Liber

Tamen ipſum deſideriū ſine gaudio eſſenon pōt. nec adeptio ſine amore. Itaqꝫgaudiū ipſum amor eſt. ⁊ amor gaudiū.⁊ qm̄ in eo qd̓ amamꝰ gaudemuſ. ⁊ id dequo gaudemꝰ diligimꝰ. Qui p̨̄ter deumaliqͥd amāt. ⁊ tn̄ deū plus amāt. ędificātſuꝑ fundamentū ī lignis affectū cognationis. ⁊ in fęno affectū poſſeſſionis. ī ſtipula affectū familiaritatis. Qui contradeum aliqͥd amāt. deſtruūt fundamentūquia amor dei in corde eſſe nō poteſt vbinō eſt vel ſolus. ſicut ī his qui ſolū amātdeum. vel ſummus. ſicut in his qͥ cū deoaliquid amāt nec cōtra deū. In eo amore quo cū deo aliquid amat̉ gaudiuꝫ eſtvanitatis. In eo quo cōtra deū aliquidamatur gaudiū eſt iniqͥtatis. Illic amormūdi inficit. h̓ amor peccati polluit. Quihabet in ſe dei ſpiritum gaudium habetverum ⁊ plenū. Hoc enī totū bonum eſthominis cognoſcere. ⁊ amare creatoremſuum.De diligendo ꝑ illum deo ⁊ ꝓximo. Gregꝰ. vbi sͣ.Cap. LXVIII.Iergo remanere carnales in morte volumus. hunc fratres chariſſimi viuificantē ſpiritum amemus. Sed quia caro ſpūm neſcit. fortaſſe carnali cogitatione apud ſealiqͥs dicit: Quomō valeo diligere quēignoro? Hoc ⁊ nos cōcedimus. quia videre neſcit inuiſibilem mens intenta viſibilibꝰ. Nulla enim niſi viſibilia cogitat.eaqꝫ ⁊ cum nō agit eoꝝ īmagines introrſum trahit. Dum in corporeis iacet imaginibus ſurgere nō valet. vnde fit vt tāto deterius creatorē neſciat. qͣnto in cogitatione ſua familiarius corporeā creaturam portat. Sed cum deū videre nō poſſumus. habemus aliquid qd̓ agamꝰ vn̄iter fiat quo ad deum noſtrę intelligētięoculus veniat. Certe quē videre ī ſe nullo modo valemus. hunc in ſeruis ſuisvidere iam poſſumus. Quos dum miracōſpicimus agere certum nobis ſit ī eoꝝ

mentibus deum habitare. In re autemincorporea a rebus corporalibꝰ vſuꝫ trahamus. Nemo etenī noſtꝝ orientē clareſolē in ſphęra illius intendēdo valet cōſpicere. quia intenſi in eius radijs oculireuerberant̉. Sed ſole illuſtratos mōtesaſpicimus. ⁊ quia iam ſol ortus eſt videmus. Quia ergo ſolē iuſticię in ſeipſo videre nō poſſumus. illuſtratoſ montes claritate illiuſ videamus. ſanctos videlicetapoſtolos. qui virtutibus emicant. miraculis coruſcant. quos nati ſolis claritasperfudit. Et cum in ſe ſit inuiſibilis. pereos nobis quaſi per illuſtratos mōtes ſeviſibilem p̨̄buit. Uirtus enī diuinitatisin ſe quaſi ſol in cęlo eſt. veritas diuinitatis in hominibus ſol in terra eſt. Solēergo iuſticię intueamur in terra queꝫ videre nō poſſumus in cęlo. vt dum ī offenſo pede operis ꝑ hunc in terra gradimurad intuendū illum quādoqꝫ oculos ī cęlum leuemꝰ. Sed in offenſo pede iter noſtrum in terra agit̉. ſi deus ac proximꝰ integra mente diligatur. Nec enī deus ꝟeſine proximo. nec proximus vere ſine deodiligitur. Hinc eſt ꝙ ſicut in alio ſermone iam diximus. iſdem ſpūs ſecūdo legit̉diſcipulis datus prius a domino ī terradegente. poſtmodū a domino cęlo pręſidente. In terra quippe vt diligatur proximus. ē cęlo vero vt diligatur deꝰ. Sedcur prius in terra. poſtmodum ē cęlo niſiqḋ patenter datur intelligi. ꝙ iuxta Iohannis voceꝫ: Qui fratrem non diligitqueꝫ videt. deum quē non videt quō diligere poteſt? Diligamus ergo ꝓximumamemus eum qui iuxta nos eſt vt peruenire valeamus ad amorem illius qui ſuper nos eſt. Meditetur mens in proximoqd̓ exhibeat deo vt ꝑfecte mereatur ī domino gaudere cum ꝓximo. Tunc ad illāſuꝑnę frequentię lęticiam ꝑueniamꝰ. dequa nūc ſpūſſancti pignꝰ accepimꝰ. Adiſtum finem toto amore tendamus. in qͦſine fine lętabimur. Ibi ſupernorum ciuium ſocietas ſancta. ibi ſolennitas certa. ibi requies ſecura. ibi pax vera. quę