Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Basel 13. XII. 1481
Seite
CLXXVr
Einzelbild herunterladen
 

Clxxv

Quartus

additis. decclxxx. funeribꝰ elata. idqꝫ ſolo eoꝝ numero collectū mercede publica forent ſepulti. p̨̄ter illoſ qͦs ſepelierantſui. Quę aūt ſepult̓a vbi vt ē muro deijcerent̉ cadauera? Pleriqꝫ etiā viri nonignobiles ad Titum cōfugiētes. dc. defūctoꝝ q̨̄ portas elata numerata eſſentcōmemorabāt. eoꝝ qͦꝫ cadaueꝝ q̨̄ nequiuerūt efferri ꝓpter infinitā multitudinemfuiſſe numeꝝ ineſtimabilē. Nāqꝫ ad templū venerāt. etiaꝫ pleriqꝫ de orbe vltimoad p̄candū in die feſto De his qui trāſfugerūt ad romanu exercitu.Cap. LXXXVIIITeriqꝫ autē ex his adromanos cōfugerāt acceptocibo aluum purgarēt burronesaureos egerebāt qͦs pͥus abſorbuerātfugā adornarēt. ne dep̄henſi ſolū diſpendio. ſꝫ etiam periculo cōmuni forentNam inſidiatores oīa ſcrutabant̉. Aurūqꝫ p̨̄ter latrones habere quēqͣꝫ ſcelꝰ dcebat̉. Hoc itaqꝫ auꝝ iudęi poſtea ſpecie mirabili inter inquinamēta legebāt.Aluiqꝫ qͥdā aſſyriꝰ ꝯperit. ab vno ī omnes opinio manauit. videlicet genꝰhominū p̨̄ceps ad auariciā ꝑatū ad verſutiā incultā atrox ſit refugiat. Nihil turpe penurie ſtudio erubeſcat. A ſyris itaqꝫ in arabim diffuſa ē fama quibꝰ minor eſt auaricia feritaſqꝫ barbariceꝓpior īmanitati facti eſſent auro iudęiQuoſcūqꝫ igit̉ adueniētes cernunt diripiūt ipſi licet ꝯtra lege deditiōis. ꝯtramiſſuꝫ ceſarꝭ. licebat eos occidi. Incidūt etiā adhuc iuuenes cruentiſqꝫ manibꝰ vētris euiſcerant. ſcrutant̉qꝫ aluum inter eiꝰ manātia purgamēta inqͥruntauruꝫ. Deniqꝫ nocte vna duo milia fereviroꝝ tali flagicio ſūt diſciſſa. Alia qͦꝫuis in his qui ad romanos trāſfugerantaccidit erumna. deſuetis officijs edēdi vbi copia data ē alimēti cepit eſſe cibꝰoneri. qui pͥus erat vſui. Nulla vis eratdentiū vt māderēt cibū. obriguerāt inte-

riora viſceꝝ. obſtructi erāt ductꝰ ciboruꝫvſus ꝑierat. auiditas creſcebat. Ruebātmiſeri ſupͣ cibos. infantiū more morſusmedicabāt̉ īualidos. ppl̓i viſis alimētꝭ ipſo gaudio deficiebāt. int̓ exoptatos ſibi cibos īteribāt. Eratqꝫ lachrymabilispōpa. pl̓es a cibo ſurgerēt ad ꝑiculuꝫqͣꝫ ad ſalutis remedium. Inflabātur enīinſolito cibo qͣſi qͦdā hydropis morbo.Et ſi edēdi auiditatē modi neſcia ſupramēſurā ingerebat̉. repētino farri cibo diſrūpebant̉. Nihil enī mīꝝ eſt ſi exhauſtispericulo cibꝰ eſt. Deniqꝫ poſt biduanumieiuniū ſi qͥs auidiꝰ aliqͥd ſūpſerit ſtatimcrudeſcit. Nōnulli tn̄ eoꝝ euaſerūt qͣdāarte pēſantes cibi moderamīa donec adſuos vſus caro rediret edēdi diſſuetaDe magnitudine famis obſeſſorum.Cap. LXXXIX.Eſtructis igit̉ et exuſtisdędificijs tēplo finitimis inſuꝑporticibꝰ. ꝑtim a romanis. ꝑtimab ipſis iudęis nuda erat tēpli facies.ac ſęua hominū fames inſidiabāt̉ inuicēſibi qͥs cui raperet cibū. vbi alimēti ſuſpicio in bellū. Necabāt̉ etiā chariſſimi.ibi diſcutiebant̉ defūcti ne qͥs int̓ eorumamictus lateret cibꝰ. Ore aꝑto ſic̄ rabidicanes auraꝝ captātes ſpiramina. huc etilluc circūferebat̉ duce inopia. cuꝫ aliafamis ſolacia reperirent detrahebantſcoria ſcutis vt cibo ſibi eſſent q̨̄ pręſidioeſſe poſſent. Mādebāt calciamentumnec pudor erat pedibꝰ ſolutū ore ſuſciꝑe lingua lambere. Vetuſtę qͦꝫ paleę q̨̄ fuerant olim ꝓiectę. mediocri ſtudio reqͥrebant̉. ſi qͥs reꝑerat grandi p̄cio mercabat̉. ſceleris nefas vrbē totaꝫ repleuit.vt vnuſquiſqꝫ parricidalis cōuiuij mīſterium exhorruit De ſubuerſiōe vrbis captiuitate reliquiaꝝ. Cap. XCEruenit etiam ad romanos huiꝰ immanitas facti. pleriqꝫ ad hoſtē confugeruntv 4