Liber
infuſuꝫ ſibi ſpūmſanctū habebāt. Et remittendoꝝ peccatoꝝ etiā tūc acceperantapl̓i poteſtatē. cū eis dn̄s poſt reſurrectionem inſufflauit ⁊ dixit: Accipite ſpiritūſanctū quoꝝ remiſeritis peccata remittūtur eis. ⁊ quoꝝ retinueritis retenta ſunt.Sed illi perfectioni. quę diſcipulis eratcōferenda gratiā ſeruabat̉ maior ⁊ inſpiratio abundātior. ꝑ quā et quę nonduꝫacceperāt ſumerent. ⁊ quę ſumpſerāt excellentius habere poſſunt. ꝓpter qd̓ ⁊ dn̄sdicebat eis: Adhuc habeo multa vobisdicere. ſꝫ non poteſtis illa portare modo.Cū aūt venerit ille ſpūs veritatis docebit vos omnē veritatē. Nō enī loquet̉ aſemetipſo. ſed q̨̄ audiet loquet̉. Sꝫ nunquid ſe dn̄s Ieſus intelligi volebat inferioris intelligentię. aut minus aliqͥd qͣꝫſpūmſanctū a patre didiciſſe. cum ipſe ſitveritas. ⁊ nihil pater dicere. nihilqꝫ ſpūspoſſit ſine verbo docere: Ideoqꝫ ſic dictūde meo accipiet. qm̄ qd̓ accepit ſpūs ꝓcedente dat ⁊ filiꝰ. Nō vtiqꝫ alia erat veritas inſinuāda. nec alia p̨̄dicāda doctrinaͣ. ſꝫ oportebat capacitatē eoꝝ qͥ docebātur augeri. ⁊ conſtantiā charitatis illiusmultiplicis. quę omnē formidinē forasmitteret. ⁊ furore ꝑſequentiū nō timeret.qd̓ vtiqꝫ apl̓i poſtea qͣꝫ noua ſanctiſpūsabundātia ſunt repleti. ardentiꝰ velle etefficacius poſſe ceperūt ꝓficiētes a ſciētiap̨̄ceptoꝝ ad tolerantiaꝫ paſſionū. vt ſubnulla iam tēpeſtate trepidātes ſęculi fluctus ⁊ elationes mūdi fide ſuꝑgredientecalcarent. ac morte cōtempta cūctis gentibus euangeliū inferrent.Ide inalio ſermōe de eodem. Sperabat̉itaqꝫ ſpūſſancti aduentꝰ. quia illum ſpōponderat ad futuꝝ dn̄s Ieſus. nō vt tūcprimū eſſe ſanctoꝝ habitator inciperet. ſꝫvt ſacrata ſibi pectora. ⁊ feruētius accenderet ⁊ copioſius mūdaret cumulās ſuadona. non inchoans. nec ideo nouꝰ oꝑequia ditior largitate
Ꝙ etiam nūc dat̉ fidelibꝰ. Auguſtinus in ſer. de eodem.Cap. LXVOn aūt etiā nūc ſpūſſanctus nō dat̉. ⁊ tn̄ qui eū accipiunt nequaqͣꝫ omnibꝰ linguis loquunt̉ quō videlicet euidenti miraculodemōſtrabat ſe tꝑe illo. Cęteꝝ vt dictūeſt ſupra. ꝙ tūc etiā vnꝰ homo poterat vtſpūmſanctū accipiēs linguis oībꝰ loqueret̉. nūc ſanctoſpū cōgregata ipſa vnitaſeccleſię linguis oībꝰ loquit̉. Proinde ſiqͥſqͣꝫ alicui veſtꝝ diceret cū ſpūmſanctūacceperit: Cur nō linguis omnibꝰ loq̄risReſpōdebit: Loquor omnibꝰ linguiſ. qꝛin eo Chriſti corꝑe ſuꝫ .i. in eccl̓ia quę loquit̉ omnibꝰ linguis. Apl̓us Paulꝰ cūhaberet ſcīam ſcripturaꝝ ⁊ diuerſaꝝ gratiaꝫ linguaꝝ. vn̄ ⁊ gloriabat̉ dicēs: Gratias ago deo meo ꝙ linguis loquor omniū veſtꝝ. digno nō poterat eloquij gręci ſermone maieſtatē diuinoꝝ ſenſuū explicare. Habebat gͦ īterpretē Titū. ſicut⁊ Petrꝰ Marcū. cuiꝰ ⁊ euāgeliū ē Petro naͣrrāte ⁊ ille ſcribēte cōpoſitū. Un̄ ⁊ad corinthios dicit ſe requiē ſpūi ſuo nōdediſſe. eo ꝙ Titū nō inueniſſet. vtpotep̨̄dicatiōis ſuę fiſtulā organūqꝫ ꝑ quoddn̄o caneret. ¶ Ex glo. ad corinth.xiiij. Deniqꝫ ſicut ait idē apl̓us: Linguę in ſignū datę ſunt nō fidelibꝰ ſꝫ infidelibꝰ. ¶ Cyprianꝰ ad donatumProfluens aūt largit̓ ſpūs nullis finibꝰp̨̄mit̉. nullis certaꝝ metaꝝ ſpacijs ſeruat̉manat iugit̓. exuberat affluēter. nr̄m tm̄ſitiat ⁊ pateat pectꝰ qͣntū illuc fidei capacis offerimꝰ. tm̄ gr̄ę inundātis haurimꝰ.Augꝰ. in ſer. vn̄ sͣ. Habemꝰ itaqꝫpignꝰ futurę vitę ęternę. nō nos fūdauitChriſtꝰ retēti ꝓmiſſionē. ⁊ fraudaturꝰ eſtfutura expectatiōe. Arra data fidē facit.etiā rē illā ſecuturā cuiꝰ arra p̨̄ceſſit. Arram dedit nobis Chriſtꝰ ſpūmſanctū. etqͥ nos fallere non poſſit. ſecuros tn̄ fecit.qn̄ arrā dedit. quā ⁊ ſi nō daret ſine dubio qd̓ ꝓmiſerat īpleret. Quid ꝓmiſit?