Liber

Receſſit in geminā partē ęther diuiſus.⁊ lactea ardua cęli ſtelligera cōſciſſis pependerunt marginibus. fit vbiqꝫ ſine cęlo dies vnus. ⁊ claris titubat natura fulgoribuſ. Recepit ergo ſe intra velaminanota diuina maieſtas. cum carne didicitcęlum hominē portare. atqꝫ ſub pedibusChriſti famulantia ęthera iacuere. Eccenunc porta patet quaꝫ. Adam clauſerat.clauſtrum reſeratū eſt qd̓ cęlo iniquitasfixerat. Si quis ergo ſpreta perfidię caligine pręceptis eius ac iuſſis totis viſibus obtemperare voluerit cęli paradiſiqꝫ ianuas ſecurus intrabit. ¶ Itemex ſermōe vnde ſupra. Hęc ergofratres eſuriamus. hęc ſitiamus. quoniāad hoc pontifex ſummus pro nobis p̨̄curſor in vera ſanctaſanctoꝝ introiuit. ⁊ adxteram patris conſedet vt membrorūſuorum confirmaret ſpem. eo videlicet ſecuturam gregis humilitatē. quo ſuū credit pręceſſiſſe paſtorem. Sic enim diſcipulis promiſit ⁊ ipſe: Vbicunqꝫ inquitfuerit corpus ibi congregabunt̉ ⁊ aquilę. Aquilas vocat ſanctos qͥ cupiunt diſſolui ⁊ eſſe cuꝫ Chriſto. Fertur enī aquilarum eſſe naturam vltra mare odoratuſuo cadauera ſentire. et eo celeri volatuſuo ad ſaturandā eſuriem ſuā feſtinare.Hęc ergo aquilarum eſuries deſideriuꝫſanctaꝝ ſignat animarum. quę caput ſuum extra mundi turbines in ſumma quiete locatum fidei naribus ſentientes. ſpeivolatu pręſentię conditoris vellent aſſiſtere. ⁊ a ſacietate vultꝰ eius ſine fine gaudere. Hęc quippe ſolennitatis huius eſtratio vt Chriſtum ad dexterā patris iaꝫregnare credamus vt interim eum quaſigeminis virtutū alis charitatis ſcꝫ ⁊ ſpeiſubſequamur. vt cum tradiderit regnumdeo ⁊ patri. cum eo ſine fine regnemus¶ Gregorius vbi ſupra. Conſiderandū vero nobis eſt. quid ē ꝙ Marcus dicit eum a dextris dei ſedentē. Stephanus vero ſtanteꝫ. Sed ſcitis fratresꝙ ſedere iudicantis eſt. ſtare ꝟo pugnātis vel iuuantis. Quia ergo redemptor

noſter aſſumptus in cęlum ⁊ nūc omniaiudicat. ⁊ ad extremum iudex omniū veniet. Hinc poſt aſſumptionem a Marcoſedere deſcribitur. quia poſt aſcenſionisſuę gloriam iudex ī fine videbitur. Stephanus vero in labore certaminis poſitꝰſtantē vidit quem adiutorem habuit. qꝛvt iſte in terra perſecutorum infidelitatēvinceret. pro illo de cęlo illius gratia pugnauit.De ſaltibus ſponſi .i. deſcenſu⁊ aſcenſu et redituCap. XL.Ehac etiam eius aſcenſione per ſalomonē dicit̉ eccl̓ięvoce: Ecce iſte veniet ſaliens inmontibus. tranſiliēs colles. Dum etenīad redemptionē noſtraꝫ dei filius venitquoſdam vt ita dixerim ſaltꝰ dedit. Decęlo quippe venit in vterū. de vtero in p̨̄ſepium. de pręſepi venit in crucem. de cruce deſcendit in ſepulcruꝫ. de ſepulcro redijt in cęlum. ¶ Item ex ſer. vndeſupra. Deſcendit primo Chriſtꝰ vt noſtrę ꝑticeps fieret naturę. poſtremo aſcendit vt ſuę nos faceret ꝑticipes gl̓ię. Deſcendens temꝑali cōuerſatione. quaſi lactauit infantes miraculiſ viſibilibꝰ. Aſcēdens dedit dona hominibꝰ quibꝰ eruditi⁊ quaſi in virile robur educati. iam tꝑalēeius viſionem non appeterent. ſed qͦ eosp̨̄ceſſerat toto. eū deſiderio ſeqͥ ſtuderēt.¶ Fulgētiꝰ. Homo nāqꝫ deū ꝯtemnes a deo diſceſſit. deꝰ hominē diligensad hoīes venit. ⁊ intantū humanā naturā dilexit vt eā nō ſolū a poteſtate diaboli liberaret. veꝝ etiā in ſeipſo ſuꝑ oēs angelos in pr̄is dextera collocaret. Naturaenī q̨̄ in hoīe pͥmo captiuata fuerat a malo angelo: nunc ī hoīe ſecūdo ſuꝑ bonosangelos regnat ¶ Hugo vbi sͣ. Itaſurſum ⁊ deorſuꝫ ꝑgit ſapīa a fine vſqꝫad finem fortiter. ſi altitudinem reſpicisnemo Chriſto ſublimior. ſi deiectionem nemo humilior. Filius erat et factꝰ