Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CLXXVv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

hoc horrore ꝑterriti. Quo cōpeerto cęſarinfęlicis terrę cōtagiū execrās talia ꝓteſtabat̉ manꝰ ad cęlū eleuās. Ad bellūdem venimꝰ. ſꝫ hoībꝰ. qͥn potiꝰ aduſus beluaꝝ rabiē dimicamꝰ. fere ſuos fętꝰ diligūt quos etiā in fame nutriūt. q̨̄ alienis paſcunt̉ corꝑibꝰ a cōſimiliuꝫferaꝝ abſtinēt cadaueribꝰ. Hoc vltͣ omne acerbitatē eſt vt mēbra q̨̄ genuit mat̓deuoret. Mūdus ego ſū ab contagio.cur me abſoluo quęcūqꝫ es poteſtas īlo: Scis ſcis ꝓfecto. qꝛ intimo affectu pacem frequent̓ obtuli. qd̓ pudet dicere victor rogaui qm̄ eis ꝑcere volui.qͥd facerē repugnātibꝰ. ꝗͥd adu̓ſus ſuosfurētibꝰ? ipſi nos ſępe de murꝭ hortati ſunt dimicare. ne grauiꝰ periret a ſuis qͣꝫ a nr̄is. Et ego plerūqꝫ poſitꝭ armisqm̄ a ſuoꝝ ſedibꝰ deſinebāt ipſi. ī bellum redij vt obſeſſos liberarē ꝑderemHis dictis arietes tēplo iuſſi admoueri.Deniqꝫ fugiētibꝰ ſeditionū actoribꝰ cuꝫexureret̉ tēplū. romani ſigna poſuerunt.inter eiꝰ circūitū cōtra portā orientalemſacrificauerūt ſūmis vocibꝰ p̨̄dicātes imperatorē Titum. Sacerdotes aūt rogabant vitā. quos et aquę inopia. et ęſtusincendij finitū macerabat ſiti. qͦs Titusiuſſit occidi. Reſpōdens degenerꝭ eſſein tēplo minimi cuperēt ſuꝑuiuere. Iohanni qͦꝫ Simoni ac cęteris ſeditionūpͥncipibꝰ indulgentiā poſtulātibꝰ: Reſpōdit: Serū neqͥſſimi tēpꝰ ad miſericordiāpoſtulatis qͥd reſeruet̉ nihil relictūſit. pace offerebam. recepiſtis. ꝑcerevolebā nec ſinebatis. p̨̄lia ſuſpendebam vos irruebatis. Et nūc ppl̓us extinctuseſt. templū ardet. Quid adhuc ſtatis armati? Arma ponite qͣſi victi. viuere donabo vobis. ſi meremini. Titꝰ ergoqͣꝫuis ad iracundiā ꝓuocatꝰ. ꝓpoſitū ſuū ſoluit faſtigij regalis cōtuitu. ſꝫ cōfugiētes recepit ſoliꝰ pietatis intuitu. Necromani multa cede feſſi vitę indulgentiā abnuebāt. ſtudioqꝫ captiua mācipiavendēdi ad reſeruādā ſalutē ꝓmptioreſ

erāt plurimi venales. ſꝫ pauci emptores.qm̄ romani dedignabant̉ in ſeruituteꝫhabere viros iudęos. nec iudęi ſuꝑerāt redimerēt ſuos. Itaqꝫ die gorpei menſis octaua ciuitas ē cōcremata. Ceſa ꝟo omne tꝑs obſidiōis aſſerūt. decies centena milia. Captiui qͦꝫ abducti ſūt iudęorum ad nonagīta ſeptē milia. Hugo floriacenſis in eccleſiaſticahiſtoria. Feſſi nimiꝝ ml̓ta cede romani quęrebāt. qͥbꝰ captiua mācipia vēderent. Sꝫ qꝛ plurimi venales pauci emptores veniebāt. deferūt triginta mācipia vno nūmiſmate mercarent̉De miſerabili ſtatu iudeorūorbeꝫ diſperſorum. Iſidorus.ſuꝑ Gen̄.Cap. XCI Taqꝫ populꝰ ille iudaicꝰīfidelis qͦndā Chaim deſigͣtus maledictꝰ eſt a terra .i. ab eccleſia q̨̄ aperuit os ſuū in confeſſionē peccatoꝝ acciꝑe ſanguinē Chriſti effuſuseſt in remiſſionē peccatoꝝ omniū. In ipſa qͥppe terra quā Chriſtꝰ portauit .i. ī eiꝰcarne ipſi oꝑati ſunt ſalutē noſtrā. crucifigēdo Chriſtū mortuus eſt ꝓpter delicta nr̄a. Et vere nūc inde vagꝰ ꝓfugusgemit ac tremit ppl̓us ille. ne etiaꝫ regnoterreno ꝑdito occidat̉. iſta viſibili morte.veꝝ ne occidas inqͥt eos dn̄e. ne qn̄ obliuiſcant̉ ppl̓i legis tuę. Idcirco poſuit dominus in eo ſignū. vt interficeret oīs inueniſſet. Et hoc reuera valde mirabile eſt. oēs gentes q̨̄ romanis ſubigatę ſunt. in romanoꝝ ſacroꝝ ritū trāſięrunt. eorūqꝫ ſacrilegia obſeruāda celebranda ſuſceperūt: Genꝰ aūt iudaicū veſub paganis regibꝰ. vel ſb̓ chriſtianis ſignū legis circūciſionis ſuę diſtinguit̉a cęteris gētibus ac ppl̓is amiſit. Sꝫomnis imꝑator vel rex eos ī regno ſuoinuenit. ipſo ſigno reperit nec occidit.Idem ppl̓us Cham mediū Nōe filiū