¶ Quartus

Clxxj

diſcretione apta ⁊ congrui ratiōe mīſterij putet actitari. Quia enim ſpirituſſancti ſeptiformis eſt gratia. iure ſolennitasaduētus eius per ſeptē dies laude hymnorum debita ſimul ⁊ celebratiōe miſſarum colit̉. Quia tꝑe pentecoſtes eccleſiatoto orbe nouos ſemꝑ dn̄o populos peraquā regenerationis aggregare conſueuit. merito ſaluti eoꝝ cōgaudentes quouſqꝫ induunt̉ albis ſtolis ⁊ nitorē purificatę mētis ſplendore habitus p̨̄mōſtrāthymnum deo deuotę laudis offerimus.iuxta pręceptū ipſius pijſſimi paſtorꝭ acredemptoris noſtri quo ait: Cōgratulamini mihi quia inueni ouē meam q̨̄ perierat. Merito tunc ſtantes oramus ob ſignificantiā videlicet liberationis earundem. quia per donū ſanctiſpūs de morteanimę ad vitam reſuſcitari ac reſurgeremeruerunt. Cuius donante gratia etiaꝫcarnis īmortalitate nos in nouiſſima dieveſtiendos atqꝫ ad gaudia beatę reſurrectionis perducendos eſſe ſperamus. iuxta hͦ qd̓ paulo ante apoſtolo teſte docuimus. Ꝙ vero inter hęc ieiunioꝝ caſtigatio repetit̉. ipſoꝝ exemplo ſumptū credere debemus. qꝛ accepto ſpū quo ꝑfectiusnoua cęleſtiū bonoꝝ ſuauitate fruebant̉.eo altius mentē a memoria delitiarū abſtulere terreſtriū. Iam enī aduenerat tēpus illud de quo dominꝰ prędixit: qꝛ diſcipuli eo cōuerſante ieiunare nō poſſentablato autē eo ieiunarent. Nā cum int̓rogarent eū diſcipuli Iohānis dicētes:Quare nos ⁊ phariſęi ieiunamꝰ frequenter. diſcipuli autē tui nō ieiunāt. ait illiſ:Nunqͥd poſſunt filij ſponſi lugere qͣꝫdiucum eis eſt ſponſus? Ueniēt aūt dies cūauferet̉ ab eis ⁊ tunc ieiunabunt. Quiaergo ⁊ ante paſſionem ⁊ poſt reſurrectionem diuerſam ꝓpter ipſius domini p̨̄ſentiam lugere ac ieiunare nequiuerant: cōſtat profecto quia poſt ablationem eiusſpontaneis ſeſe ſubdidere ieiunijs. Nāqꝫvbi ſpūſſancti ſunt acceptione recreati ſicut a cęteris mundialibꝰ illecebris. ſic ⁊ab epulaꝝ appetitu mētē prorſuſ auerre-

rant. animę potius qͣꝫ corporis alimoniagaudentes. ⁊ prę memoria patrię cęleſtisorationibꝰ ac lachrymis inſiſtentes ſalubrius. Deniqꝫ Luca referente cognouimus de illis tribus milibus viroꝝ qͥ ipſodie pentecoſtes Petro prędicante crediderunt. qͣꝫ parco victu contēti fuerint.qͣꝫ ſobriam cęleſtēqꝫ in terris egerint vitam. Erant inquit perſeuerantes in doctrina apoſtoloꝝ ⁊ cōmunicatiōe fractionis panis ⁊ orationibus.¶ De noui ſacrificij oblatione.Idem in omel̓. Si diligitisCap. LXXVIII.Oc quoqꝫ notandū. qꝛſacrificium nouū qd̓ ſibi dominus in venerationē acceptę legꝭomnibꝰ annis in die pentecoſtes offerriiuſſit. In noſtra quoqꝫ feſtiuitate ſpūaliter agi ex acceptę gratię temꝑe nūqͣꝫ deſijt. Nouū quippe in ea ſacrificiuꝫ offerteccleſia cuꝫ ſabbato incipiens ſanctę pētecoſtes. nouuꝫ adoptionis populū perbaptiſma domino cōſecrat ritu vere decentiſſimo. vt nō ſolum populis chriſtianis veteris facti memoria īnouet̉. ſed innouam renatoꝝ ſobolē noua paracliti apatre miſſio celebret̉. Nouū in ea ſacrificiū domino. ipſi quoqꝫ apoſtoli mox accepto dono ſpūs obtulerunt. cum euāgelicantes his qui conuenerant plurimosad fidem cōuerterūt. ⁊ hos fonte baptiſmatis renatos ac ſpirituſſancti gͣtia ſanctificatos. viuas vtiqꝫ noui teſtamēti pͥmitias. ad cōmunionem dominici altarꝭobtulerunt. Bene autē duarū primitiarum panes de nouis frugibus iubebant̉offerri. quia nimirum eccleſia de vtroqꝫpopulo iudęorū ſcꝫ ⁊ gentiū collegit. qͦsin nouam familiam conſecret ſuo redemptori ¶ Leo papa. Exultemꝰ quoqꝫchariſſimi in honore ſpirituſſancti ꝑ quēomnis catholica eccleſia ſanctificat̉. oīsimbuit̉ aīa ratiōalis qͥ īſpirator fidei doctor ſcīę. fons dilectiōis. ſigͣculū caſtitatꝭ