſit. Sꝫomnis imꝑator vel rex qͥ eos ī regno ſuoinuenit. cū ipſo ſigno reperit nec occidit.Idem ppl̓us ꝑ Cham mediū Nōe filiū